„Z Ojczyzny Jezusa „
Pokój i Dobro!
Christus natus est nobis. Chrystus nam się narodził. Boże Narodzenie to dar Obecności. Trwając w radości obchodów Narodzenia Pańskiego pragniemy uczynić z tej prawdy treść naszego chrześcijańskiego świętowania. Pomaga nam w tym prosta betlejemska Grota, gdzie prawda o Bożym Narodzeniu ma swój namacalny, historyczny i geograficznym wymiar. To, co stało się owej nocy w Betlejem jest również początkiem niezwykłej przemiany dokonywanej przez Boga w człowieku.
Sługa Boży Jan Paweł II w bulli ogłaszającej Jubileusz Wcielenia roku 2000 pisał: „Narodzenie Jezusa w Betlejem nie jest faktem, który można uznać za zamkniętą przeszłość. Przed Nim staje bowiem cała ludzka historia: Jego obecność oświeca naszą teraźniejszość i przyszłość świata. Spotykając Chrystusa, każdy człowiek odkrywa tajemnicę własnego życia”. Czy pielgrzymi nawiedzający betlejemską Grotę lub wierni adorujący Nowonarodzonego Jezusa w szopkach nawiązujących to tej historycznej groty są tego w pełni świadomi? Dla wielu z nich na pewno jest to doświadczenie o charakterze duchowym, które wyciska niezatarte znamię na ich tożsamości chrześcijańskiej. Innych prawdopodobnie oddala od tego wewnętrznego doświadczenia pośpiech i powierzchowność.
Na tegoroczne uroczystości narodzin Jezusa Chrystusa do Betlejem przybyło bardzo wielu pielgrzymów z różnych stron świata. W wigilijny wieczór na placu Żłóbku można było spotkać katolików, prawosławnych, protestantów oraz licznych muzułmanów przyglądających się radosnym obchodom chrześcijańskich świąt. Religijne celebracje przy Grocie Narodzenia w świętą noc przyjścia na świat Zbawiciela poprzedził uroczysty ingres patriarchy Fouada Twala. Protokół przybycia do Betlejem jest niezmienny od dziesięcioleci. Nawet godzinne spóźnienie względem ustalonej godziny oficjalnego powitania na głównym placu jest częścią ceremonii. Przy starej drodze biegnącej obok grobu Racheli, dziś przegrodzonej murem i zamkniętej żelazną bramą, dostojnego pielgrzyma powitały delegacje Betlejem, Beit Sahour i Beit Jali. Po przekroczeniu granicy z Betlejem eskortę kolumny samochodów patriarchy przejęła od Izraelczyków policja palestyńska, której na ostatnim odcinku drogi towarzyszyła defilada skautów. Po entuzjastycznym przyjęciu na betlejemskim placu Żłóbka przez głośny i kolorowy tłum abp Fouad Twal, w asyście palestyńskiego gubernatora Betlejem, burmistrza miasta oraz przedstawicieli duchowieństwa został procesyjnie wprowadzony do kościoła św. Katarzyny. Przed wejściem do bizantyńskiej bazyliki hierarchę powitał przełożony wspólnoty franciszkańskiej, gospodarzy uroczystości Bożego Narodzenia. W programie wigilijnych celebracji były uroczyste nieszpory oraz procesja do Groty Narodzenia.
Po wigilijnej kolacji we franciszkańskim Domu Pielgrzyma Casa Nova, na której był obecny Mahmoud Abbas, prezydent Autonomii Palestyńskiej z liczną delegacją rządową rozpoczęło się oczekiwanie na betlejemską pasterkę, która stanowiła centralną celebrację tajemnicy narodzin Pana Jezusa. Poprzedziło ją najpierw wielkie kolędowanie na miejskim placu Betlejem, a następnie modlitewne czuwanie oraz oficjum Godziny Czytań w kościele św. Katarzyny.
Uroczysta eucharystia z udziałem czterech biskupów, 100 kapłanów oraz ponad tysięcznej rzeszy wiernych rozpoczęła się odsłonięciem figurki Betlejemskiego Dzieciątka położonej w dekoracyjnej scenerii pod głównym ołtarzem. Jest to bardzo charakterystyczny detal betlejemskiej liturgii. Figurka bowiem po zakończonej pasterce jest zanoszona procesyjnie do Groty, gdzie w czasie proklamacji ewangelii o Bożym Narodzeniu jest kładziona najpierw na srebrnej gwieździe wskazującej miejsce narodzenia Pana Jezusa, a następnie umieszczana w tradycyjnym żłóbku. Dzieciątko Jezus pozostanie tam do adoracji wiernych i pielgrzymów do 6 stycznia, czyli do uroczystości Objawienia Pańskiego.
W homilii wygłoszonej podczas pasterki w Betlejem patriarcha Fouad Twal przypomniał znaczenie Bożego Narodzenia dla współczesnego człowieka. Po słowach powitania w kilku językach abp Twal podkreślił fakt narodzin Bożej Dzieciny w zjednoczonej rodzinie, zbudowanej na fundamencie miłości. Jest to prawda zobowiązująca każdą chrześcijańską rodzinę do brania przykładu ze Świętej Rodziny z Nazaretu.
Nawołując do respektowania wartości życia patriarcha zaznaczył, że „każde dziecko od chwili poczęcia ma swoją unikalną godność i zasługuje na najwyższy respekt, ponieważ jest stworzone na obraz Bożego Dzieciątka”. Niestety w dzisiejszym świecie, z bólem zauważył hierarcha, „80% dzieci na świecie, czego doświadcza się również w krajach Bliskiego Wschodu, żyje w trudnych warunkach”.
Oprócz oficjalnych celebracji przez cały dzień w Grocie Narodzenia Pańskiego były celebrowane Msze święte w różnych językach dając pielgrzymom możliwość doświadczenia daru obecności Boga. Eucharystia sprawowana w Betlejem ma bowiem niepowtarzalny wymiar łączący historyczne objawienie się Jezusa Chrystusa z Jego sakramentalną obecnością we wspólnocie Kościoła.
o. dr Jerzy Kraj