List pasterski Episkopatu Polskiw związku z przywróceniem dnia wolnego od pracy w uroczystość Objawienia Pańskiego

Umiłowani w Chrystusie Panu, Bracia i Siostry!


Liturgia Kościoła wprowadza nas w Nowy Rok w atmosferze świątecznej radości i
wdzięczności. Dziękujemy Bogu Ojcu za Słowo, które stało się ciałem i
zamieszkało między nami. Za to, że oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką
Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy (J 1,14). Zbawiciel dał się
poznać prostym betlejemskim pasterzom i uczonym Mędrcom ze Wschodu – ludziom,
których serca były wrażliwe i otwarte na przyjęcie tajemnicy Boga-Człowieka.

1. W Ewangelii według św. Mateusza czytamy, że Mędrcy weszli do domu i zobaczyli
Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon (Mt 2,11). Na
pamiątkę tego wydarzenia już od IV wieku po Chrystusie obchodzimy uroczystość
Objawienia Pańskiego, zwaną także świętem Trzech Króli. Jest to jedno z
pierwszych świąt ustanowionych przez Kościół.
W tradycji wschodniej uroczystość ta nazywana jest Epifanią, czyli objawieniem
się Boga człowiekowi w Jezusie Chrystusie. Obok Bożego Narodzenia i
Zmartwychwstania Pańskiego jest to najstarsze i najbardziej uroczyste święto
obchodzone w Kościele powszechnym.
Uroczystość Objawienia Pańskiego niesie głębokie w treści przesłanie. Jest nim
prawda o objawieniu człowiekowi tajemnicy zbawienia w Jezusie Chrystusie. Prorok
Izajasz głosi nadejście nowej epoki, w której do odnowionej Jerozolimy – do
światła chwały Pańskiej – podążać będą narody. Psalmista zaś zapowiada, że
Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, królowie Szeby i Saby złożą daninę. I
oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, wszystkie narody będą mu służyły (Ps
72,10n).
Prorocza wizja Izajasza oraz natchnione słowa psalmisty kierują nasze myśli do
wydarzenia, które zostało opisane na kartach Ewangelii, a którego pamiątkę
obchodzić będziemy za kilka dni. W Mędrcach przybyłych do Betlejem, by pokłonić
się nowo narodzonemu Królowi, tradycja chrześcijańska zawsze widziała
reprezentantów wszystkich narodów. Chrystus objawił się im jako Zbawiciel
świata. Mędrcy świata, monarchowie prowadzeni byli przez gwiazdę, która w
kulturze Wschodu jest symbolem boskości i znakiem Wielkiego Króla. Na wzór
Abrahama opuścili swój dom i swoją ojczyznę, aby udać się w daleką podróż.
Towarzyszyła im nadzieja na odnalezienie nowo narodzonego Króla – Mesjasza. Gdy
Go odnaleźli, złożyli Mu w ofierze dary: złoto, kadzidło i mirrę. Były one
wyznaniem wiary w boską i królewską godność Chrystusa oraz zapowiedzią Jego
przyszłego cierpienia.
Historia Mędrców – Trzech Króli – to głęboki w treści symbol życiowej drogi
każdego człowieka podążającego za światłem wiary. W obrazie Mędrców cała
ludzkość przybywa do Betlejem, aby w Jezusie uznać obiecanego Mesjasza i złożyć
Mu należny hołd.

