„Z Ojczyzny Jezusa „
W okresie świątecznym i noworocznym mamy zwyczaj składać wizyty naszym krewnym i przyjaciołom. Różne instytucje i przedsiębiorstwa organizują spotkania opłatkowe. Również dla Polonii jest to okazja do pokreślenia swojej tożsamości narodowej i kultywowania polskich tradycji. W piątek, 7 stycznia w Ziemi Świętej został zorganizowany kolędowo-noworoczny zjazd Polaków. Do sanktuarium Stella Maris, na Górze Karmel w Hajfie przybyło 25 rodaków, pragnących wspólnie przeżyć radość świąt Bożego Narodzenia.
Gospodarzem spotkania był o. Jan Kanty, polski karmelita, od kilku lat posługujący w Ziemi Świętej. Najwięcej uczestników przybyło z Galilei. Była to liczna grupa sióstr Nazaretanek oraz bracia bonifratrzy ze szpitala w Nazarecie. Z Judei przybyli bracia franciszkanie, przedstawicielki Elżbietanek i kilku innych zgromadzeń żeńskich oraz ojciec sercanin, rekolekcjonista i misjonarz. Na spotkanie zorganizowane głównie dla polskiego duchowieństwa i sióstr zakonnych została zaproszona Agnieszka Magdziak – Miszewska, Ambasador RP w Izraelu, którą reprezentował jej zastępca z najbliższą rodziną. Na obiad dołączyła pani przewodnicząca Towarzystwa Polonijnego „Piast” w Izraelu.
Zbliżając się do Hajfy, zobaczyliśmy wypalone wzgórza, które dokładnie miesiąc temu nawiedził największy w historii Izraela pożar. Objął on ponad 4 tysiące hektarów terenu i zniszczył około 4 milionów drzew górskiego pasma Karmelu, znanego z działalności proroka Eliasza. W ogniu poniosło śmierć 41 osób, a około 17 tysięcy mieszkańców zostało zmuszonych do ewakuacji przed rozprzestrzeniającym się ogniem. Masyw górski Karmelu o szerokości kilku kilometrów ciągnie się z południowego wschodu wzdłuż doliny Ezdrelonu, zwanej też równiną Armagedonu na północny zachód na przestrzeni 25 km. Na północnym krańcu masywu, u brzegu morza Śródziemnego czczona jest grota Eliasza, nad którą zostało wzniesione karmelitańskie sanktuarium Matki Bożej, Stella Maris, czyli Gwiazdy Morza. Na łagodnych zboczach Karmelu znajdują się liczne groty, które już w czasach biblijnych służyły jako schronienie dla proroków, a później były zamieszkiwane przez pobożnych pustelników. Nazwa „karmel” w języku hebrajskim oznacza „ogród Boży”. Górski masyw, dochodzący w najwyższych partiach do 550 m. nad poziomem morza, porastają lasy i sady, dając wrażenie bujnego ogrodu. Niestety tragiczny pożar zamienił część zielonych wzgórz w krajobraz księżycowy o ponurych, szarych kolorach
Dla żydów, chrześcijan i muzułmanów Karmel to miejsce, gdzie przebywał Eliasz, jeden z najważniejszych proroków Starego Testamentu. Prorok nieustępliwie walczył w obronie religii zaniedbywanej przez swych rodaków i ich władców. Na najwyższym szczycie nazywanym dziś „al-Muhraka” czyli „szczytem ofiary” Eliasz wezwał kapłanów Baala na szczególny pojedynek. Konfrontacja, której stawką było ukazanie prawdziwości Boga Jahwe, odbyła się w obecności króla Izraela Achaba oraz miejscowej ludności, przybyłej na to niezwykłe widowisko. Według biblijnego przekazu, Bóg wysłuchał modlitwy Eliasza i spuścił ogień na ofiarę złożoną przez proroka. Po ofierze przyjętej przez Boga Eliasz nakazał rozgromić kapłanów Baala, którym nie udało się udowodnić mocy ich bożka (1 Krl 18,20-40). Dzieje Eliasza były bardzo dramatyczne i zakończone w sposób niezwykły zabraniem go do nieba na ognistym wozie.
Wizja obłoku unoszącego się znad morza, jaką prorok Eliasz miał po kilkuletniej suszy (1 Krl 18,41-46), jest niezwykle ważna zarówno w duchowości karmelitańskiej jak i chrześcijańskiej tradycji maryjnej. Tradycja Karmelu w chmurce tej widzi symbol Matki Bożej, która w Chrystusie przyniosła spragnionej ludzkości obfity deszcz łaski. Do ducha i stylu życia proroka Eliasza nawiązywali w późniejszym okresie pustelnicy zamieszkujący groty Karmelu. Starali się na jego wzór chodzić w obecności Bożej i pałać żarliwością o chwałę Pana Zastępów. W początkach XIII w. pojawiła się idea nadania pustelnikom reguły. Uczynił to św. Brokard wspólnie z patriarchą Jerozolimy, św. Albertem z Vercelli. Tak powstał zakon karmelitański, Zakon Pustelników Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. O historii tego zasłużonego dla kościoła zakonu opowiem jednak w jednym z kolejnych felietonów.
Nasze kolędowe spotkanie w Hajfie było prawdziwą ucztą dla ducha. Uczestnicy wysłuchali ciekawej konferencji o. Jana Kantego o bliskości Boga w tajemnicy Eucharystii oraz wzięli udział w Mszy św. celebrowanej przy głównym ołtarzu z figurą Matki Bożej Szkaplerznej. W homilii zostało podkreślone przesłanie Bożej Góry Karmel, przypominającej o potrzebie walki z „bożkami tego świata” i ciągłym wchodzeniem na drogę nawrócenia, które jest modelowaniem własnego życia na dobroci pochodzącej od Boga, na wzór Maryi z Nazaretu. Ostatnim punktem programu było wystawienie Najświętszego Sakramentu i koronka do Miłosierdzia Bożego. Radość spotkania dopełniło wspólne śpiewanie kolęd, rozmowy przy kawie oraz obiadowa agapa.
o. dr Jerzy Kraj