Przemówienie Ojca Świętego Benedykta XVI wygłoszone w czasie uroczystości powitalnej w Pałacu Holyroodhouse, rezydencji królowej Elżbiety II w Edynburgu w Szkocji,

Wasza Wysokość,
Dziękuję za Wasze łaskawe zaproszenie do złożenia oficjalnej wizyty w
Zjednoczonym Królestwie i za Wasze ciepłe słowa powitania w imieniu narodu
brytyjskiego. Dziękując Waszej Wysokości, pozwalam sobie objąć tymi
pozdrowieniami cały naród Zjednoczonego Królestwa i wyciągam przyjazną dłoń do
każdego.
Z wielką przyjemnością rozpoczynam swą podróż od pozdrowienia członków Rodziny
Królewskiej, dziękując zwłaszcza Jego Królewskiej Mości Księciu Edynburga za
jego uprzejme powitanie mnie na lotnisku w Edynburgu. Chciałbym także wyrazić
swą wdzięczność rządom Jej Wysokości – obecnemu i poprzedniemu – oraz tym
wszystkim, którzy z nimi współpracowali, aby umożliwić to wydarzenie, w tym z
Lordem Pattenem i byłym sekretarzem stanu Murphym. Chciałbym też wyrazić
głębokie uznanie dla pracy Ogólnopartyjnej Grupy Parlamentarnej ds. Stolicy
Apostolskiej, która przyczyniła się w wielkim stopniu do umocnienia przyjaznych
stosunków między Stolicą Świętą a Zjednoczonym Królestwem.
Rozpoczynając swą wizytę w Zjednoczonym Królestwie w historycznej stolicy
Szkocji, pozdrawiam w sposób szczególny premiera Salmonda i przedstawicieli
Parlamentu Szkockiego. Podobnie jak Zgromadzenia – Walijskie i
Północnoirlandzkie, niech Parlament Szkocki staje się coraz bardziej
wyrazicielem świetnych tradycji i wielkiej kultury Szkotów oraz niech się stara
służyć ich najlepszym interesom w duchu solidarności i troski o dobro wspólne.
Nazwa Holyroodhouse – oficjalnej rezydencji Waszej Wysokości w Szkocji –
przywołuje „Krzyż Święty” i wskazuje na głębokie korzenie chrześcijańskie, które
ciągle jeszcze są obecne w każdej warstwie brytyjskiego życia. Monarchowie
Anglii i Szkocji byli chrześcijanami od najdawniejszych czasów, mając wśród
siebie znakomitych świętych, jak Edward Wyznawca i Małgorzata Szkocka. Jak
wiecie, wielu z nich świadomie pełniło swe obowiązki władców, kierując się
światłem Ewangelii i w ten sposób formując naród ku dobru nawet na najniższym
szczeblu. W efekcie orędzie chrześcijańskie jest integralną częścią języka,
myślenia i kultury narodów tych wysp od ponad tysiąca lat. Szacunek waszych
przodków wobec prawdy i sprawiedliwości, miłosierdzia i miłości dotarł do was z
wiary, która pozostaje potężną siłą do czynienia dobra w waszym królestwie ku
wielkiemu pożytkowi zarówno chrześcijan, jak i niechrześcijan.
Znajdujemy wiele przykładów tej siły ku dobru w całej długiej historii Brytanii.
Nawet w stosunkowo niedawnych czasach, dzięki takim postaciom jak William
Wilberforce i David Livingstone, Brytania przyczyniła się bezpośrednio do
powstrzymania międzynarodowego handlu niewolnikami. Czerpiąc natchnienie z
wiary, takie kobiety jak Florence Nightingale służyły ubogim i chorym oraz
wypracowały nowe standardy w opiece zdrowotnej, które później były wszędzie
powtarzane. John Henry Newman, którego wkrótce ogłoszę błogosławionym, był
jednym z licznych chrześcijan brytyjskich swoich czasów, których dobro, słowa i
działania przyniosły zaszczyt ich rodakom. Oni zaś, jak wiele innych osób im
podobnych, czerpali natchnienie z głębokiej wiary zrodzonej i karmionej na tych
wyspach.
