fot. wikipedia.org

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP w Hiszpanii

Matka Boża Imaculada, czyli Niepokalana jest patronką Hiszpanii. Na długo przed ogłoszeniem dogmatu ta prawda maryjna była obecna w malarstwie, muzyce i pobożności ludowej. W wielu parafiach i katedrach odbyły się wczoraj czuwania maryjne.

Już w VII w. wizygocki król Erwigiusz ustanowił święto „Niepokalanego Poczęcia Maryi” a Wamba nosił tytuł „obrońcy najczystszego poczęcia Maryi”. W średniowieczu Ferdynand III czy Jan I z Aragonu zabierali ze sobą sztandary wojskowe z wizerunkiem Niepokalanej. Znajdował się on również na pieczęci król Filipa II. Na mocy dekretu królewskiego w 1644 r. święto Niepokalanej zostało wprowadzone w całym Królestwie Hiszpanii jako obowiązkowe. Natomiast w 1760 r. na prośbę króla Karola III papież Klemens XIII w bulli „Quantum ornamenti” ogłosił Niepokalaną patronką Hiszpanii. Na mocy specjalnego przywileju kapłani mogli założyć w jej święto niebieski ornat.

Prawda o niepokalanym poczęciu Maryi była głęboko zakorzeniona w pobożności ludu. W 1466 r. Villalpando i 12 innych miejscowości złożyło ślub, że będą bronić tej prawdy nawet za cenę życia. Szczególnie mieszkańcy Sewilli zasłynęli z piosenki, w której drwili z uczonych teologów: mogą debatować, ile chcą, ale „cały lud mówi, że Maryja została poczęta bez grzechu”. Niepokalana obecna była w poezji, muzyce i malarstwie.

Z Hiszpanii ta pobożność przeszła do Ameryki Łacińskiej, gdzie Niepokalana jest patronką wielu miejscowości. W Kolumbii słynna jest tzw. noc świec. Przed domami i na placach mieszkańcy zapalają setki świec ku czci Maryi. Natomiast Nicaragua w nocy z 7 na 8 grudnia obchodzi tzw. „La gritería”. Na ulicach ustawiane są małe ołtarze, a mieszkańcy głośno się pozdrawiają krzycząc (po hiszpańsku grito) „Kto jest przyczyną tak wielkiej radości?” W odpowiedzi słychać: „Poczęcie Maryi!” Świętowanie trwa przez całą noc.

O. Marek Raczkiewicz CSsR

drukuj