Spróbuj pomyśleć

Pobierz Pobierz

Szczęść Boże!

Jedenaście lat minęło a symbolika 37. minuty po godzinie 21. drugiego dnia kwietnia AD 2005 zamiast tracić na znaczeniu, staje się coraz bardziej czytelna. Pozostawiając po sobie przepełnione profetycznym natchnieniem głębokie analizy i syntezy, Święty Jan Paweł Wielki wypełnił swoją ziemską rolę. Do nas należy kierować się Jego nauczaniem. Młodzieży podpowiadam, że nawet najbardziej sążniste teksty można sobie przyswoić, zwracając się rymowaną, łatwą do zapamiętania prośbą do ich autora „Święty JP, módl się za mnie!” Naprawdę warto. Czy można zrozumieć dzisiejszy upadek Europy bez znajomości dokumentu pt. 'Posynodalna Adhortacja Apostolska Ecclesia in Europa Ojca Świętego Jana Pawła II’? (po polsku na stronie Opoki,w wielu innych językach na stronie Stolicy Świętej).

Fałszywych proroków, którzy przychodzą do nas w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami, chrześcijanie poznają po ich owocach. Fałszywi prorocy nakłamali o bezpieczeństwie i dobrobycie, ale przesiąknięci nienawiścią i pychą sprowadzili na Europę bezprecedensowe zagrożenie terrroryzmem, wojną, eksterminacją biologiczną i kulturową. Wrogowie Boga i ludzkości pożarli Europę nienawiści. Znacie ich. Nie wszystko jednak stracone. Czy wobec cudownej interwencji Opatrzności w wybory Polaków 2015 r. można wątpić w aktualność hasła papieskiej piegrzymki sprzed 25 laty „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”. Zdrowy pień Bożej Miłości wyrosły z chrześcijańskich korzeni Europy, w roku 2016 – Jubileuszowym Roku 1050. rocznicy Chrztu Polski powinien pozbawionym nadziei i pogrążonym w chaosie narodom europejskim przypomnieć o roli Polski w Europie. Europa jeszcze nie zginęła! Kiedy żyją Polacy Europa nadal istnieje.

Sam Victor Hugo w przemówieniu parlamentarnym 19. marca 1846 złożył hołd bezinteresownym zasługom Polaków w obronie cywilizacji Europy przed barbarzyńcami. „Polacy są rycerzem Europy” – powiedział. (Deux nations entre toutes, depuis quatre siècles, ont joué dans la civilisation européenne un rôle désintéressé ; ces deux nations sont la France et la Pologne. Notez ceci, messieurs : la France dissipait les ténèbres, la Pologne repoussait la barbarie ; la France répandait les idées, la Pologne couvrait la frontière. Le peuple français a été le missionnaire de la civilisation en Europe ; le peuple polonais en a été le chevalier. Si le peuple polonais n’avait pas accompli son oeuvre, le peuple français n’aurait pas pu accomplir la sienne. À un certain jour, à une certaine heure, devant une invasion formidable de la barbarie, la Pologne a eu Sobieski comme la Grèce avait eu Léonidas. (Victor Hugo: Actes et paroles (Les 4 volumes): Nouvelle édition augmentée By Hugo, Victor; Chambre des Pairs 1845 — 1848, I. La Pologne, 19 mars 1846.)

Dla amerykańskiego czytelnika Amerykanin Luis E. Van Norman w 1907 przeznaczył dzieło pt. 'Polska – rycerz wśród narodów’, z którego kilka zdań cytatu „Przez cztery stulecia Polska była przedmurzem, chroniącym Europę od zalewu barbarzyństwa. Gdyby nie dzielność Polaków, zachodnia cywilizacja wniwecz byłaby obrócona, może nawet chrześcijaństwo byłoby pochłonięte. … Za obronę Europy przed barbarzyństwem niechrześcijańskiego Wschodu, Polska nie żądała ani kontrybucji pod postacią wojsk, ani pieniędzy. Nie domagała się podziękowań. Postępowanie Europy względem Polski jest wobec tego jedną ze zbrodni historycznych.”

(z oryginału:

In an age which is, beyond all else, materialistic, what can better entitle a people to distinction and homage than the facts that it worships the ideal, that its heroes are personifications of aspiration, and that its very faults are, in large measure, directly traceable to „visionary patriotism ” and ” artistic preoccupation „?