Nawet w naszych czasach możemy przypomnieć, jak Brytania i jej przywódcy
przeciwstawiali się tyranii nazistowskiej, która chciała wykorzenić Boga ze
społeczeństwa i odmówić naszego wspólnego człowieczeństwa wielu osobom,
szczególnie Żydom, których pozbawiono prawa do życia. Wspominam również postawę
tego reżimu wobec duszpasterzy i zakonników chrześcijańskich, którzy mówili
prawdę w miłości, stawiali opór nazistom i płacili za swój sprzeciw własnym
życiem. Rozważając na chłodno lekcje płynące z ateistycznego ekstremizmu
dwudziestego wieku, nigdy nie zapominajmy o tym, że usuwanie Boga, religii i
cnót z życia publicznego prowadzi ostatecznie do okrojonej wizji człowieka i tym
samym do „zawężonej wizji osoby i jej przeznaczenia” (Caritas in veritate, 29).
Sześćdziesiąt pięć lat temu Brytania odegrała zasadniczą rolę w wypracowaniu
międzynarodowego konsensusu powojennego, który sprzyjał powstaniu Narodów
Zjednoczonych i w zapoczątkowaniu nieznanego dotychczas okresu pokoju i
dobrobytu w Europie. W najnowszych czasach wspólnota międzynarodowa towarzyszyła
bezpośrednio wydarzeniom w Irlandii Północnej, które doprowadziły do podpisania
Porozumienia Wielkopiątkowego i przekazania władzy Zgromadzeniu Irlandii
Północnej. Rząd Waszej Królewskiej Mości i rząd Irlandii, wespół z politycznymi,
religijnymi i cywilnymi przywódcami Irlandii Północnej, pomogły przy narodzinach
pokojowego rozwiązania tamtejszego konfliktu. Zachęcam wszystkich zaangażowanych
w to do dalszego odważnego wspólnego kroczenia wyznaczoną przez nich drogą ku
sprawiedliwemu i trwałemu pokojowi.

Spoglądając dalej, Zjednoczone Królestwo pozostaje nadal kluczowe na
płaszczyźnie politycznej i gospodarczej w wymiarze międzynarodowym. Wasz rząd i
naród wykuwają idee, które ciągle jeszcze wywierają wpływ daleko poza Wyspy
Brytyjskie. Nakłada to na nich szczególny obowiązek mądrego działania na rzecz
wspólnego dobra. Podobnie brytyjskie środki przekazu ze względu na to, że ich
opinie mają tak szeroki zasięg, ponoszą większą odpowiedzialność niż inne i mają
większe możliwości wspierania pokoju narodów, całościowego rozwijania ludzi i
szerzenia rzeczywistych praw człowieka. Niech wszyscy Brytyjczycy nadal żyją
wartościami uczciwości, szacunku i gotowości do czynienia dobra, które zyskały
im szacunek i podziw wielu ludzi.
Dziś Zjednoczone Królestwo stara się być społeczeństwem nowoczesnym i
wielokulturowym. Niech w tym pełnym wyzwań przedsięwzięciu zachowuje zawsze
szacunek dla tych tradycyjnych wartości i przejawów kultury, których najbardziej
agresywne formy sekularyzmu już nie cenią ani nawet nie tolerują. Niech nie
ukrywa podstaw chrześcijańskich, na których wspierają się jego swobody i niech
to dziedzictwo, które zawsze dobrze służyło narodowi, będzie nieustannie
przykładem dla waszego rządu i narodu przed dwoma miliardami członków Wspólnoty
Narodów i wielkiej rodziny narodów anglojęzycznych na całym świecie.
Niech Bóg błogosławi Waszą Królewską Mość i cały naród waszego królestwa.
Dziękuję.