Anioł Pański z Ojcem Świętym Benedyktem XVI

Drodzy bracia i siostry!



Wielkopostna wędrówka, jaką przeżywamy, jest szczególnym czasem łaski, podczas którego możemy doświadczyć daru Bożej dobroci wobec nas. Liturgia dzisiejszej niedzieli, zwanej laetare, zaprasza nas do radowania się, do tego, aby się cieszyć, tak jak to głosi antyfona na wejście sprawowanej Eucharystii: „Raduj się, Jerozolimo, zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie. Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni, weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy” (por. Iz 66, 10-11). Jaki jest głębszy powód tej radości? Mówi nam o nim dzisiejsza Ewangelia, kiedy to Jezus uzdrawia człowieka niewidomego od urodzenia. Pytanie, jakie kieruje Pan Jezus pod adresem tego, który był niewidomy, stanowi punkt centralny opowiadania: „Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?” (J 9, 35).

 

 

Człowiek ten uznaje znak zdziałany przez Jezusa i ze światła oczu przechodzi do światła wiary: „Wierzę, Panie!” (J 9, 38). Można tu zobaczyć, jak osoba prosta i szczera stopniowo wzrasta na drodze wiary: w pierwszej chwili spotyka Jezusa jako „człowieka” podobnego do innych, następnie uznaje go za proroka, a na koniec jego oczy się otwierają i nazywa go Panem. W opozycji do wiary uzdrowionego niewidomego znajduje się zatwardziałość serc faryzeuszy, którzy nie chcą uznać cudu, ponieważ nie chcą zaakceptować Jezusa jako Mesjasza. Tłum natomiast zatrzymuje się, aby dyskutować o tym, co się wydarzyło, i pozostaje obojętny, z dystansem. Sami rodzice niewidomego ogarnięci są lękiem przed osądem innych.

A my jaką postawę przyjmujemy wobec Jezusa? Także i my z powodu grzechu Adama narodziliśmy się jako „niewidomi”, lecz w źródle chrzcielnym zostaliśmy oświeceni łaską Chrystusa. Grzech zranił ludzkość, skazując ją na ciemność śmierci, ale w Chrystusie zajaśniała nowość życia oraz cel, do jakiego jesteśmy powołani. W Nim, ożywieni przez Ducha Świętego, otrzymujemy siłę, aby przezwyciężyć zło i czynić dobro. Rzeczywiście, życie chrześcijańskie jest nieustannym upodabnianiem się do Chrystusa, obrazu nowego człowieka, aby dojść do pełnej komunii z Bogiem. Pan Jezus jest „światłością świata” (J 8, 12), ponieważ w Nim „zajaśniało poznanie chwały Bożej” (2 Kor 4, 6), która nadal objawia – pośród złożonych wydarzeń historii – jaki jest sens istnienia ludzkiego. W obrzędzie chrztu świętego przekazanie świecy zapalonej od paschału wielkanocnego, będącego symbolem Chrystusa, jest znakiem, który pomaga zrozumieć to, co dokonuje się w sakramencie. Kiedy pozwolimy, aby nasze życie zostało oświecone tajemnicą Chrystusa, wówczas doświadczymy radości bycia uwolnionymi od wszystkiego, co zagraża jego pełnej realizacji.

W te dni, które przygotowują nas do Wielkanocy, odnówmy w nas dar przyjęty na chrzcie świętym, ten płomień, który niekiedy narażony jest na zgaśnięcie. Powiększajmy go przez modlitwę i miłosierdzie względem bliźnich. Dziewicy Maryi, Matce Kościoła, powierzajmy wielkopostną drogę, aby wszyscy mogli spotkać Chrystusa, Zbawiciela świata.

Po modlitwie „Anioł Pański”:

Drodzy bracia i siostry, wczoraj przypadała szósta rocznica śmierci mojego Poprzednika, Czcigodnego Jana Pawła II. Ze względu na zbliżającą się jego beatyfikację nie celebrowałem tradycyjnej Mszy św. za zmarłych w jego intencji, ale pamiętałem o nim z miłością w modlitwie, podobnie jak – sądzę – także i wy wszyscy. Podczas gdy przez wielkopostną drogę przygotowujemy się do Świąt Wielkanocnych, zbliżamy się z radością także do dnia, kiedy będziemy mogli czcić jako błogosławionego tego wielkiego Papieża i świadka Chrystusa i powierzać się jeszcze bardziej jego wstawiennictwu.

