Samotność osób starszych nie zaczyna się w chwili, gdy umiera ktoś z rodziny. Zaczyna się znacznie wcześniej, już wtedy, gdy społeczeństwo przestaje mieć dla starości czas, cierpliwość i miejsce. W świecie szybkich decyzji, samorealizacji i kultu młodości, starość staje się kłopotem. A samotność – jej cichą konsekwencją.