OTWORZYŁO SIĘ NIEBO

Sukienka
Ukochany Ojcze Święty! Bardzo się cieszę, że jesteś już w Watykanie. Jesteś własnością całego świata, Twoje zdrowie i życie, chociaż są w rękach Boga, to jednak i od Ciebie, ukochany Pasterzu, zależą. Nie można się nadmiernie przemęczać i w czasie grypy intensywnie pracować. Trzeba słuchać zaleceń lekarzy, chociaż to, co nam mówią, nie zawsze jest po naszej myśli. Przepraszam, że to piszę, ale sama jestem lekarzem od 48 lat, a przez wiele lat byłam ordynatorem oddziału wewnętrznego. Od roku jestem pacjentką oddziału chorób rozrostowych. Przed rokiem stan mojego zdrowia był beznadziejny – przerzuty raka sutka (po siedmiu latach po operacji) do opłucnej, płuc, kości i wątroby. Wracając do domu, kupiłam sobie nową sukienkę, by rodzina nie musiała szukać stroju na ostatnią drogę… W domu uklękłam przed swoją ukochaną Matką Ostrobramską i z wielkim zaufaniem powierzyłam Jej swój los. Spotkał mnie jeszcze jeden straszny cios – mój jedyny wnuk tuż przed maturą, jadąc do mnie, miał wypadek samochodowy i doznał wstrząsu mózgu. Gorące modły moje i mojej rodziny do Boga i Matki Najświętszej odmieniły nasz los. Wnuczek odzyskał pamięć i zdał maturę w szpitalu, dziś już studiuje. A ja w ostatniej chwili otrzymałam cykl chemii, bardzo silną terapię, ale ratującą moje życie. Kiedy słabły moje siły fizyczne i psychiczne, zwróciłam się do Ciebie, Najukochańszy Ojcze Święty. W odpowiedzi otrzymałam od Ciebie serdeczny list, różaniec i Twoje błogosławieństwo, które pomogło mi przeżyć najcięższe chwile. Nowotwór zaczął się cofać. W tym stroju, który miał mi służyć na ostatnią drogę, wystąpiłam na zorganizowanym przeze mnie spotkaniu opłatkowym dla lekarzy, by się cieszyć… Wiem, że otacza mnie ciągle łaska Boża.