Wybuch stanu wojennego po 16 miesiącach działania „Solidarności” był szokiem. To była osobiście odczuwana klęska. Wprowadzenie kolejnego elementu represji było przemyślaną taktyką, by jeszcze bardziej podporządkować sobie społeczeństwo, żeby Polacy nie mieli czasu ani sił do tego, ażeby się mobilizować i organizować, choć tak się działo. Chodziło o to, aby Polacy martwili się o to, czy w ogóle przeżyją (…). Chciano gładko wprowadzić kolejne różne środki represyjne, których celem było rozbicie opozycji demokratycznej, a być może zastąpienie jej kontrolowanymi związkami – mówiła dr hab. Sylwia Galij-Skarbińska z Centrum Badań Historii „Solidarności” UMK w Toruniu, w programie „Rozmowy niedokończone” na antenie TV Trwam.