Niekonsekwencje Krajowej Rady
1. KRRiT stwierdza, że "Każda ze spółek, które decyzją KRRiT otrzymały
rozszerzenie koncesji o prawo do nadawania programu drogą naziemną cyfrową, w
dniu złożenia wniosku przedstawiła komplet założeń finansowych, czyli
dokumentację, której w trakcie postępowania z udziałem więcej niż jednej strony
zmieniać i uzupełniać nie wolno" (przypis ¤ 18 ust. 2 i 3 rozporządzenia KRRiT z
4 stycznia 2007 roku).
Nie jest to prawdą. Poniżej kilka przykładów świadczących o uzupełnieniu
wniosków przez firmy, które uzyskały koncesję:
a) We wniosku firmy STAVKA Sp. z o.o. w części opisanej w ¤ 11 ust. 4
Rozporządzenia, a więc tej, której zgodnie z ¤ 18 ust. 2 i 3 Rozporządzenia nie
wolno uzupełniać, należało wskazać "specyfikację źródeł finansowania
wnioskowanego rozszerzenia prowadzonej działalności – nakładów na realizację
programu inwestycyjnego i kosztów początkowej działalności", gdzie "w przypadku
finansowania z kredytów i pożyczek – określić warunki spłaty i stopę
procentową". STAVKA podała we wniosku, że finansowanie projektu nastąpi z
kredytu, na dowód czego dołączono "ofertę współpracy w zakresie udzielenia
gwarancji bankowych z dnia 3 marca 2011 r." banku BGŻ. Dokument ten nie
wskazywał warunków spłaty (okresu, na jaki kredyt zostanie udzielony) ani stopy
procentowej. Dokument ten w rozumieniu prawa bankowego nie jest promesą
udzielenia kredytu, nie jest umową kredytową – jest jedynie ofertą współpracy.
Dokument ten nie spełniał wymogu opisanego w ¤ 11 ust. 4 Rozporządzenia i na
jego podstawie KRRiT nie mogła ustalić (nie było takich danych), jakie są
warunki spłaty hipotetycznego kredytu. W dniu 31 marca 2011 r. STAVKA w tej
części uzupełniła swój wniosek poprzez zmianę ww. oferty banku BGŻ, zastępując
ją promesą BRE Banku, która wskazywała już oprocentowanie i okres spłaty. Jest
to ewidentne uzupełnienie wniosku w części dotyczącej zapisu ¤ 18 ust. 2 w
związku z ¤ 11 ust. 4 Rozporządzenia, czego w świetle przytoczonego wyżej
przepisu KRRiT nie powinna uwzględnić, a uwzględniła w swojej decyzji.
b) We wniosku firmy KINO POLSKA w "specyfikacji źródeł finansowania
wnioskowanego rozszerzenia prowadzonej działalności – nakładów na realizację
programu inwestycyjnego i kosztów początkowej działalności" wskazano, że będą
one finansowane "wyłącznie z nadwyżki finansowej, pochodzącej z obecnej
działalności polegającej na produkcji i dystrybucji kanału Kino Polska i kanałów
rodzinny Filmbox oraz przychodów z reklam". Następnie pismem z dnia 17 marca
2011 r. (termin składania wniosków upłynął w dniu 4 marca 2011 r.) KINO POLSKA
uzupełniła swój wniosek o informację, że "planowane przedsięwzięcie będzie przez
spółkę sfinansowane ze środków, które będą pochodziły zarówno z nadwyżki środków
własnych Spółki, jak i ze środków pozyskanych w ramach oferty publicznej
(podwyższenia kapitału)". Jest to istotne uzupełnienie wniosku w części opisanej
w ¤ 11 ust. 4 Rozporządzenia.
c) Pismem nr DK-411-14/2011-8 z dnia 29 marca 2011 roku KRRiT wezwała firmę ESKA
TV SA o nadesłanie dokumentów i wyjaśnień dotyczących informacji programowych i
ekonomiczno-finansowych. ESKA nieprawidłowo wypełniła tę część wniosku, która
dotyczyła ramówki programu – nie wyszczególniła w niej czasu na reklamę i
telesprzedaż, co uniemożliwia sprawdzenie, czy czas przeznaczony na reklamę jest
zgodny z art. 16 ust. 2 URiT, a także (cyt. pisma KRRiT) "nie można określić,
jaki będzie faktyczny udział specjalizacji programu". Tym samym KRRiT nie mogła
wydać pozytywnej opinii w zakresie spełnienia warunków programowych. ESKA
uzupełniła swój wniosek pismem z dnia 12.04.2011 r. (wpływ do KRRiT 18.04.2011).
Jest to ewidentne uzupełnienie wniosku w części dotyczącej zapisu ¤ 18 ust. 2 w
związku z ¤ 11 ust. 4 Rozporządzenia, czego w świetle przytoczonego wyżej
przepisu KRRiT nie powinna uwzględnić, a uwzględniła w swojej decyzji.
Firmy bez obrotów bankowych
2. Rozporządzenie KRRiT określa, że zaświadczenie bankowe powinno wskazywać
obroty firm za 12 miesięcy.
