Autorstwa Miłosz Pieńkowski - Praca własna, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=79822174

Komisja weryfikacyjna: Decyzje ws. Chmielnej 11 oraz Zagórnej 12a – z naruszeniem prawa

Na wtorkowym posiedzeniu komisja weryfikacyjna stwierdziła, że decyzje miasta dotyczące nieruchomości zlokalizowanych przy ul. Chmielnej 11 oraz Zagórnej 12a zostały podjęte z naruszeniem prawa, a lokatorom pokrzywdzonym w wyniku reprywatyzacji pierwszej nieruchomości przysługuje odszkodowanie.

O decyzjach podjętych w toku postępowania rozpoznawczego komisja poinformowała za pośrednictwem komunikatu.

W przypadku nieruchomości przy ul. Chmielnej 11 komisja uznała, że decyzja prezydenta Warszawy w zakresie, w jakim ustalono w niej wymiar opłaty czynszu symbolicznego, podjęta została bez podstawy prawnej. Jak podkreślono, decyzja ta oparta była jedynie na zarządzeniu prezydenta stolicy, a ustalenie czynszu nastąpiło „bez przepisu spełniającego wymagania podstawy prawnej działania organu administracyjnego”.

„Jednocześnie Komisja stwierdziła również, iż przy wydawaniu decyzji zmieniającej doszło do rażącego naruszenia prawa. Wobec powyższego decyzją z dnia 16 marca 2021 r., Komisja Weryfikacyjna stwierdziła, że decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 8 października 1998 r. została wydana z naruszeniem prawa w całości” – czytamy.

Jak zaznaczono, lokatorom pokrzywdzonym reprywatyzacją nieruchomości przy ulicy Chmielnej 11 przysługuje prawo do odszkodowania i zadośćuczynienia według obowiązujących wytycznych.

Na wtorkowym posiedzeniu komisja zajęła się również trzema decyzjami prezydenta Warszawy dotyczącymi nieruchomości przy ul. Zagórnej 12a.

„Komisja Weryfikacyjna w toku przeprowadzonych postępowań rozpoznawczych stwierdziła, że Prezydent m.st. Warszawy rażąco naruszył prawo, wydając trzy decyzje dotyczące dawnej nieruchomości warszawskiej i skierował ją do strony, która zmarła przed wydaniem decyzji” – poinformowano.

Decyzje zostały wydane w grudniu 2010 r. oraz w październiku 2011 r. mimo, że – jak podkreślono – „jedna z beneficjentek decyzji zmarła w lipcu 2010 r., a dwa tygodnie po śmierci beneficjentki na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia ustalono spadkobiercę zmarłej”.

PAP

drukuj