Kanonicy Regularni Laterańscy

Posługa Kanoników Regularnych Laterańskich – jak sama nazwa wskazuje –
związana była z bazyliką św. Jana na Lateranie, gdzie mieściła się stolica
biskupa Rzymu. Na nich spoczywał obowiązek dbania o liturgię pod przewodnictwem
Papieża. Do dzisiaj liturgia zajmuje centralne miejsce w duchowości tego zakonu.

W blisko już tysiącletniej historii w różnych miejscach na świecie właśnie ta
forma posługi ludowi Bożemu stała się jedną z najważniejszych ich misji.
"Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał
swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne" – według tych słów z
Dziejów Apostolskich pragnął żyć św. Augustyn, który założył pierwsze
zgromadzenie księży wybierających życie wspólnotowe. To jego duchowość wywarła
decydujący wpływ na Kanoników Regularnych Laterańskich, jego regułę przyjęli za
swoją. Pierwsze wspólnoty kanonickie zaczęto zakładać w IV i V wieku. Jednak
struktury zakonu kanoników wykształciły się dopiero w wieku XI. Rok 1059, kiedy
odbył się synod laterański, przyjmuje się za datę uporządkowania zakonnych
struktur. Co ciekawe, z tego zakonu wywodzi się około stu świętych i
błogosławionych.
Obecnie w Polsce istnieje 13 kanonickich klasztorów, które podzielono na pięć
kanonii: w Krakowie, Drezdenku, Ełku, Gietrzwałdzie i Mstowie. W Krakowie bije
serce polskich Kanoników Regularnych Laterańskich. Przy kościele Bożego Ciała na
Kazimierzu (wówczas pod Krakowem) osadził ich w 1405 roku król Władysław
Jagiełło. Od tego czasu sprawują pieczę nad tym miejscem. W 1952 roku została
utworzona prowincja polska, jej dom prowincjalny znajduje się właśnie w
Krakowie. Papież Jan Paweł II podniósł ich kościół do godności bazyliki
mniejszej. To tutaj w bocznym ołtarzu po lewej stronie spoczywają doczesne
szczątki przyszłego świętego Stanisława Kazimierczyka.
 

Małgorzata Bochenek

drukuj