KRRiT stwierdza: "fakt, iż jedna ze spółek otworzyła rachunek bankowy dopiero w
styczniu 2011 roku, a więc nie mógł on posiadać dłuższej historii, informacja o
obrotach na rachunkach innych dwóch spółek w przedstawionych okresach, nie miała
znaczenia w ocenie możliwości finansowania projektów".
Nie jest to prawdą. Każda z firm, o których mówi KRRiT, posiada dłuższą niż
12-miesięczną historię działalności – liczoną od daty rejestracji i rozliczenia
z urzędem skarbowym, o czym świadczą chociażby sprawozdania finansowe dołączone
do wniosku i opisane decyzjami KRRiT. Zgodnie z obowiązującym prawem prowadzenie
działalności gospodarczej wymaga bezwzględnie posiadania rachunku bankowego,
przez który winny być dokonywane wszystkie transakcje gospodarcze. Jeśli zatem
firmy nie przeprowadzały wcześniej swojej działalności poprzez rachunek bankowy,
to oznacza, że złamały w tym zakresie prawo, co po pierwsze powinno mieć wpływ
na ocenę wiarygodności takiego podmiotu, a po drugie KRRiT nie może sama uznać,
że dokument, którego wymaga do wniosku, jest jej zbyteczny, skoro Rozporządzenie
wydane przez samą KRRiT określające m.in., jakie dokumenty należy dołączyć do
wniosku, nakazuje przedstawić firmom taki dokument. Nie jest również prawdą, że
informacja o obrotach na rachunku bankowym nie miała znaczenia w ocenie
możliwości finansowania projektów, ponieważ w opinii ekonomicznej KRRiT dla
spółki Lemon Records stwierdza się, że "obroty na koncie głównym za ostatnie
trzy miesiące wyrażają się kwotą sześciocyfrową". Oceniając wniosek innego
podmiotu – ATM Grupa SA, KRRiT uznała, że informacja o posiadanych środkach i
obrotach na rachunkach bankowych jest istotna i że (cyt. z opinii ekonomicznej
KRRiT) wielkość środków i obroty na rachunkach bankowych "potwierdza możliwości
finansowe realizacji projektu".
Spłata pożyczki Fundacji
3. Odpowiadając na pytania posłów (s. 10 dokumentu), KRRiT stwierdza, że
"Wnioskodawca poinformował (…) Rozpoczęcie spłaty pożyczki ma nastąpić od 2011
roku".
Nie jest to prawdą. Fundacja nigdy nie poinformowała KRRiT, że termin spłaty
pożyczki rozpoczyna się w 2011 roku. Wręcz przeciwnie: w sprawozdaniu finansowym
za 2009 r. dołączonym do wniosku w części C.2. "dokumenty ekonomiczno-finansowe
dotyczące wnioskodawcy" na s. 11 w pkt 10 lit. d) wskazano, że "zobowiązanie
długoterminowe według pozycji bilansu o pozostałym od dnia bilansowego,
przewidywanym umową okresie spłaty: a) do roku – brak, b) powyżej 1 roku do 3
lat – brak, c) powyżej 3 lat do 5 lat – brak d) powyżej 5 lat". Oznacza to tyle,
że według dokumentów i informacji otrzymanych od Fundacji KRRiT wiedziała, iż
spłata pożyczki rozpocznie się dopiero w 2015 roku.
Na s. 11 dokumentu KRRiT podaje, że "W przypadku braku informacji dotyczącej
obsługi pożyczki (…) trudno stwierdzić, czy lokaty, które nie zostały
udokumentowane jako nadwyżka środków, mają zabezpieczyć spłatę pożyczki, czy
realizację prowadzonych już inwestycji, czy spłatę należnych zobowiązań wobec
budżetu państwa".
Fundacja potwierdza, co zostało opisane powyżej, że KRRiT w swoich dokumentach
posiadała informację, iż spłata pożyczki nastąpi od 2015 roku. Fundacja
poinformowała KRRiT, co zostało potwierdzone zaświadczeniem z US z dnia 1 marca
2011 r., że nie posiada żadnych zobowiązań wobec budżetu państwa, wobec czego
KRRiT nie miała podstawy twierdzić, że lokaty Fundacji mogą być przeznaczone na
spłatę należnych zobowiązań wobec budżetu państwa. Na s. 2 opinii ekonomicznej z
dnia 18.04.2011 r. KRRiT napisała: "Wniosek zawiera zaświadczenia z ZUS i Urzędu
Skarbowego, z których wynika, że wnioskodawca nie posiadał zaległych
zobowiązań". KRRiT nie miała również żadnych podstaw twierdzić, że lokaty
Fundacji mają zabezpieczyć realizację prowadzonych już inwestycji, które na
dzień 31 grudnia 2010 r. wynoszą 42.298.337,75 zł. W części C.4. wniosku
Fundacja podała, że w roku 2011 nie będzie ponosiła żadnych wydatków związanych
z realizacją inwestycji. KRRiT nie miała wątpliwości w tym względzie, ponieważ
nie wezwała Fundacji do uzupełnienia informacji w tym zakresie. Wyciągnięcie
przez KRRiT wniosku o tym, że lokaty na rachunku bankowym są przeznaczone na
realizację prowadzonych inwestycji, nie jest niczym uzasadnione. Fundacja
zakończyła realizację inwestycji w grudniu 2010 roku, kwota 42.298.337,75 zł
stanowi wartość zrealizowanej w 100 proc. inwestycji, a przeksięgowanie pozycji
bilansu A.II.2, "środki trwałe w budowie", o której pisze KRRiT na s. 11
dokumentu do poz. A.II.1. "budynki i budowle", nastąpiło w lutym 2011 r. po
odbiorze inwestycji od wykonawcy. Należy dodać, że w opinii ekonomicznej KRRiT z
dnia 18.04.2011 r. kwestia ta w ogóle nie była podnoszona.
