fot. twitter.com/RadioWarszawa

Ks. bp R. Kamiński ustanowił kościół rektorski w Ostrówku k. Klembowa diecezjalnym sanktuarium

Biskup warszawsko-praski ks. bp Romuald Kamiński ustanowił kościół rektorski w Ostrówku k. Klembowa, który znajduje się na terenie parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła – Diecezjalnym Sanktuarium Świętej Siostry Faustyny. Jego kustoszem będzie każdy aktualnie urzędujący rektor kościoła.

Nowe sanktuarium zostało ustanowione na mocy dekretu, udostępnionego PAP w poniedziałek przez Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego w Ostrówku. Czytamy w nim, że decyzja została podyktowana dobrem duchowym wiernych oraz rozwojem kultu św. s. Faustyny Kowalskiej.

„Mamy nadzieję, że wszystkim, którzy się będą tutaj modlili, Święta Faustyna będzie wypraszała miłosierdzie u Pana i uczyła, jak samemu być człowiekiem miłosiernym, by kiedyś zaliczono nas do błogosławionych. Niech Sanktuarium w Ostrówku będzie w naszej Diecezji – po Bazylice Katedralnej na Pradze, która jest Sanktuarium Miłosierdzia Bożego – drugim miejscem nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia” – napisał w dekrecie ks. bp Romuald Kamiński.

Wyraził nadzieję, że „ustanowienie Diecezjalnego Sanktuarium Świętej Siostry Faustyny przyczyni się do dalszego rozwoju kultu Miłosierdzia Bożego, który jest mocno wpisany w dzieje naszej Diecezji, i do większej czci oddawanej św. Faustynie Kowalskiej”

Ks. bp Romuald Kamiński przypomniał, że kościół podniesiony do rangi sanktuarium znajduje się obok „Domu Świętej Faustyny”, w którym jeszcze, jako Helena Kowalska przebywała w latach 1924-25, pracując, jako pomoc domowa w rodzinie Aldony i Samuela Lipszyców na swój zakonny posag.

„W tym domu Faustyna zakończyła świecki etap życia i podjęła ostateczną decyzję o wejściu na drogę życia konsekrowanego” – zwrócił uwagę ordynariusz warszawsko-praski.

Dom ten został uroczyście pobłogosławiony 24 września 2011 roku przez księdza kardynała Roberta Saraha, ówczesnego przewodniczącego Papieskiej Rady +Cor Unum+” – przypomniał w dekrecie biskup warszawsko-praski.

Zgodnie z dekretem odpust w nowym sanktuarium będzie przeżywany trzy razy w ciągu roku. Pierwszą datą będzie druga Niedziela Wielkanocna, czyli Niedziela Miłosierdzia Bożego, drugą datą będzie ostatnia niedziela lipca, w którą do sanktuarium przybywają wierni w pieszej pielgrzymce, w związku z wstąpieniem św. s. Faustyny do Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia mającego swój klasztor w Warszawie przy ulicy Żytniej. Trzecią wyznaczoną datą odpustu będzie przypadające 5 października liturgiczne wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej.

„Jeśli będzie taka potrzeba duszpasterska – będzie można przenosić na niedzielę najbliższą tej daty i obchodzić, jako uroczystość” – czytamy w dekrecie.

Po za wyznaczonymi dniami odpust zupełny pielgrzymi mogą uzyskać nawiedzając sanktuarium pod zwykłymi warunkami.

Biskup warszawsko-praski zapowiedział, że jego kustoszem będzie każdy aktualnie urzędujący rektor kościoła. Zobowiązał go jednocześnie „do prowadzenia dokładnej kroniki, przechowywania pamiątek związanych z sanktuarium i gromadzenia dokumentów”.

Obecnie w Domu św. Faustyny w Ostrówku posługują zakonnice ze Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego.

Dom w Ostrówku, do którego w lipcu 1924 roku przyjechała Helena Kowalska, pochodzi z początku XX w. Państwo Lipszycowie nabyli go i wyremontowali na przełomie 1912 i 1913 roku. Jest to piętrowa willa letniskowa, zbudowana z modrzewia, z czterema werandami. Właścicielem domu był Mejer Lipszyc, który zmarł w 1937 roku.

Helena Kowalska pracowała w ich posiadłości opiekując się dziećmi i dbając o dom.

Dom w Ostrówku został gruntownie odnowiony i odtworzony w stylu epoki lat 20. XX wieku. W latach 80. położono nowy dach, odrestaurowano także jedną z werand. Pozostałe elementy domu, m.in. piece, podłogi, okna i drzwi przetrwały w niezmienionym stanie.

W 2009 r. dom od kolejnych właścicieli odkupiła Diecezja Warszawsko-Praska. Według zamierzeń dworek ma się stać centrum modlitwy oraz miejscem pielgrzymkowym i formacyjnym zwłaszcza dla młodzieży przygotowującej się do posługi kapłańskiej i zakonnej.

Do dziś zachowało się tam wiele przedmiotów, którymi posługiwała się św. Faustyna: jej osobiste łóżko, przedmioty codziennego użytku, meble, tara do prania, a nawet toaleta i umywalka. Zachowały się również wspomnienia po św. Faustynie, które w 1952 r. spisała Aldona Lipszyc.

PAP

drukuj