Państwo jawi się od czasów reformacji protestanckiej jako instytucja, która ma prawo, nawet obowiązek, wchodzić w kompetencje, które do tej pory były zastrzeżone dla władzy duchownej w epoce Christianitas. Najgłośniejszy przejaw tych ambicji, które przeniknęły do tradycji nie tylko niemieckiej, to jest zasada: czyja władza, tego religia. To jest zasada wpisana jako zasada pokoju religijnego w Rzeszy w 1555 r. na Sejmie w Augsburgu, ale przeforsowana i wysunięta przez stronę protestancką, która chciała się w ten sposób zabezpieczyć przed skutkami odrodzenia się katolicyzmu, który już się zaczął odradzać – powiedział prof. dr hab. Grzegorz Kucharczyk, historyk, podczas XVII Międzynarodowego Kongresu „Katolicy a tożsamość Europy” w Toruniu.