Wpisy

[Jestem w Kościele] Na wojnie z religią

Rozpoczął się kolejny rok szkolny, w którym rzuca się kłody pod nogi dzieciom chcącym uczęszczać na religie, ich rodzicom oraz katechetom. Widać to choćby po planach zajęć, które gdzieniegdzie są konstruowane tak, aby utrudnić udział w tych zajęciach. Aby uczestniczyć w katechezie wielu uczniów musi być w szkole nawet na 7.00 rano, bądź zostawać do późna, co stanowi problem zwłaszcza dla dojeżdżających, którzy niekiedy są zmuszeni do rezygnacji z religii. To efekt działań Ministerstwa Edukacji Narodowej, które w oczywisty sposób dyskryminują ludzi wierzących.

[JESTEM W KOŚCIELE] Deficyt tajemnicy

Żyjemy w świecie, w którym brakuje miejsca dla tajemnicy. Algorytmy, powszechny dostęp do informacji i ciągła łączność sprawiają, że przestrzeń na to, co nieodkryte, dramatycznie się kurczy. Wszystko musi być zbadane, zważone i podane na tacy w formie kilkusekundowego wideo. Niestety ta bolączka nie ominęła Kościoła, a zwłaszcza jego liturgii. Na dłuższą metę trudno jednak wytrzymać w tak racjonalnej do szaleństwa, sterylnej i chłodnej rzeczywistości, odartej z jakiejkolwiek tajemnicy.

[Jestem w Kościele] Komu przeszkadza figura Maryi?

Uroczyste odsłonięcie i poświęcenie monumentalnej figury Matki Bożej Miłosiernej w Konotopiu wywołało falę skrajnych emocji. Oprócz zachwytów i dumy, że w Polsce mogło powstać coś takiego, nie zabrakło krytyki i zwykłego hejtu. Włączył się w to nawet dominikanin o. Paweł Gużyński, który określił pomnik mianem „potworka” i „King Konga w szczerym polu”. Czy zatem rzeczywiście ta figura to jedna wielka pomyłka? A może problem tkwi w pogardzie do tego, co ona przedstawia?

[Jestem w Kościele] Z masonerią nie ma żartów

W pierwszych dniach sierpnia we Włoszech odwołano dwa zaplanowane pogrzeby kościelne, po tym jak na jaw wyszła przynależność zmarłych do masonerii. Chodzi o gitarzystę Bruno Battistiego D’Amario, który miał zostać pochowany w tzw. rzymskim Kościele Artystów, czyli w bazylice Santa Maria in Montesanto oraz Mario Tarducciego, którego pogrzeb miał odbyć się w diecezji Ventimiglia-San Remo. W obu przypadkach ordynariusze odmówili zgody na Mszę pogrzebową. Warto podkreślić, że w pierwszej sprawie decyzję podjął ks. kard. Baldassare Reina, a więc wikariusz generalny Papieża dla diecezji rzymskiej. W czasach wszechobecnego zamętu dotyczącego nauczania Kościoła jest to ważny znak, że są granice, których po prostu nie można przekraczać.

[Jestem w Kościele] Kto uczy się wierzyć, ten uczy się klękać  

Klękać czy nie klękać? Oto jest pytanie. Pytanie, które choćby w kontekście sposobu przyjmowania Komunii Świętej, zawsze mocno rozpala dyskusje. Warto jednak się nad nim pochylić, bo choć Kościół jednoznacznie pochwala postawę klęczącą (która jest przecież jasno przewidziana w konkretnych momentach liturgii), to nie brakuje jej krytyków, a nawet osób aktywnie ją zwalczających.

[Jestem w Kościele] Święty spokój czy święty gniew?

Zwracając się do młodych Peruwiańczyków, papież Leon XIV podkreślił, że Kościół w Peru potrzebuje ich „świętego buntu”. Sprecyzował, że chodzi o determinację do przekształcenia rzeczywistości pełnej bólu w przestrzenie nadziei. Użycie akurat takiego sformułowania „święty bunt” przez Leona XIV jest znamienne, ponieważ bunt raczej nie kojarzy się z czymś pozytywnym. Podobnie jest z gniewem. Owszem, nieuporządkowany gniew jest jednym z grzechów głównych. Istnieje jednak również gniew sprawiedliwy – święty.