It is the glory of the Polish people to hold aloft the torch of idealism in a materialistic age. While many a western nation is going to war over commerce; while the ears of the chancelleries are tuned to the tones of the stock-ticker, and the ambitions of the day run to the men who can amass the most gigantic fortunes, the Poles lavish all their national affections on a living word-master. In the national Sienkiewicz jubilee a couple of years ago they did for a mere creator of literature what the rest of the world is wont to reserve for „Napoleons of finance ” ; for men who have defeated others with great slaughter, and for colossuses who have moulded empires out of the patrimony of other peoples. For four centuries Poland was the bulwark of Europe against the floods of barbarism from the East. That mysterious, fecund East, from which countless human hives have swarmed out over Europe, gave out these swarms in myriad, pitiless numbers, at frequent intervals from the 13th to the 17th century. Impelled by some unexplainable ethnic force, the barbarian tribes moved ever westward, until, on the banks of the Dwina, the Dniester, and the Vistula, they met the swords of the Poles. But for Polish valour, Western civilisation would have been blighted ; Christianity itself, perhaps, engulfed. Poland was the sentinel who kept watch on the eastern gate of Europe, while Latin civilisation, in the person of France, flowered and taught the world. ” While my own dear France was the missionary of civilisation,” said Victor Hugo, ” Poland was its knight.” The eastern frontier of the Commonwealth was, by its low, level, natural formation, particularly open to attack. Poland was essentially a land of plains, which, for centuries, were swept and desolated by vast, contending armies. Time and again the Mongols completely overran the Commonwealth. Twice these fierce nomads rolled in great waves over the entire country, and were checked only on the banks of the Vistula, beneath the very walls of Cracow.

For this defence of Europe against the barbarism of the non-Christian East, Poland asked no contributions of troops, or money. She asked no thanks. The treatment she has actually received from Europe is one of the crimes of the ages.

Poland upheld the Christian faith when most of the rest of Europe was sunk in petty wars and struggles for greed. She received the poor Jew when all the rest of the Christian world would have none of him. Her bosom was a refuge for the Hussites and emigrants of the Thirty Years’ War. She has always accepted this as her role —to be the champion of the West against the East ; of culture against barbarism. With a religion and civilisation based on those of Rome, and a language strongly modified by Latin influences, she has been the outpost of Occidentalism against even the great mass of the Slav race itself, which is cast in a Byzantine mould.

It must be admitted that this attitude was more the result of an impulsive generosity than the development of a conscious, logical will. It was a great virtue, but a virtue, alas, singularly favoured by the recklessness and love of glory characteristic of the national spirit. This was admitted in an eloquent memorial published by the Poles of this country at the time of the convocation of the first Hague Peace Conference. This document, however, rightly gloried in the „improvident generosity” of Poland. It said: „History proves that the Polish people were not believers in force or the use of destructive weapons to vindicate their rights. To the last moment of their political existence they looked with contempt upon all destructive weapons. They prized individual courage much higher. They attacked the enemy with sword in hand, abhorring those who hid in trenches under the protection of batteries. When the other nations of Europe relied mainly upon powerful artilleries for the success of their troops, Poland, too proud, and placing too high the honour of the military calling, looked with disdain upon those who were willing to kill and dared not expose themselves. In view of the greed of the neighbouring powers, this characteristic trait of our nation did not redound to our advantage. Nevertheless it existed, and was one of the brightest features of our history.”

Poland is, or rather was, a large and powerful nation with a territory greater than that of modern Germany, and for nearly a century her voice was authoritative in the councils of the continent Take down the map of Europe. Draw a line from Riga, on the Baltic Sea, to Dresden in Saxony. Draw another line from Dresden to the mouth of the Dniester River, on the Black Sea; another from the mouth of the Dniester to Smolensk, Russia, and a fourth from Smolensk back to Riga. You have enclosed the Commonwealth of Poland at its greatest extent—the country of Sienkiewicz.

