fot. twitter.com

„Cieszcie się i radujcie” – nowa adhortacja papieża Franciszka

„Gaudete et Exsultate” – „Cieszcie się i radujcie” – to tytuł nowej adhortacji papież Franciszka, która ukazała się dziś po południu. Ojciec Święty zaznacza, że celem dokumentu jest przedstawienie powołania do świętości, próbując ująć je w aktualnym kontekście, z jego zagrożeniami, wyzwaniami i możliwościami.

Tytuł adhortacji nawiązuje do słów, jakie Pan Jezus powiedział podczas Kazania na Górze po wypowiedzeniu ośmiu błogosławieństw: ,,Cieszcie się i radujecie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie”.

Dokument zachęcający do świętości, chrześcijańskiej radości i życia błogosławieństwami Jezusa na co dzień składa się z pięciu części zatytułowanych kolejno: „Powołanie do świętościˮ, „Dwaj subtelni nieprzyjaciele świętościˮ, „W świetle mistrzaˮ, „Pewne cechy świętości w świecie współczesnymˮ oraz „Walka, czujność i rozeznanieˮ.

W pierwszej części Ojciec Święty pisze o tym, że na drodze powołania do świętości wspierają nas zarówno ci, którzy są już święci, jak i ci, którzy są znakiem obecności Boga, żyjąc obok nas. Są to, jak nazywa ich Papież, „święci z sąsiedztwaˮ.  Franciszek zachęca do dawania świadectwa w swoich codziennych zajęciach, tam, gdzie każdy się znajduje. Biskup Rzymu pisze też o potrzebie równowagi między modlitwą i kontemplacją, a aktywnością i działaniem, tak, by duch świętości przenikał wszystkie chwile naszego życia.

„Nie bój się świętości. Nie odbierze ci ona sił, życia ani radości. Wręcz przeciwnieˮ – podkreśla Ojciec Święty, dodając, że uświęcanie się ożywia nas i czyni nas bardziej ludzkimi.

Papież  Franciszek w drugiej części adhortacji opisuje gnostycyzm i pelagianizm, jako dwa „zafałszowania świętościˮ, postawy, które są przeszkodą w dążeniu do niej. Gnostycy przypisują władzę inteligencji, natomiast pelagianie i semipelagianie – ludzkiej woli i osobistemu wysiłkowi, przez co zarówno jedni jak i drudzy stawiają się wyżej od innych. Odnosząc się do tych postaw Ojciec Święty podkreśla, że jeśli ktoś „ma odpowiedzi na wszystkie pytania, pokazuje, że nie podąża właściwą drogą i możliwe, że jest fałszywym prorokiemˮ. Dodaje, że Bóg jest tajemniczo obecny w życiu każdej osoby i nie można próbować określić, gdzie Go nie ma.

Trzecia część dokumentu poświęcona jest błogosławieństwom ewangelicznym, które definiują cechy osoby świętej.

„Słowo >>szczęśliwy<< lub >>błogosławiony<< staje się synonimem słowa >>święty<<, ponieważ wyraża, że osoba, która jest wierna Bogu i żyje Jego słowem, osiąga prawdziwe szczęście, dając siebie w darzeˮ – zaznacza papież Franciszek.

Wymienia też za Ewangelią św. Mateusza kolejne błogosławieństwa. Następnie zwraca uwagę na „wielką regułę postępowaniaˮ zawartą w rozdziale 25 Ewangelii św. Mateusza (ww. 31-46): „Byłem głodny, a daliście Mi jeść, byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nago, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnieˮ. W tym kontekście Ojciec Święty wspomina m.in. o potrzebie uznania godności każdej istoty ludzkiej.

„Jasna, stanowcza i żarliwa musi być na przykład obrona istoty niewinnej, jeszcze nie narodzonej, ponieważ stawką jest w tym wypadku godność życia ludzkiego, zawsze świętego, czego wymaga miłość do każdej osoby, niezależnie od etapu jej rozwoju. Ale równie święte jest życie ubogich, którzy już się urodzili i zmagają się z biedą (…)ˮ – podkreśla Papież.

Zwraca też uwagę na sytuację migrantów, podkreślając słowa Jezusa, który mówi, że w każdym obcym przyjmujemy Jego samego.

W kolejnej części adhortacji Ojciec Święty wymienia cechy świętości w świecie współczesnym, które uważa za szczególnie ważne. Są to: znoszenie, cierpliwość i łagodność; radość i poczucie humoru oraz śmiałość i zapał. Papież podkreśla też jak pomocne jest w drodze do świętości trwanie we wspólnocie z innymi ludźmi. Zwraca tu uwagę na potrzebę dbania o „drobne szczegóły miłościˮ czyli słowa: „proszę, dziękuję, przepraszamˮ czy też wzajemną troskę o siebie.

„Pamiętajmy, że elementem świętości jest stała otwartość na transcendencję, wyrażająca się w modlitwie i adoracjiˮ – dodaje.

Ostatnia część dokumentu ukazuje drogę do świętości jako nieustanną walkę. Ojciec Święty przypomina o realnym działaniu zła, wobec którego należy zachować czujność. Jako broń w tej walce wymienia: „wiarę, wyrażającą się w modlitwie, rozważanie słowa Bożego, sprawowanie Mszy św., adorację eucharystyczną, sakrament Pojednania, uczynki miłosierdzia, życie wspólnotowe, zaangażowanie misyjneˮ.

Na zakończenie adhortacji Biskup Rzymu odwołuje się do przykładu Maryi, która „jest Świętą pośród świętych, najbardziej błogosławionąˮ. Ukazuje nam Ona drogę świętości i nam w niej towarzyszy.

,,Gaudete et Exsultate” jest adhortacją papieża Franciszka. Wcześniejsze adhortacje, jakie wydał Ojciec Święty to „Evangelii gaudium” i „Amoris laetitia”. Opublikowano je po dwóch synodach biskupów o rodzinie.

W hierarchii dokumentów papieskich adhortacja figuruje na trzecim miejscu. Najważniejszymi są konstytucje apostolskie, a po nich encykliki.

Tekst całej adhortacji apostolskiej „Gaudete et exultateˮ

BP KEP/RIRM

drukuj