Nieznanemu Bogu

Głoszę wam Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego

Środa po II niedzieli Wielkiego Postu

Dziś spotkamy Pawła Apostoła

nauczającego na rynku

w Atenach.

Ateny – stolica mądrości Greków,

pełna pomników pogańskich bożków.

Paweł codziennie prowadził dysputy

w synagodze z Żydami i bojącymi się Boga,

a na rynku z tymi, których tam spotkał.

Rozmawiał też z filozofami

epikurejskimi i stoickimi.

Pytali przy tym:

Co też zamierza nam powiedzieć ten nowinkarz?

Zdaje się, że chce nam przedstawić nowych bogów.

Mówi o Jezusie

i o zmartwychwstaniu.

Zaprowadzili go na Areopag.

Czy moglibyśmy się dowiedzieć,

jaką nową naukę głosisz?

O co Ci właściwie chodzi?

Paweł stanąwszy pośrodku

Areopagu,

rozpoczął mowę tak:

Ateńczycy!

Widzę, że jesteście ludźmi

nadzwyczaj religijnymi.

Kiedy przechodziłem przez wasze miasto

i przyglądałem się waszym

świętościom,

zauważyłem także ołtarz z napisem:

Nieznanemu Bogu.

Otóż ja wam głoszę Tego,

którego wy nieświadomie czcicie!

Musicie wiedzieć, że Bóg,

Stwórca świata,

Ten, który jest Panem nieba i ziemi,

nie przebywa w świątyniach

budowanych przez ludzi,

jakoby czegokolwiek potrzebował.

On sam obdarza wszystkich

życiem.

On z jednego człowieka

wyprowadził

cały rodzaj ludzki,

abyśmy Go ciągle szukali.

W Nim przecież żyjemy, poruszamy się i jesteśmy,

jak zauważyli wasi poeci: „Jesteśmy z Jego rodu”.

Nie powinniśmy sądzić,

że Bóstwo

podobne jest do złota, srebra albo kamieni.

To są dzieła myśli i rąk człowieka.

Teraz Bóg wzywa was wszystkich i wszędzie do nawrócenia.

On też wyznaczył dzień,

w którym dokona sądu przez Człowieka,

którego wskrzesił z martwych.

Lecz gdy usłyszeli

o zmartwychwstaniu,

jedni poczęli drwić, inni mówili:

Posłuchamy Cię innym razem (por. Dz 17, 16-34).

Skąd ja to znam?

Nie martwcie się kaznodzieje,

katecheci.

Uwierzą, a wśród nich będzie Dionizy,

Damaris i inni.

Areopagi przeminą,

a słowo Boże wiecznie trwa.