Po światło i moc do św. Michała Archanioła

Ojciec Święty Jan Paweł II podczas swej pielgrzymki do Polski w 2002 roku
niespodziewanie odwiedził opactwo Ojców Benedyktynów w Tyńcu. Zapytał wówczas
stojącego przy samochodzie panoramicznym już śp. o. prof. Augustyna
Jankowskiego: – Piszesz? – Tak, piszę o aniołach – odpowiedział. – Przyda się –
powiedział Papież. Każdy głos w sprawie anielskiej jest ważny. Warto o nich
pisać książki i głosić kazania. Na pewno przyda się także odnalezienie aniołów
na adwentowych drogach w kolejnym tygodniu naszych rekolekcji. Dziś spotkajmy
się ze św. Michałem Archaniołem.

Biblia często mówi o aniołach językiem militarnym. Święty Michał Archanioł
przedstawiany jest jako opiekun Narodu Wybranego i głównodowodzący wielką armią
Boga, jaką stanowią aniołowie. Imię Michał oznacza: Któż jak Bóg. Za sprawą tego
archanioła zostaje określony nasz stosunek do Boga. Święty Michał naucza, byśmy
go niczym nie zastępowali, lecz pozwolili mu być Bogiem. Michał walczy przeciw
wszelkim absolutyzacjom ziemskich mocy, przeciwko ubóstwieniu pieniądza i
władzy. Będę mógł żyć jako człowiek prawdziwie wolny jedynie wtedy, gdy w moim
życiu Bóg zajmować będzie pierwsze miejsce.

Walczy z nami o nas samych
Archanioł Michał traktowany jest jako ten, który walczy w naszym imieniu. To on
pokonał smoka. Jest odważnym wojownikiem Boga. Przedstawiany jest jako rycerski
anioł z hełmem, tarczą i płonącym mieczem. Strąca w głębiny moce piekielne. Smok
w wielu religiach stanowi symbol sił wrogich Bogu. Michał jest aniołem, który
walczy w naszym wnętrzu z tym, co chce umniejszać znaczenie Boga. Michał jest
aniołem, który czuwa, by w niebie naszej duszy zamiast szatana objął panowanie
Chrystus, by nasze serce przywiązało się do Niego, a nie do omamów tego świata,
bo tylko wtedy staniemy się prawdziwymi ludźmi. W jednej z modlitw Cyryla z
Jerozolimy napisano: "Kiedy Chrystus chciał zejść do ludzi na ziemię, Bóg Ojciec
stworzył przemożną siłę, która nazywa się Michał, i polecił Chrystusa jego
opieceŇ. Michał nie jest "milutkim aniołkiem", lecz aniołem pełnym mocy. Siłę tę
Bóg przekazuję każdemu człowiekowi, by nie został pokonany przez moce tego
świata. To pocieszająca nowina – obok nas jest anioł, który o nas walczy.
Występuje w naszym imieniu, kiedy ludzie zwracają się przeciwko nam, ale także
wtedy, kiedy my sami walczymy ze sobą. Walczy przede wszystkim za bezradnych,
słabych, za dzieci.
W późnym średniowieczu odbywały się wielkie pielgrzymki dziecięce do sanktuarium
św. Michała w Mont Saint Michel w Normandii. Najmniejsi czuli, że w tym wrogim
świecie potrzebują mocnej ochrony tego archanioła.
Spotkanie ze św. Michałem pozwala nabrać dystansu wobec własnych ran i skierować
się ku mocy, której udziela Bóg. Prowadzi to do podjęcia walki, której się
wcześniej unikało. Dzięki Michałowi Archaniołowi czujemy się w szczególny sposób
bezpieczni i chronieni, a zarazem zmotywowani do bezkrwawego boju o świętość, o
obecność Pana Boga we wszystkich wymiarach życia osobistego, politycznego i
społecznego – Któż jak Bóg!

Aniołowie na kartach Biblii
Święty Michał Archanioł stoi na czele ogromnej anielskiej armii Boga. Pismo
Święte wspomina o aniołach w blisko 300 miejscach, w 35 księgach od pierwszej –
Rodzaju, do ostatniej – Apokalipsy. Biblia podkreśla w różnych miejscach prawdę
o wielkiej liczbie aniołów. Niezwykła hojność stwórcza Boga w naszym makro- i
mikrokosmosie pozwala przypuszczać, że świat duchowy jest co najmniej podobnie
bogaty. Bóg stworzył aniołów jako istoty osobowe, nieśmiertelne i odrębne od
ludzi, czyli posiadające inną i doskonalszą od ludzkiej naturę. Najmniej
inteligentny anioł jest bardziej inteligentny niż najbardziej inteligentny
człowiek. Istoty anielskie są czystymi duchami, posiadają rozum i wolną wolę.
Człowiek się rodzi i umiera. Anioł jest stworzony przez Boga i nie podlega
śmierci na sposób materialny.
Do tej pory nie wykryto życia na innych planetach, ale wiem, że nie jesteśmy
sami w świecie stworzonym prze Boga. Obok nas są istoty duchowe zwane aniołami.
Nie pochodzą z innych planet, ale z innego wszechświata, z zupełnie odmiennego
porządku stworzenia. Aniołowie są pozakosmiczni i są osobami. Mogą istnieć osoby
niebędące człowiekiem. Osoba to po prostu "ja", to centrum świadomości, jest
kimś a nie czymś, jest podmiotem, a nie przedmiotem.
Aniołowie pojawiają się w tekstach biblijnych znienacka i cicho. Ukazują się w
różnych okolicznościach zarówno na jawie, jak i we śnie; w nocy i w ciągu dnia,
podczas pracy i odpoczynku. Pan Jezus ani razu nie opisał anioła, wyraźnie
natomiast podkreślał, że ich natura wykracza poza kategorię płci. Podkreślał, że
aniołowie nie są istotami wszechwiedzącymi, że nie znają np. spraw ostatecznych
i nie mają dostępu do myśli ludzkich.
Spotkanie osoby innej narodowości i rasy jest bardziej niezwykłe niż spotkanie
osoby z innego miasta. Kontakt z osobą z innej planety – z osobą pozaziemską,
byłby jeszcze bardziej niezwykły. Natomiast spotkanie z innego wszechświata jest
najbardziej niezwykłe.
Aniołowie mogą przyjmować ludzkie ciała. Często na kartach Pisma Świętego
przybierają oni formę ciała, tak jak przebieramy się w kostiumy, jak wkładamy
wypożyczoną suknię ślubną lub wypożyczamy garnitur czy samochód. Ciała, które
przyjmują aniołowie, nie są dosłownie żywymi ciałami ludzkimi. Nie pochodzą z
łona matki. Nie muszą jeść ani oddychać. Nie urosły. Zostały wytworzone przez
duchy. Aniołowie oglądani przez Abrahama byli również widziani przez jego
służących, a ci oglądani przez Lota, byli także widziani przez mieszkańców
Sodomy. Duchy anielskie często jawiły się w Biblii jako młodzi mężczyźni, z
reguły silni, urodziwi i wytwornie ubrani, trzymający w ręku takie przedmioty,
jak: miecz, laska, klucz, łańcuch, trybularz czy trąbą. Ich podobieństwo do
człowieka było tak doskonałe, że świadkowie – ludzie, nie zdawali sobie sprawy z
obecności aniołów. Tobiasz, Abraham, św. Piotr dowiadują się, że to byli
aniołowie, a nie ludzie, dopiero po pewnym czasie.