Before the partitions Posen, West Prussia, Galicia, Lithuania, Volhynia, Podolia, and Kiev were Polish. In still earlier times, Bessarabia, Moldavia, Silesia, and Livonia belonged to the Polish crown. Even as late as 1772 Danzig (Gdansk) was a Polish seaport, and Kamieniec (near the modern Kishinev) the Polish defence against the Turks, while to the north and west Poland’s frontier extended almost to the walls of Riga and to within the shadow of the Kremlin at Moscow. To-day Poland is a portion of three great European nations, Russia, Austria, arid Germany. She has long ceased to have a separate political existence, but her sons remain a distinct, individual and resistant people.
No doubt the ultimate aim of Polish activity everywhere is the re-establishment of Poland as a national and political entity. The dream of every Polish patriot is to see a Poland arise, on the ashes of the past, stretching from the Baltic to the Black Sea—a country 750 miles in length and almost as much in width, comprising 400,000 square miles, and with a population of thirty-five millions. This would embrace the modern Polish provinces of Prussia, up to within a short distance of Berlin, with half the Prussian shore of the Baltic, Galicia in Austria, and the whole of that portion of Russia which at one time, some of it three hundred years ago, formed a part of Poland at her greatest extent. Po polsku: Biblioteka Dzieł Wyborowych. Polska jako Rycerz wśród narodów według Louis’a E. Van Normana, z przedmową Heleny Modrzejewskiej-Chłapowskiej. Część I, Warszawa, DRUK ED. NICZ i S-ka, NOWY-ŚWIAT 70.1908. Uwaga! PT Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego jest usilnie proszony o spowodowanie zapewnienia pełnej i łatwej dostępności internetowej dzieła L. E. Van Normana w oryginale i w przekładach na polski i inne języki, np. niemiecki, francuski, rosyjski, a także o spowodowanie, żeby dwujęzyczne angielsko-polskie wydanie drukiem trafiło w ręce masowego odbiorcy, a w wersji albumowej z odpowiednimi ilustracjami stało się przedmiotem pożądania kolekcjonerów i prezentem godnym przeszłości Polski).

Król Władysław Warneńczyk, król Jan III Sobieski, a po nich Marszałek Józef Piłsudski, generał Władysław Anders to wielcy rycerze Europy. Przesławna drużyna rycerze podniebnych RAFu, którzy walnie przyczynili się do przegranej Niemców w Bitwie o Anglię, reprezentuje liczące miliony rycerskie zastępy polskich oficerów, żołnierzy i cywilów spod różnych flag koalicji za przedostatnim razem wydzierającej Europę z gardła niemieckiego imperializmu. Polska rycerskość, która charakteryzowała tak znane postacie jak św. Maksymilian Maria Kolbe, twórca Rycerza Niepokalanej, rotmistrz Witold Pilecki, św. Jan Paweł II, członkowie rodziny Ulmów, przypomina o sobie i w roku 2016. Na maleńką skalę, ale przecież wyróżnia Polaków wśród innych. Tylko Polak zachował się po rycersku podczaseksperymentu w Szwecji, który miał pokazać jak ludzie reaguja na przemoc wobec kobiet. Tylko Polak potrafiłobezwładnić pijanego meżczyznę w metrze w Los Angeles. Ci rycerze mogli zginąć śmiercią od pchnięcia nożem, tak częstym narzędziem zbrodni na Zachodzie, ale w obronie wartości wykazali się odwagą, której zabrakło innym. Rycerskość to marka Polaków. A także niezawodna tarcza Polski. Spróbuj pomyśleć, Polko i Polaku, co by Tobie zrobiono, gdyby nie rycerska postawa o. Tadeusza Rydzyka i liderów Zjednoczonej Prawicy?

(Jak pokazuje doświadczenie sprzed pół tysiąca lat i z czasów najnowszych, rycerzem może być każdy, niezależnie od płci, wieku i stanu. Także 17-latki, jak św. Joanna d’Arc, czy licealistka Marysia Sokołowska z Gorzowa, a nawet zakonnica klauzurowa ś. p. Matka Angelica, założycielka amerykańskiej stacji telewizyjnej EWTN, której rycerskość podkreślił o. dyrektor Tadeusz Rydzyk we wspomnieniu z 30. marca 2016 r.)

