JESTEM. Hospicjum Perinatalne w Szczecinie

Z myślą o rodzinach oczekujących narodzin dziecka, u którego zdiagnozowano nieuleczalną chorobę, powstało Hospicjum Perinatalne JESTEM. Szczecińska placówka oferuje całościowe wsparcie: psychologiczne, medyczne i duchowe.  

[JESTEM] rozpoczęło działalność w Niedzielę Hospicyjną, 29 września 2024 r. To część Hospicjum św. Jana Ewangelisty w Szczecinie, która współpracuje z Fundacją Donum Vitae oraz Pomorskim Uniwersytetem Medycznym. Od początku inicjatywie patronuje Fundacja Małych Stópek.

– Zależy nam, by informacja o funkcjonowaniu Hospicjum Perinatalnego JESTEM dotarła do jak największej liczby osób: zarówno rodziców potrzebujących wsparcia, jak i medyków, którzy na co dzień spotykają się z pacjentami. Niestety wiedza o istnieniu i świadczonej pomocy przez tego typu instytucje jest bardzo mała, nawet wśród lekarzy. Nasz cel jest jasno określony – szeroka pomoc tym, którzy doświadczają choroby własnych dzieci w okresie okołoporodowym. Chcemy także dotrzeć z informacją do ogółu społeczeństwa, by uwrażliwiać ludzi na wartość każdego życia, szczególnie tego nieuleczalnie chorego. To wszystko sprowadza się do zmiany postaw społecznych – wskazuje Paweł Palembas, koordynator ds. komunikacji szczecińskiego hospicjum.

 Czy można być gotowym na śmierć dziecka? Na pewno nie. Jednak dzięki specjalistom można złagodzić i bardziej zrozumieć to ciężkie doświadczenie. Hospicjum Perinatalne JESTEM proponuje indywidualne podejście do każdej rodziny. Pomagają w tym zespoły: położniczo-ginekologiczny, psychologiczny, położnych czy neonatologiczny.

– Dzięki interdyscyplinarnej współpracy w miarę możliwości doprecyzowujemy diagnozę, kontaktujemy ze specjalistami, pomagamy przygotować się do narodzin dziecka. Staramy się stworzyć indywidualny plan opieki, która wyjdzie naprzeciw potrzebom maleństwa i jego rodzinie – zapewnia nowopowstała placówka.

 Hospicjum perinatalne dedykowane jest rodzinom, w których dzieci odchodzą podczas ciąży lub po porodzie. JESTEM poszerza działalność i wspiera także rodziców tracących dzieci na wcześniejszym etapie – chodzi o tzw. poronienia. Ważną kwestią jest uświadamianie społeczeństwa o rodzicielstwie kobiety i mężczyzny od samego poczęcia dziecka. Zwraca na to uwagę dr n. o zdr. Agnieszka Kardziejonek, koordynator wsparcia w szczecińskiej placówce.

– W momencie kiedy ktoś stracił dziecko, które miało kilka tygodni, znajomi – nawet wierzący – spychają na margines ten fakt, mówiąc, że to była „tylko taka strata w pierwszych tygodniach”. Nie nazywają tej kobiety „mamą”, mężczyzny „tatą”, a to dla osób po utracie dziecka jest istotne. Często rodzice nie wiedzą, że mogą dokonać pochówku indywidualnego czy nadać takiemu dziecku imię. Wówczas niejako zaczynają przeżywać swoje rodzicielstwo już po pożegnaniu się z dzieckiem – inaczej niż w przypadku rodziców, których syn czy córka odejdą po porodzie – podkreśla położna i doradca laktacyjny.

Agnieszka Kardziejonek zaznacza też, by nie unikać tematu straty dziecka, jeśli ktoś z bliskiego otoczenia tego doświadczył.

– Nawet jeśli nie wiemy, co powiedzieć, to zadeklarujmy: „Jestem”. Czasem ludzie nie mogą znaleźć słów, ale po prostu można powiedzieć: „Przykro mi z powodu straty, nie wiem, co powiedzieć, ale gdybyś czegoś potrzebowała, to jestem”. To jest wystarczające. Brak rozmowy, czyli np. spotykamy się na święta z rodziną, wiemy, że ktoś dwa miesiące temu doświadczył straty dziecka i kompletnie nie ma tematu – to jest to bardzo bolesne. Cisza w tym zakresie jest porównywalnie bolesna, jakby ktoś palnął jakąś głupotę. Dla tych rodziców to jest ich syn, córka. Jak ktoś powie o imieniu tego dziecka, albo coś wspomni, to jest to przyjemne, dobre. Najczęściej jest to pozytywnie odbierane – wskazuje.

Z momentem postawienia diagnozy u dziecka pojawia się żal i niezrozumienie, jednak gdy rodzina zostanie odpowiednio pokierowana, z czasem przychodzi ukojenie.

– Rodzice zastanawiają się nad sensem życia w tej sytuacji, szukają, pytają. Często odnajdują ukojenie swojego bólu w bliskości Boga żywego. Przychodzi to na różnym etapie, natomiast perspektywa życia wiecznego i wiary w Niebo dla rodziców, którzy stracili dziecko – jest radością i nadzieją. W momencie przeżywania pogrzebu ciężko mówić o tej radości, ale gdy rozmawiam z rodzicami, mówią: „Chcemy tak żyć, żeby później znaleźć się z moją córką, moim synem w Niebie” – akcentuje koordynator wsparcia w Hospicjum Perinatalnym JESTEM, dr n. o zdr. Agnieszka Kardziejonek.

Osoby odpowiedzialne za funkcjonowanie nowej placówki w Szczecinie zachęcają do zapoznania się z treściami znajdującymi się na stronie internetowej [Hospicjum Perinatalnego JESTEM].

– Oprócz informacji o misji naszego hospicjum można zapoznać się z zespołem naszych specjalistów różnych profesji. Mamy zakładki „Dla Rodziców” i „Dla Medyków”, a w nich ważne informacje. Dla rodziców, kiedy i jak mogą się do nas zgłosić oraz co zrobić w danym przypadku. Lekarzom chcemy pomóc m.in. udostępniając najbardziej potrzebne dokumenty. Zarówno rodzice, jak i medycy odnajdą na naszej stronie odpowiedzi na nurtujące ich pytania w tak trudnej sytuacji, jaką jest poważna choroba nienarodzonych dzieci. W zakładce „Aktualności” można przeczytać o wszystkich wydarzeniach, w których braliśmy udział. Pamiętamy także o ważnych dniach z punktu widzenia naszych pacjentów i współpracujących z nami medyków. Polecamy ciekawe galerie i rozmowy m.in. z naszymi specjalistami, które stopniowo będą ukazywać się w tym miejscu. „Rodzice Rodzicom” to część naszej strony, wobec której nie można przejść obojętnie. Zamieszczamy tu historie rodziców, którzy stracili swoje dzieci i jednocześnie doświadczyli pomocy innych hospicjów perinatalnych z Polski – podkreśla Paweł Palembas, koordynator ds. komunikacji Hospicjum Perinatalnego JESTEM.

Z Hospicjum Perinatalnym JESTEM można kontaktować się za pomocą numeru telefonu: 665 006 444 od poniedziałku do piątku w godz. 8.00-18.00 (w sytuacjach nagłych można dzwonić całą dobę każdego dnia w tygodniu) oraz mailowo: [email protected].  

plakat

radiomaryja.pl