Wiedza i moc niebiańskich duchów
Anielskie duchy są zdolne tworzyć dla nas fakty niezwykłe, ponieważ lepiej znają
prawa przyrody i mogą się nimi posługiwać. Mogą wpływać na materię czy to w
sposób dobroczynny czy szkodliwy. Aniołowie posiadają naturę społeczną tzn. mogą
poznawać świat zewnętrzny i są otwarci na duchowa wspólnotę. Są obecni od chwili
stworzenia i przez całą historię zbawienia. Ich szczególnym zadaniem jest
zwiastowanie "z daleka i bliska" Bożego zamysłu zbawienia i służenie wypełnianiu
Bożych planów.
Aniołowie różnią się między sobą bardziej niż my, gdyż każdy z nich jest
odrębnym gatunkiem. Nie zawierają w sobie materii, stąd też może istnieć tylko
jeden anioł w każdym gatunku lub formie.
Cieszą się oni wyjątkowo bogatym poznaniem, ale nie znają przyszłości ani też
tajemnic ludzkiego serca. Na tyle poznają ludzkie myśli i pragnienia, na ile są
one formułowane i wyrażane na zewnątrz. Aniołowie mogą porozumiewać się z ludźmi
i przekazywać im swoje myśli. Mogą wpływać bezpośrednio na intelekt człowieka,
ale nie mają możliwości bezpośredniego działania na inną stworzoną wolę. Cieszą
się nadludzką mocą, dlatego mogą panować nad wyobraźnią człowieka i wpływać na
jego zmysły. Nie mogą jednak tworzyć bezpośrednio w ludzkim rozumie i woli myśli
i pragnień, lecz oddziałują jedynie pośrednio.

Komunikacja wśród aniołów
Głośno bijące w południe dzwony w kościołach przypominają o wizycie anioła w
Nazarecie.
Jak aniołowie komunikują się ze sobą? Czy używają do tego komórek, poczty
elektronicznej, gadu-gadu? Ponieważ składają się z czystego ducha (umysł i wola,
bez materii), więc porozumiewanie się odbywa się bezpośrednio – umysł z umysłem.
Porozumiewają się wertykalnie, jak nierówni sobie dowódca i podwładni. Posyłają
prawdę w dół hierarchii i niżsi aniołowie otrzymują ją od wyższych, podobnie jak
ludzka armia. Święty Tomasz z Akwinu w "Sumie teologicznej" zaznaczył: "Święci
aniołowie dostępują oświecenia od wyższego sobie, a oświecają niższego. Wyżsi
aniołowie wpatrują się bystrzej niż inni w Mądrość Bożą, widzeniem tym poznają
więcej tajemnic i wznioślejszych, które z kolei ujawniają niższym, oświecając
ich".
Święty Jan od Krzyża uzupełnia w "Ciemnej nocy duszy", że tak jak promienie
słoneczne przechodzą przez różne szyby i każda z nich przesyła je do drugiej –
tak światło Boże, które otrzymuje Anioł w wyższej hierarchii, jest przez niego
podawane drugiemu aniołowi z niższej hierarchii.
Nasycenie aniołów światłem znajdujemy także w dzienniczku św. siostry Faustyny
(nr 471): "Stale widziałam przy sobie anioła, kiedy jechałam pociągiem.
Widziałam jak na każdym z mijanych kościołów stał anioł, jednak w bledszym
świetle od Ducha, który mi towarzyszył w podróży".
Aniołowie są podobni do księżyca, który świeci światłem odbitym od słońca, ich
anielskość, piękno od samego Boga pochodzi. Treść objawionych w Biblii imion
aniołów stanowi rodzaj komplementów kierowanych w stronę Pana Boga, np. Michał –
Któż jak Bóg!
Przez swą przejrzystość nie chcą koncentrować naszej uwagi na nich. Wskazują na
samego Boga, dawcę wszystkiego. Jemu oddają chwałę.

ks. Piotr Prusakiewicz, michalita