„Gilbert i Marcin wzięli ślub i doczekali się trojaczków” – głosi jeden z nagłówków medialnych na portalu „Gazety Wyborczej”. Pragnąc jednak sprostować ten wprowadzający w błąd tytuł, należałoby napisać, że ci panowie po prostu kupili sobie dzieci, wykorzystując do tego ciało surogatki. Czym więc te dzieci róznią się od zwykłego towaru, skoro można je sobie kupić, kiedy tylko posiada się wystarczająco dużo pieniędzy? Ich praw się nie uwzględnia, liczy się tylko wyimaginowane prawo do posiadania dzieci, bez względu na niemoralność użytych do tego metod. Ckliwa historia tej homoseksualnej pary to kolejny przykład oswajania ludzi z niemoralnymi praktykami, w tym przypadku z handlem ludźmi.

W swojej ostatniej książce pt. „To ja, Judasz. Biografia apostoła” Tomasz Terlikowski podejmuje się karkołomnej próby rehabilitacji Judasza. W tym kontekście najmniej istotnym zarzutem jest czas wydania tego dzieła, który przypadł akurat przed Świętami Zmartwychwstania Pańskiego, a także promocja książki nasilona akurat podczas Wielkiego Tygodnia (codzienne czytanie fragmentów na antenie Polskiego Radia czy wywiady z autorem nawet wieczorem w Wielką Sobotę, kiedy trwa najważniejsza w całym roku liturgia Wigilii Paschalnej). To nie pierwszy raz, kiedy przy pomocy Judasza odwraca się uwagę od istoty Wielkanocy. Kluczowy problem z książką Terlikowskiego tkwi jednak w podważaniu prawdomówności Ewangelii.