fot. kancelaria premiera

SON „Podkarpacie”: propozycje rządowe są przełomowe, zapewniają osobom niepełnosprawnym zdrowie, czy powrót do zdrowia i sprawności, a te są ważniejsze niż jakiekolwiek pieniądze

Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych „Podkarpacie” skierowało list otwarty do protestujących w Sejmie osób niepełnosprawnych i ich opiekunów z apelem o porozumienie z rządem i jak najszybsze zakończenie protestu. Zdaniem SON „Podkarpacie” rządowe propozycje są przełomowe, ponieważ m.in. zapewniają osobom niepełnosprawnym zdrowie czy powrót do zdrowia i sprawności. W piśmie stowarzyszenie wskazuje, że żądania finansowe protestujących mogą jawić się jako dzielenie środowiska osób niepełnosprawnych na grupy osób bardziej i mniej uprawnionych do pomocy państwa.

***

Szanowni Niepełnosprawni protestujący w Sejmie,

Szanowni Państwo, obserwując spór jaki wybuchł pomiędzy wami, a rządem ws. bardzo istotnych tak dla was – jaki dla wszystkich osób z orzeczoną całkowitą niezdolnością do samodzielnej egzystencji (znaczny stopień niepełnosprawności), zastanawiamy się dlaczego to inni wypowiadają się wciąż o waszych troskach, planach na przyszłość i potrzebach, a nie wy sami.

Dlatego zwracamy się bezpośrednio do was z prośbą, byście to wy sami rozważyli kilka propozycji, które – naszym zdaniem, macie obecnie szansę wynegocjować z rządem dla dobra całego środowiska osób niepełnosprawnych i dobra naszych opiekunów. I tym samym zdobyć duży szacunek i uznanie społeczne.

Z własnych doświadczeń – często kilkudziesięciu lat przeżytych na wózkach, uważamy, że wypowiadanie się innych w imieniu osób niepełnosprawnych szkodzi naszemu środowisku, gdyż osoby postronne często pomijają to, co jest dla nas najważniejsze: zdrowie, szacunek i pragnienie użyteczności poprzez pracę na miarę sił i możliwości.

Zauważamy to i podczas waszego protestu, gdy wasi opiekunowie, i liczni publicyści i politycy raz po raz  wypowiadają się o nieprzydatności propozycji rządowego pakietu rehabilitacyjnego dot.: zniesienia osobom o znacznym stopniu okresów użytkowania i ograniczeń dotyczących liczby wyrobów medycznych; bezkolejkowego korzystania przez nie ze świadczeń zdrowotnych i usług farmaceutycznych; umożliwienia im rehabilitacji w sposób nieograniczony w placówkach, które sami wybiorą oraz korzystania ze świadczeń specjalistycznych bez konieczności uzyskiwania skierowania.

Stąd tylko krok do dostępu do innowacyjnych metod leczenia typu: regeneracja komórek nerwowych i mózgowych komórkami macierzystymi oraz w komorach hiperbarycznych, czy też elektro-magnetyczne wszczepienne stymulatory pracy mózgu… i w efekcie do pozbycia się wózków, pampersów, cewników, odleżyn, przykurczy, skostnień, zaników mięśni i nerwów, spastyki, padaczek, zalegań, zatrzymań itp.

Z naszej strony uważamy, że te propozycje są przełomowe, gdyż zapewniają osobom niepełnosprawnym zdrowie, czy powrót do zdrowia i sprawności, a te są ważniejsze niż jakiekolwiek pieniądze. Zauważcie to i doceńcie.

Tutaj prosimy, dodatkowo rozważcie wynegocjowanie z rządem prawo do bezkolejkowego korzystania ze świadczeń zdrowotnych i usług farmaceutycznych oraz dostępu do świadczeń specjalistycznych bez konieczności uzyskiwania skierowania dla waszych/naszych opiekunów – wszak to od ich kondycji i czasu najczęściej zależy wasze/nasze życie.

Nadto prosimy, rozważcie/rozważajcie podjęcie pracy zarobkowej by to z niej – chociaż w części się utrzymywać, a nie tylko z pomocy społecznej czyli pstrej łaski ludzi płacących podatki. Praca bardzo podnosi prestiż osób niepełnosprawnych i poczucie przydatności z bycia użytecznym elementem społeczeństwa. To budzi największy szacunek. Stąd tylko krok do bycia samodzielnym czy do założenia własnej rodziny.

Myśląc o pracy w warunkach chronionych rozważcie wynegocjowanie by dla dorosłych uczestników Warsztatów Terapii Zajęciowej włączono możliwość pracy zarobkowej choćby w wymiarze jedna/dwie godziny dziennie. By w ten sposób przyswajać sobie nawyki współpracy, dyscypliny, korzystania z konta czy pojęcie płacy i jej pochodnych typu obowiązkowe ubezpieczenia, podatki, składki itp.