Po francusku:

Serdecznie pozdrawiam pielgrzymów języka francuskiego, zwłaszcza studentów i rodziny College Saint-Jean de Passy. Ewangelia na dzisiejszą niedzielę zachęca każdego z nas do postawienia sobie zasadniczego pytania o naszą wiarę: „Czy wierzysz w Syna Człowieczego?”. Niech radość i natychmiastowa odpowiedź niewidomego staną się również i naszymi: „Tak, Panie, wierzę!”. Przyjmując światło prawdy, która pochodzi od Chrystusa, poddajmy naszą inteligencję objawieniu, które nas przekracza, otwierajmy nasze serca na Ducha. Poprzez szczery rachunek sumienia rewizji naszego życia przyjmijmy łaskę odnawiającą nas w sakramencie pokuty, który oczyszcza nasze oczy. Niech Dziewica Maryja, wzór wiary Kościoła, wstawia się za nami w czasie Wielkiego Postu! Dobrej pielgrzymki życzę wszystkim!

Po angielsku:

Witam gorąco wszystkich pielgrzymów języka angielskiego obecnych na tej modlitwie „Anioł Pański”. Szczególnie pozdrawiam studentów z Oratorium Preparatory School w Woodcote oraz grupę Córek Maryi Wspomożycielki Chrześcijan, studiujących w Rzymie. W dzisiejszej Ewangelii Jezus, światło świata, przywraca wzrok niewidomemu od urodzenia. Niech światło Chrystusa otrzymane na chrzcie świętym zawsze prowadzi nas przez życie w blasku chwały Bożej. Dla was i waszych rodzin przyzywam Bożego błogosławieństwa, radości i pokoju!

Po niemiecku:

Serdeczne szczęść Boże kieruję do wszystkich pielgrzymów z krajów języka niemieckiego. Ewangelista Jan określa cuda Jezusa mianem znaków. Zbawcza misja Jezusa nie kończy się jedynie na przywróceniu wzroku. Idąc dalej, Chrystus otwiera uzdrowionemu oczy serca, tak że ten upada przed Jezusem i wyznaje: „Wierzę, Panie”. Chrystus, światłość świata, pragnie otworzyć również nasze oczy na piękno wiary, pragnie uczynić jasnym nasze życie. W tym dziele niech wam Bóg towarzyszy swoją łaską.

Po hiszpańsku:

Serdeczne pozdrowienia dla pielgrzymów języka hiszpańskiego obecnych na tej modlitwie, jak też dla tych, co jednoczą się poprzez środki masowego przekazu. Liturgia dnia dzisiejszego przypomina nam, że Jezus jest światłem świata. Dzięki Niemu możemy przezwyciężyć wszystko to, co zaciemnia nasze sumienie i uniemożliwia nam odróżnić dobro od zła. Jak czynił to Sługa Boży Jan Paweł II, którego szóstą rocznicę śmierci wczoraj wspominaliśmy. Zapraszam was do coraz głębszego upodobnienia się do Pana, aby w ten sposób wzrastać coraz bardziej na drodze prawdy i autentycznej radości. Szczęśliwej niedzieli.

Po polsku:

Słowo pozdrowienia przekazuję wszystkim Polakom. Czwarta niedziela Wielkiego Postu kieruje naszą myśl ku Chrystusowi, który przywraca wzrok niewidomemu od urodzenia. Syn Boży, oddając swe życie na krzyżu dla naszego zbawienia, przywraca wzrok także naszej duszy, abyśmy dostrzegali blask Bożej prawdy. W każdej chwili życia, w każdym miejscu bądźmy świadkami Tego, który jest światłością świata, i Jego ewangelicznego orędzia. Waszemu świadectwu wiary z serca błogosławię.

Tłumaczenie Radio Maryja

drukuj