A wy za kogo Mnie uważacie? To fundamentalne pytanie Jezus zadaje Apostołom pod Cezareą Filipową. Stanowiła ona symbol ludzkich pragnień i poszukiwań dotyczących spełnienia życia. Po raz pierwszy zapowiada tu swoją mękę. W ten sposób pokazuje, że droga, na którą wchodzą Jego uczniowie, mierzy wyżej niż tylko sukces tego świata. Jezus zmierza do królestwa swego Ojca i chce, by znaleźli się tam Jego uczniowie.
Każdy człowiek jest spragniony cudu; każdy chciałby być świadkiem jakiegoś nadzwyczajnego wydarzenia. Wielu ludzi w poszukiwaniu cudownych miejsc albo osób uważanych za cudotwórców przemierza niekiedy setki kilometrów, znosząc trudy podróży, aby tylko doświadczyć cudu na własne oczy.
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca.
Trwamy w radości okresu wielkanocnego. Wciąż cieszymy się ze Zmartwychwstania Pana Jezusa. Dzisiejszy tekst Ewangelii jest jednak spojrzeniem wstecz. Słowo Boże na tę niedzielę przenosi nas do Wieczernika. Ewangelista opisuje wydarzenia, które miały miejsce zaraz po opuszczeniu przez zdrajcę Judasza Ostatniej Wieczerzy. Jezus wygłasza do swoich uczniów „ostatnie kazanie”. Właśnie teraz, w tym momencie, rozpoczynają się wydarzenia, które osiągną punkt kulminacyjny na wzgórzu Golgoty. Mówiąc metaforycznie: „kości zostały rzucone” – nie ma już odwrotu. Nadeszła „godzina” Jezusa.
Jezus zmartwychwstał, lecz nie było to oczywiste nawet dla Jego najbliższych uczniów. Słyszeli świadectwa kobiet, które poszły do grobu, i nie uwierzyli im. Szok, jaki przeżyli, gdy umierał ich Mistrz i Nauczyciel, ból straty oraz lęk przed tym, że oni także mogą zostać skazani na śmierć, sprawiły, że schowali się i zamknęli drzwi, aby mieć jakiekolwiek poczucie bezpieczeństwa – wskazuje o. Paweł Drobot CSsR w komentarzu do Ewangelii na II Niedzielę Wielkanocną.
Papież Franciszek zawsze stawiał w centrum Ewangelię miłosierdzia, wielokrotnie podkreślając, że Bóg nie męczy się przebaczaniem – On przebacza zawsze, niezależnie od sytuacji tego, kto prosi o przebaczenie i powraca na drogę prawdy. Ogłosił Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, podkreślając, że miłosierdzie jest „sercem Ewangelii”. Miłosierdzie i radość Ewangelii to dwa słowa klucze Papieża Franciszka – powiedział w homilii ks. kard. Giovanni Battista Re, dziekan Kolegium Kardynalskiego, podczas Mszy św. pogrzebowej za zmarłego Ojca Świętego Franciszka.
Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra oraz do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono».
Starsi ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie powstali i poprowadzili Jezusa przed Piłata. Tam zaczęli oskarżać Go: Stwierdziliśmy, że ten człowiek podburza nasz naród, że odwodzi od płacenia podatków cezarowi i że siebie podaje za Mesjasza-Króla. Piłat zapytał Go: Czy Ty jesteś Królem żydowskim? Jezus odpowiedział mu: Tak. Piłat więc oświadczył arcykapłanom i tłumom: Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku. Lecz oni nastawali i mówili: Podburza lud, szerząc swą naukę po całej Judei, od Galilei, gdzie rozpoczął, aż dotąd. Gdy Piłat to usłyszał, zapytał, czy człowiek ten jest Galilejczykiem. A gdy się upewnił, że jest spod władzy Heroda, odesłał Go do Heroda, który w tych dniach również przebywał w Jerozolimie.
Niedziela Palmowa rozpoczyna Wielki Tydzień. Przez słowo, gesty i znaki będziemy coraz głębiej odkrywać misterium zbawienia, szczególny dar Bożej miłości dla nas. W Niedzielę Palmową wybrzmiewają słowa: „Hosanna Synowi Dawidowemu”, a z drugiej strony: „Na krzyż z Nim”. To dramat, który wciąż może się dokonywać w sercu człowieka. Ta niedziela jest nam dana po to, abyśmy odkryli dwie możliwości, które istnieją w naszym życiu: wybór Boga lub Jego odrzucenie. Wybór Chrystusa jest zawsze wyborem krzyża, który dla niektórych jest znakiem hańby, zbrodni, głupoty, dla nas zaś jest on znakiem mądrości i chwały – mówił ks. dr Janusz Chyła, proboszcz parafii pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski w Chojnicach, wykładowca teologii dogmatycznej, w audycji „Aktualności dnia” na antenie Radia Maryja.
Głoszenie Ewangelii nie powinno sprowadzać się do powtarzania utartych frazesów – napisali polscy księża biskupi w liście do księży na Wielki Czwartek. Podkreślili, że Kościół nie może pielęgnować świętego spokoju i zamykać się w czterech ścianach, lecz powinien odważnie głosić Słowo Boże.
W dniu, w którym Kościół wspomina męża Maryi, cieślę, który uczciwie pracował, aby zapewnić utrzymanie swojej rodzinie, Stowarzyszenie Świętego Józefa Przedsiębiorcy wzywa do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza budować „dobrą przedsiębiorczość”. Oto świadectwo byłego przedsiębiorcy Lorenzo Orsenigo, który od rozpaczy związanej z krachem swej firmy przeszedł do chrześcijańskiej nadziei związanej z Ewangelią.
Chcemy – tak jak mówi hasło – otwierać drzwi Chrystusowi. Drzwi do serca każdego człowieka, każdej rodziny, każdej organizacji, każdego narodu w Europie. To jest to nasze zadanie, a ta sesja również w Roku Jubileuszowym ma na celu, aby przygotować się – wzorem prymasa Stefana Wyszyńskiego – do Wielkiego Jubileuszu, który będzie w 2033 roku, w którym wejdziemy w nowe tysiąclecie chrześcijaństwa – powiedział ks. prof. dr hab. Mirosław Sitarz, moderator Ruchu Europa Christi, w audycji „Aktualności dnia” w Radiu Maryja.