Największe w historii badanie przeprowadzone wśród amerykańskich katolików pokazało, że miażdząca większość z nich chce powrotu do przyjmowania Komunii Świętej na klęcząco i do ust. Ich zdaniem forma Komunii na rękę jest jedną z głównych przyczyn utraty wiary w rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii. A przecież z akceptacją tego dogmatu w USA (i z pewnością nie tylko tam) jest bardzo źle – z innych badań przeprowadzonych kilka lat temu wynika, że 2/3 tamtejszych katolików uznaje chleb i wino za symbole Ciała i Krwi Pańskiej. Mając to na uwadze warto zastanowić się nad kilkoma istotnymi pytaniami: Czy rzeczywiście forma przyjmowania Komunii Świętej jest kwestią drugorzędną lub wręcz nieistotną? Czy oba sposoby są w Kościele równorzędne? Jaka jest prawda o współczesnej praktyce przyjmowania Komunii na rękę?

Wielkimi krokami zbliża się druga, końcowa sesja Synodu o Synodalności, która rozpocznie się w Watykanie w najbliższą środę i potrwa do 27 października. Zgromadzenie to nie bez powodu rozpala gorące dyskusje, gdyż w istocie toczy się tam fundamentalny spór o kształt chrześcijaństwa. Tymczasem widać, że synodalność jest wykorzystywana przez liberalne skrzydło w Kościele jako narzędzie do forsowania swojej agendy. Czy zatem owa synodalność rzeczywiście jest głównym przymiotem Kościoła, co próbuje się nam wtłoczyć przez ostatnie lata?

Konferencja Episkopatu Nigerii w specjalnym dokumencie potępiła plagę nadużyć liturgicznych w tym kraju. Cały Kościół powszechny powinien jednak wziąć przykład z tamtejszych ksieży biskupów, bo nadużycia liturgiczne (a często z uwagi na ich rangę wręcz przestępstwa) to problem występujący wszędzie. Nigeryjski episkopat wezwał również, aby księża biskupi stanowczo reagowali na wszelkie przypadki nadużyć, stosując w tym celu także środki karne. Stąd być może na poważnie powinno rozważyć się pomysł utworzenia czegoś w rodzaju „Policji liturgicznej”, która rozprawiłaby się z tą plagą i jej sprawcami, skoro inne sposoby zawodzą.