Warto pamiętać przy tym, że warunki chronione – czyli pracę we w pełni dostosowanym środowisku pracy (regulaminy, technologie, czas pracy, zakresy czynności itp. ‘pod’ schorzenia zatrudnionych osób) z zapewnieniem opieki medyczno-rehabilitacyjnej oraz ok. 40 działań wspierających pracujące osoby niepełnosprawne – zapewniają wam/nam Zakłady Aktywności Zawodowej (dziennie 5 godz. pracy pod nadzorem instruktorów + 2 godz. rehabilitacji) i Zakłady Pracy Chronionej (7 godz. pracy + specjalistyczne programy zmniejszania ograniczeń zawodowych) działające na rynku komercyjno-konkurencyjnym.

Można jeszcze pracować na tzw. rynku otwartym niezapewniającym żadnych osłon związanych z warunkami chronionymi, który umożliwiaj najsilniejszym i najbardziej usprawnionym osobom niepełnosprawnym współpracowanie i konkurowanie z pracownikami pełnosprawnymi na takich samych warunkach.

W tym miejscu prosimy, byście rozważyli wymuszenie na rządzie by ten zalecił promowanie przez PFRON i programy pro-zatrudnieniowe, także i promocję pracy osób niepełnosprawnych w warunkach chronionych (od 15 lat promowana jest tylko praca osób niepełnosprawnych nakierowana na rynek otwarty) oraz pilne podjęcie działań na rzecz zwiększenia mobilności osób niepełnosprawnych poprzez przywrócenie programu „Sprawny dojazd”

Szanowni Państwo, zachęcając was do rozważenia podjęcia działań na rzecz wdrożenia rządowego pakietu rehabilitacyjnego – połączonego z naszymi propozycjami (pro-zdrowotne prawa opiekunów, ułatwienie podjęcia pracy w warunkach chronionych) w miejsce 500 zł dodatku do (już podwyższanej) renty socjalnej – zachęcamy was także do pamiętania, iż istnieje cała rzesza osób niepełnosprawnych, które nie mogą obejść się bez nieustannej rehabilitacji i zwiększonego zaopatrzenia medycznego – dla nich propozycje rządowe nielimitujące dostęp do ww. są zbawienne i przełomowe.

Warto też – abyście walcząc o 500 zł dodatek do renty socjalnej wyłącznie dla „swojego” środowiska (osoby niepełnosprawne przekraczające 18 rok życia) pamiętali, że obok was są także niepełnosprawne dzieci i nastolatkowie oraz 30-50-latkowie, i jeszcze starsze osoby niepełnosprawne ze znacznym stopniem, którym – według waszej propozycji, ten dodatek by nie przysługiwał. Byście pamiętali także i o schorowanych emerytach, z 1000 zł emeryturą po dziesiątkach lat pracy i o ich odbiorze waszego finansowego postulatu.

W kontekście powyższych wasze żądania finansowe jawią się jako dzielenie środowiska osób niepełnosprawnych na grupy osób bardziej i mniej uprawnionych do pomocy państwa. Rozważcie zatem co ważniejsze:

– dzielenie czy łączenie,

– 500 zł czy zdrowie,

– praca i szacunek czy życie z pomocy społecznej,

– wasze zdrowie, czy błysk kamer i pożywki dla mediów i polityków.

Drodzy państwo, macie obecnie ogromną szansę by nie tylko przyjąć pakiet rehabilitacyjny w imieniu wszystkich osób niepełnosprawnych, ale i wynegocjować doń kilka nowych dobrych rozwiązań, i tym samym pozytywnie zaistnieć dla wszystkich osób najsłabszych spośród słabych i ich opiekunów. Dlatego prosimy: podejmując decyzję kierujcie się swoją mądrością i przyszłością, a nie podszeptami ludzi spoza waszego/naszego środowiska, którzy dzięki wam chcą rozgrywać często bardzo brudne gierki dla zbicia swego kapitału.

Łącząc wyrazy szacunku serdecznie was pozdrawiamy życząc zdrowia i wielu jeszcze dobrych rozwiązań na rzecz wszystkich osób niepełnosprawnych.

Z poważaniem

Wojciech Gajewski, Prezes

Marek Stec, Pełnomocnik SON „Podkarpacie” ds. Zatrudniania ON

PS

I nie miejcie pretensji do organizacji osób niepełnosprawnych reprezentujących nas w Krajowej Radzie Konsultacyjnej, że oto podpisały porozumienie z rządem w sprawie renty socjalnej. Widocznie na tym etapie nie mogli więcej osiągnąć. Zważcie przy tym, że organizacje te istnieją i utrzymują się tylko dzięki dotacjom rządowo-unijnym i z tegoż powodu mają ograniczoną swobodę działania.

RIRM

drukuj