Niezależnie od aktualnie głoszonego i praktykowanego światopoglądu, każdy powinien znać i doceniać fakt, że podstawowe zasady rycerskości zostały zdefiniowane podczas prób odbicia Ziemi Świętej z rąk średniowiecznych dżihadystów. Etos rycerski można przedstawić w formie uczonego wywodu, albo w postaci dziesięciu zasad łatwych do zapamiętania. Oto one:
1. Uwierz naukom Kościoła i przestrzegaj wszystkich wskazówek Kościoła ;
2. Broń Kościoła ;
3. Szanuj wszystkie słabości i ustanów siebie ich obrońcą ;
4. Kochaj swój kraj ;
5. Nie cofaj się przed wrogiem ;
6. Nie okazuj litości niewiernym. Nie wahaj się podjąć walki z nimi ;
7. Wykonuj wszystkie obowiązki, które są zgodne z prawem Bożym ;
8. Nigdy nie kłam, ani nie cofaj danego słowa ;
9. Bądź hojny dla każdego ;
10. Zawsze i wszędzie opowiadaj się za tym co słuszne i dobre i przeciwko złu i niesprawiedliwości ;

(Léon Gautier, 1884, La Chevalerie, B. Arthaud, 1959. Le code de la Chevalerie: 1. Tu croiras à tout ce qu’enseigne l’Eglise et observeras tous ses commandements; 2. Tu protégeras l’Eglise ; 3. Tu auras le respect de toutes les faiblesses et tu t’en constitueras le défenseur ; 4. Tu aimeras le pays où tu es né ; 5. Tu ne reculeras pas devant l’ennemi ; 6. Tu feras aux infidèles une guerre sans trêve et sans merci ; 7. Tu t’acquitteras exactement de tes devoirs féodaux, s’il ne sont pas contraires à la loi de Dieu ; 8. Tu ne mentiras point et seras fidèle à la parole donnée ; 9. Tu seras libéral et feras largesse à tous ; 10. Tu seras, partout et toujours, le champion du Droit et du Bien contre l’Injustice et le Mal. Ten Commandments of chivalry: 1. Believe the Church’s teachings and observe all the Church’s directions ; 2. Defend the Church ; 3. Respect and defend all weaknesses ; 4. Love your country ; 5. Do not recoil before an enemy ; 6. Show no mercy to the Infidel. Do not hesitate to make war with them ; 7. Perform all duties that agree with the laws of God ; 8. Never lie or go back on one’s word ; 9. Be generous to everyone ; 10. Always and everywhere be right and good against evil and injustice.)

(Należy odnotować i wysoko ocenić – jak dotychczas nieskuteczne – wyspowe próby odrodzenia rycerskiego ducha Europejczyków, vide Jacques-Youenn de Quelen: Initiation au code de la chevalerie : théorie et pratique de l’esprit et du comportement chevaleresques, Publibook.com , Paris (décembre 2005.)

Europa pogrążona w oparach absurdu i zakłamania czeka na wybawicieli. Rycerze śpiący pod Giewontem, staną na czele w obrony Europy o ile Ojczyzna im na to pozwoli. Tymczasem w dniu centralnych obchodów w sejmie Narodowego Dnia Życia i na kilka dni przed niedzielnym Dniem Świętości Życia, Polacy dowiadują się od ministra zdrowia, że środek biobójczy EllaOne, homicyd służący zabijaniu najsłabszych ludzi, jeszcze przez 3 miesiące będzie dostępny bez recepty dla 15-letnich dziewczynek, a potem pozostanie w wykazie środków farmaceutycznych dopuszczonych do obrotu w Polsce, dlatego, że taka jest decyzja Unii Europejskiej. Veto! Niech rycerze staną w obronie życia najsłabszych nie tylko Polaków, lecz także pozostałych Europejczyków, w tym bezlitośnie krzywdzonych nastolatek. Kompromis bywa kompromitacją. Poprzedni tegoroczny felieton w sprawie aborcyjnych standardów europejskich i EllaOne przygotowałem na 11. marca. Niestety, nie został wyemitowany z powodu przekroczenia ram czasowych. Jest dostępny na stronie internetowej www.halat.pl

Słuchaczy Radia Maryja i Państwa bliskich pozdrawia dr Zbigniew Hałat, lekarz medycyny, specjalista epidemiolog.

Panem Bogiem

(Poza nagraniem: rozszerzenia przekraczające pojemność czasową radiowego felietonu znajdą Państwo na stronie zawierającej teksty felietonów od roku 2005 portalu halat.pl ; tamże przypisy, odnośniki i ilustracje.)