[JESTEM W KOŚCIELE] Na wojnie ze „starą teologią”

Od co najmniej kilku dekad trwa ofensywa środowisk określanych mianem postępowych, której celem jest całkowita zmiana modelu uprawiania teologii. Ich zdaniem tradycyjna teologia jest teologią „uprawianą przy biurku”: abstrakcyjną, przestarzałą i sztywną. Jeśli mielibyśmy wskazać jedną osobę, która najbardziej „zasłużyła się” tej sprawie, duże szanse miałby ks. abp Vincenzo Paglia, dzięki Bogu były już przewodniczący Papieskiej Akademii Życia.

[Jestem w Kościele] Krajobraz po schizmie

Emocje po akcie schizmatyckim Bractwa św. Piusa X nieco opadły. To dobry moment na pierwsze podsumowania konsekwencji tego wydarzenia. Choć było ono bolesne, to jednak pamiętajmy, że Pan Bóg potrafi pisać prosto nawet po krzywych liniach. Stąd warto dostrzec i docenić pojawiające się reakcje pasterzy w duchu autentycznej duszpasterskiej troski o wiernych, którzy chcą trwać w pełnej jedności z Kościołem, nie rezygnując jednocześnie z przywiązania do Mszy Św. w klasycznym rycie rzymskim.

[Jestem w Kościele] Oblicza nieposłuszeństwa

Nie gasną emocje po tym, co wydarzyło się 1 lipca w szwajcarskim Écône. Konsekracje biskupie w Bractwie św. Piusa X bez mandatu Stolicy Apostolskiej stanowiły klasyczny przykład nieposłuszeństwa względem Następcy św. Piotra. W tym samym czasie media obiegły relacje z innego niedopuszczalnego wydarzenia, tzw. złotych godów pary znanych, rzekomo katolickich aktywistów gejowskich z Anglii. Miały one miejsce w jednym z londyńskich kościołów z udziałem kardynała oraz dwóch biskupów. Niestety dotąd nie spotkało się to z reakcją odpowiednich przełożonych.

[JESTEM W KOŚCIELE] Skała czy zakała? O schizmie FSSPX słów kilka

„Czy macie mandat apostolski?” – takie pytanie zadał główny konsekrator na początku liturgii święceń biskupich w Bractwie św. Piusa X. Tu oczywiście powinna paść odpowiedź „nie”, a uroczystość winna się zakończyć. Niestety jednak do wyświęcenia biskupów bez zgody Rzymu doszło, co pociągnęło za sobą najpoważniejsze konsekwencje – formalną schizmę i ogłoszoną przez Stolicę Apostolską ekskomunikę, która objęła nie tylko biskupów FSSPX, ale także wiernych formalnie należących do Bractwa (o tym, jak to należy rozumieć, można przeczytać w dokumencie Watykanu). Niektórzy z tego powodu triumfują, ale to przecież kolejna rana zadana Kościołowi, wobec której trzeba się raczej smucić i jeszcze bardziej modlić o jedność.

[Jestem w Kościele] Rzymski mur przeciwko synodalizacji liturgii

Stolica Apostolska po raz kolejny hamuje zapędy Kościoła w Niemczech. Tym razem Dykasteria ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów odmówiła wydania zgody na to, aby wierni świeccy mogli wygłaszać homilię mszalną. Tego chciał przewodniczący niemieckiego Episkopatu ks. bp Heiner Wilmer. To już drugi przypadek sprzeciwu Watykanu wobec radykalnych postulatów znad Renu za pontyfikatu papieża Leona XIV po odrzuceniu sformalizowanych błogosławieństw dla par w tzw. nieregularnych sytuacjach, w tym związków homoseksualnych.

[Jestem w Kościele] Gdy ewangelizacja staje się sloganem

Ewangelizacja należy dziś do tych słów w kościelnym słowniku, które odmieniane są przez wszystkie przypadki. Mamy Dykasterię ds. Ewangelizacji, różnego rodzaju dokumenty Kościoła podkreślają znaczenie ewangelizacji, a przeprowadzane reformy instytucjonalne mają na celu zintensyfikowanie działań ewangelizacyjnych. Ba! Nawet ci, którzy dążą do zmiany doktryny, twierdzą, że przyczyni się to do skuteczniejszej ewangelizacji. Pytanie brzmi, czy za każdym razem chodzi o autentyczną ewangelizację, czy może niekiedy pojęcie to staje się wygodnym, acz coraz bardziej pustym frazesem?