Przeciek, czyli chore państwo

Mariusz Kamiński, zeznając przed komisją śledczą, wskazał miejsce i moment, w którym – jego zdaniem – doszło do słynnego przecieku w aferze hazardowej. Z jego wypowiedzi wynika, że albo premier, albo minister Jacek Cichocki są odpowiedzialni za przepływ informacji w niepowołane ręce, przez co akcja CBA spaliła na panewce. Dzięki temu być może nie zostali złapani biznesmeni lobbujący na rzecz rozwiązań korzystnych dla hazardu u mających ogromne wpływy w państwie polityków PO.



Mariusz Kamiński przy okazji ujawnił, kim jest słynny „Rycho”, znany z pikantnych rozmów telefonicznych z ówczesnym szefem Klubu Parlamentarnego PO Zbigniewem Chlebowskim. Według byłego szefa CBA, Urząd Ochrony Państwa zaczął interesować się Ryszardem Sobiesiakiem jeszcze w połowie lat 90. Był on wtedy podejrzewany o „pranie brudnych pieniędzy i korupcję”. W drugiej połowie lat 90. interesowała się nim policja w związku z jego „intensywnymi” kontaktami z zorganizowanymi grupami przestępczymi. Kamiński dodał, że wymiar sprawiedliwości „dopadł” Sobiesiaka w 2005 roku, kiedy został on skazany za przestępstwa korupcyjne.

Sensacje ujawnione w trakcie prac komisji hazardowej oraz porażające fakty dotyczące piramidalnych zaniedbań i błędów podczas identyfikacji ciała Krzysztofa Olewnika pokazują, że afera Rywina, która kilka lat temu wstrząsnęła Polską, niczego nie nauczyła przedstawicieli tzw. elit politycznych. Szczególnie zbrodnia na Krzysztofie Olewniku unaocznia, jak organy ścigania i wymiar sprawiedliwości w Polsce były całkowicie nieskuteczne, niekompetentne, stronnicze, a mafia i typki spod ciemnej gwiazdy przenikały struktury państwa. Do morderstwa syna biznesmena doszło w czasach afery Rywina i rządów postkomunistów, ale wyjaśnianie tej najlepiej świadczącej o patologii trawiącej nasze państwo sprawy odbywało się, gdy formalnie SLD już nie rządził…

Zeznania składane przed obiema komisjami śledczymi obnażają kryminogenne mechanizmy funkcjonowania naszego państwa. Polską nie rządzą ci, którzy są do tego umocowani na mocy Konstytucji i praw obowiązujących w Rzeczypospolitej, ale postacie, które mają znajomości oraz odpowiednie „dojścia” i tworzą pajęczynę układów i wzajemnych zależności. Charakterystyczna jest historia Dariusza Drzewieckiego, brata drugiego bohatera afery hazardowej Mirosława Drzewieckiego, byłego ministra sportu. Według jednej z gazet, 9 kwietnia 2009 roku brat ówczesnego ministra – w przeszłości skazany na półtora roku w zawieszeniu za cztery przestępstwa – proponował austriackiej spółce (która w Polsce prowadzi projekty budowlane za prawie 30 mld euro) załatwienie kontraktów na Orliki, budowę stadionów na Euro 2012 i odcinka autostrady A2. Dariusz Drzewiecki poinformował ich, że ma pod kontrolą urzędników, oraz zapewnił, że mogą liczyć na dodatkowy zarobek za dodatkowe, nieplanowane prace. Ciekawe, że przedstawiciele firmy teraz wypowiadają się w mediach w sprawie oferty brata ministra, gdy Austriacy utracili kontrakt na budowę fragmentu autostrady A1.

Im więcej takich informacji, tym bardziej powszechne jest przekonanie, że Polska „nierządem stoi”, a rządzący nie są w stanie uzdrowić chorego państwa. Problemem Polski jest konieczność odbudowy moralności w życiu publicznym i głęboka modernizacja państwa, bo Rzeczpospolita znalazła się na bezdrożu, a politycy traktują Polskę jak prywatny folwark. Dziś nie jest potrzebne przelewanie z pustego w próżne, lecz konstruktywny plan naprawy oraz wiarygodni i nieuwikłani w minione dwudziestolecie rządzący, którzy będą w stanie wprowadzić go w życie.