2. Radość z przeżywania tajemnicy Objawienia Pańskiego posiada w tym roku
dodatkowy motyw. Święto Trzech Króli będzie w naszej Ojczyźnie znowu dniem
wolnym od pracy. Tak jest od wieków w wielu krajach Europy, np. w Austrii, w
Niemczech, we Włoszech, w Hiszpanii i w Szwecji. Podobnie było również w naszej
Ojczyźnie przez stulecia, aż do 1960 roku, kiedy to władze komunistyczne
odebrały wiernym dzień wolny od pracy w święto Trzech Króli.
Z satysfakcją przyjmujemy decyzję polskiego Parlamentu, który przywrócił status
dnia wolnego uroczystości Objawienia Pańskiego. Decyzja ta była poprzedzona w
minionych latach wieloma inicjatywami obywatelskimi. Składamy serdeczne
podziękowanie tym wszystkim, którzy swoją modlitwą, zatroskaniem o tradycję
Kościoła oraz konkretnymi działaniami z determinacją wspierali zamysł
przywrócenia uroczystości Objawienia Pańskiego należnego jej miejsca w życiu
społecznym i religijnym Polaków.
Niech nasza chrześcijańska radość wyrazi się w tym dniu poprzez udział we Mszy
Świętej. Pragniemy przypomnieć, że uroczystość Objawienia Pańskiego należy do
ustanowionych przez Kościół dni świętych, w które każdy katolik jest zobowiązany
do uczestniczenia w Eucharystii.
Niech nasz udział w liturgii Kościoła będzie wyrazem wdzięczności Bogu, który
objawił się światu w Jezusie Chrystusie i przez Niego wezwał do siebie ludzi
wszystkich narodów, ras i języków. W Nim wybrał także nas – jak nam przypomniał
św. Paweł w drugim czytaniu – abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego
obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez
Jezusa Chrystusa według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski,
którą obdarzył nas w Umiłowanym (Ef 1,4-6).
3. Uroczystość Objawienia Pańskiego podkreśla bardzo mocno powszechność Kościoła
oraz jego misyjny charakter. Powołani do wspólnoty wierzących pragniemy spłacać
dług wdzięczności wobec Boga, który nas wezwał z ciemności do przedziwnego
swojego światła (1 P 2,9). Dziękujemy za dar Kościoła, który przeprowadził nas
przez bramę chrztu i przyjął do chrześcijańskiej rodziny Dzieci Bożych. Wyrażamy
tę wdzięczność przez modlitwę i przez wsparcie dzieł misyjnych prowadzonych
przez polskich misjonarzy. Świadomi przyjętego kiedyś przez naszych przodków
skarbu wiary, chcemy dzielić się nią z innymi.
Myślą i sercem obejmujemy wspólnoty chrześcijańskie żyjące na wszystkich
kontynentach. Pragniemy wspierać zwłaszcza te, które przeżywają trudności oraz
dni próby. Pamiętamy o tych, którzy nie poznali jeszcze światła Ewangelii i nie
doświadczyli bezgranicznej miłości Zbawiciela. Wyrażamy naszą solidarność z
cierpiącymi prześladowanie ze względu na wiarę w Chrystusa.

Bracia i Siostry!
W wymiarze duchowym wszyscy możemy być misjonarzami. Ofiarujmy więc dziełu
ewangelizacji dar naszej modlitwy, od której Chrystus uzależnił powodzenie misji
Kościoła. Módlmy się żarliwie, aby w każdym zakątku świata była głoszona
Ewangelia. Prośmy Boga, aby objawianie światu Jezusa Chrystusa, jedynego
Odkupiciela człowieka, odbywało się bez przeszkód i w prawdziwym pokoju.
W nadchodzącą uroczystość Objawienia Pańskiego zbierane będą w kościołach ofiary
na fundusz misyjny, wspierający polskich misjonarzy i misjonarki w ramach
działalności Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Misji. Pamiętajmy, że
każdy czyn i każda ofiara na rzecz misji przybliża nas samych do Chrystusa i
czyni nas wiarygodnymi uczniami Zbawiciela.
Objawienie Pańskie jest patronalnym świętem Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci.
Wszystkim młodym angażującym się w dzieła misyjne, zwłaszcza w akcję kolędników
misyjnych, błogosławimy i zachęcamy do dalszej pomocy w głoszeniu Dobrej Nowiny
o Jezusie Chrystusie.

Bracia i Siostry!
W uroczystość Objawienia Pańskiego duszpasterze błogosławią kadzidło i kredę,
którą znaczymy drzwi naszych mieszkań. Wyrażamy przez to, że nowo narodzony
Chrystus został przyjęty w naszym domu i obdarza jego mieszkańców swoim
błogosławieństwem.
Życzymy Wam błogosławieństwa Boga, który z miłości do człowieka posłał na świat
swego Syna. Chrystus, który został ogłoszony narodom i znalazł wiarę w świecie
(por. 1 Tm 3,16) niech będzie z Wami i błogosławi Wasze domy, mieszkania, szkoły
i miejsca pracy.
Nowo narodzony Książę Pokoju niech Was obdarza każdego dnia Nowego Roku swoim
pokojem. Przedziwny Doradca, Światłość świata, niech wnosi w Wasze życie blask
prawdy, która czyni człowieka prawdziwie wolnym. Słowo Wcielone, które wśród nas
zamieszkało, niech będzie źródłem niegasnącej nadziei, rozpalającym płomień
wiecznej miłości, dzięki której życie ludzkie ma sens.
Powierzając Was wstawiennictwu Matki Bożej, która z taką czułością pochyla się
nad swoim Boskim Synem w Betlejem i ukazuje Go światu, z serca Wam błogosławimy
w Jego imię.

 

Podpisali: Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce
zgromadzeni na 353. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w
Warszawie, w dniach 28-29 września 2010 r.

drukuj