Fundacja dodaje w tym miejscu, że podobnej "analizy" danych bilansowych KRRiT
nie przeprowadziła w stosunku do innych wnioskodawców, w tym do właściciela
spółek Lemon Records i ESKA, który zgodnie z opinią ekonomiczną KRRiT oraz
wyjaśnieniami przedstawionymi na s. 8 i 9 dokumentu (z uwagi na brak możliwości
finansowania rozszerzenia koncesji przez samych wnioskodawców – taki zapis
znajduje się w opinii KRRiT) jest gwarantem prawidłowego przebiegu cyfryzacji
dla tych podmiotów. Otóż w bilansie ZPR SA widnieją następujące zapisy: A.II.2.
"Środki trwałe w budowie" – 6.295.258,70 zł – i tu KRRiT nie wyciąga wniosku, że
środki pieniężne wykazane w zaświadczeniu bankowym (kwota nieokreślona,
sześciocyfrowa – np. 100.000 zł) i niewykorzystane linie kredytowe będą
przeznaczone na realizację – dokończenie inwestycji. KRRiT nie poprosiła również
o informację dotyczącą obsługi krótkoterminowego (spłata w ciągu roku) kredytu
tej firmy i nie wyciągnęła wniosku, że środki na rachunku mogą być przeznaczone
na obsługę tego kredytu. Wskazuje to jednoznacznie na tendencyjną i wybiórczą
ocenę wniosków dokonaną przez KRRiT.
Opłata w ciągu 60 dni
4. Na s. 13 dokumentu KRRiT odpowiada na pytanie dotyczące rozłożenia na raty
opłaty koncesyjnej spółkom, które otrzymały koncesje na nadawanie w systemie
DVB-T. Fundacja dostrzega w tym wyjaśnieniu sprzeczności wobec Uchwał i Decyzji
KRRiT. Prawdą jest, że firmy ESKA TV SA, Lemon Records Sp. z o.o. oraz ATM Grupa
SA we wnioskach o rozszerzenie koncesji wnosiły o rozłożenie opłaty koncesyjnej
na raty. Natomiast STAVKA Sp. z o.o. we wniosku zobowiązała się do płatności
jednorazowej w kwocie 10,5 mln zł. Jednak Uchwała nr 241/2011 z dnia 26 kwietnia
2011 r. nakazuje: "opłatę należy uiścić w terminie 60 dni od daty wydania
decyzji" (pkt 9), a Uchwała z dnia 6 lipca 2011 roku KRRiT utrzymała to
postanowienie. Znalazło to potwierdzenie w Decyzji nr 137/2011 z dnia 29 lipca
2011 roku – pkt XVII, XVIII, XIX i XX, gdzie zapisano: "Opłatę należy wnieść w
terminie do dnia 27 września 2011 roku". Następnie po rozpatrzeniu odwołań
pięciu podmiotów KRRiT wydała decyzję nr DR-018/2012 z dnia 17 stycznia 2012
roku, w której utrzymała w mocy Decyzję nr 137/2011 z dnia 29 lipca 2011 r. w
zakresie terminu wniesienia opłaty koncesyjnej. Oznacza to, że KRRiT,
rozpatrując wnioski firm, które uzyskały rozszerzenie koncesji, uznała, że są
one zdolne do dokonania jednorazowej opłaty i wydała taką decyzję.
W związku z powyższym zachodzi sprzeczność pomiędzy Decyzją KRRiT nr DR-018/2012
z dnia 17 stycznia 2012 roku a decyzją z września 2011 roku, o której informuje
KRRiT na s. 13 dokumentu.
Fundacja wnosi o przekazanie niniejszego sprostowania do wszystkich adresatów
"Odpowiedzi na pytania zadane podczas obrad Komisji Kultury i Środków Przekazu w
dniach 19 i 26 stycznia 2012 roku w związku z rozpatrywaniem wniosku grupy
posłów "Sprawa postępowania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dotyczącego
uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego w ramach
pierwszego multipleksu naziemnej telewizji cyfrowej"".
Z poważaniem
Lidia Kochanowicz-Mańk
Członek Zarządu Fundacji Lux Veritatis
Tytuł i śródtytuły pochodzą od redakcji.