Interpelacja posła Czesława Hoca
Czesław Hoc Kołobrzeg, dn. 04.05.2012r.
Poseł na Sejm RP
KP Prawo i Sprawiedliwość
Szanowna Pani
Ewa Kopacz
Marszałek Sejmu RP
Na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP składam na ręce Pani Marszałek
interpelację poselską w sprawie: -nazbyt restrykcyjnych, sprzecznych z wiedzą
medyczną, niekonstytucyjnych oraz nieetycznych, a nawet dyskryminujących osoby z
nadwagą – kryteriów kwalifikujących do leczenia biologicznego pacjentów z
chorobą Leśniowskiego-Crohna
do Pana Ministra Zdrowia Bartosza Arłukowicza
Szanowny Pan
Bartosz Arłukowicz
Minister Zdrowia
interpelacja poselska w sprawie:
-nazbyt restrykcyjnych, sprzecznych z wiedzą medyczną, niekonstytucyjnych
oraz nieetycznych, a nawet dyskryminujących osoby z nadwagą
– kryteriów kwalifikujących do leczenia biologicznego pacjentów z chorobą
Leśniowskiego-Crohna
Uzasadnienie:
Choroba Leśniowskiego-Crohna (CHL-C) jako przewlekły, nieswoisty proces zapalny
ściany przewodu pokarmowego, najprawdopodobniej o podłożu autoimmunologiczne to
schorzenie groźne, przewlekłe i nad wyraz bardzo uciążliwe i obarczone wielkim
cierpieniem pacjenta. Choroba, w której występuje przewlekła i uporczywa
biegunka, bóle brzucha, zmiany okołoodbytniczne (szczelina, przetoka, ropień),
często powikłana przetokami wewnętrznymi i zewnętrznymi, z ropniami
międzypętlowymi, perforacjami jelit z tworzeniem się ropni, krwotokami jelit, z
megacolon toxicum (na szczęście rzadko występującym) oraz kilkukrotnie
większym ryzykiem zachorowania na raka jelita grubego.
W Polsce cierpi na nią ok. 5 tys. osób. Pojawia się w każdym wieku, ale głównie
między 15 a 40 rokiem życia. Spośród wielu rodzajów terapii CHL-C, w świecie
ugruntowało się leczenie biologiczne, w której wykorzystuje się przeciwciała
monoklonalne pochodzące z żywych organizmów lub rekombinowane. W terapii stosuje
się przede wszystkim przeciwciała monoklonalne skierowane przeciw czynnikowi
martwicy nowotworu (TNF-α, ang. tumour necrosis factor alpha): infliksimab i
adalimumab oraz ostatnio certolizumab pego. W świecie obowiązuje strategia
leczenia top-down, polegająca na rozpoczynaniu terapii od leków najsilniej
działających, czyli leków biologicznych. Podstawą tej strategii jest wygaszenie
stanu zapalnego na początku” choroby, przez co można uniknąć powikłań
jelitowych i pozajelitowych (w odróżnieniu od strategii step-up, czyli
stosowania coraz silniejszych leków). W Polsce, od 2007 roku, terapia
lekami biologicznymi odbywa się w ramach programu terapeutycznego, który pozwala
na refundację leczenia.
Szanowny Panie Ministrze!
Podane niżej informacje są w swojej istocie dramatyczne i wysoce niezrozumiałe!
Pod koniec roku 2010 Ministerstwo Zdrowia zmieniło reguły gry” i nakazało
spełnienie wszystkich kryteriów (w tym głównie BMI poniżej 18) dla pacjentów z
chorobą Leśniowskiego-Crohna dla zakwalifikowania ich do leczenia biologicznego!
Jeśli nawet jest to urzędnicza pomyłka (alternatywę zastąpiono koniunkcją), to
sam fakt, że istnieje ona od ok. 2 lat i obecnie jest podstawą do niepłacenia
przez Oddziały NFZ za leczenie biologiczne pacjentów z chorobą Leśniowskiego
Crohna w trybie JPG jest tyleż szokująco niepojętą co karygodną i okrutną. Otóż,
głównym kryterium włączenia pacjenta do leczenia biologicznego jest
wskaźnik
masy ciała (BMI, Body Mass Index), który musi wynosić poniżej 18! Czyli pacjent
musi mieć niedowagę. Przypomnę, że BMI poniżej 16 to – wygłodzenie, pomiędzy –
wychudzenie! Norma BMI od 18,5 do 24,99.
Zatem, by pacjent z chorobą Leśniowskiego-Crohna mógł być włączony do
programu terapeutycznego leczenia biologicznego musi spełnić wszystkie kryteria,
w tym najważniejsze BMI poniżej 18! Otóż tacy pacjenci z chorobą
Lesniowskiego-Crohna nie istnieją! Albowiem, zanim zdążą zaliczyć” wszystkie
powikłania choroby, w tym BMI poniżej 18, prędzej
umierają! Tym bardziej, że w
Polsce w odróżnieniu do światowej strategii leczenia CHL-C (top-down) terapię
biologiczną włączamy u pacjentów najcięższych, po nieskutecznej terapii, m.in.
glikokortkosterydami, których jednym z głównych działań niepożądanych jest
przyrost wagi ciała.
Tymczasem, światowy standard oceny ciężkości choroby to wskaźnik CDAI (Crohns
Disease Activity Index), który spełniają pacjenci z CHL-C zakwalifikowani przez
lekarzy specjalistów. Wobec powyższego, Panie Ministrze, proszę o jednoznaczne
informacje wyjaśniające pod rygorem zawiadomienia stosownych organów.
1/Czy jest to przedłużające się niedopatrzenie (pomyłka) urzędników czy też
świadoma i okrutna, niekonstytucyjna, niemerytoryczna, nieetyczna oraz
dyskryminująca osoby z prawidłową wagą i nadwagą – polityka oszczędności?
2/Bardzo jednoznacznym i w istocie tłumaczącym jest pismo Prezesa NFZ Jacka
Paszkiewicza: Zgodnie z wytycznymi otrzymanymi w piśmie Prezesa NFZ znak: NFZ/CF/DGL/2010/073/0314/W/17612/AWO
z dn. 30.08.2010 r. skierowanym do Pana Marka Twardowskiego, Podsekretarza Stanu
w MZ i podanym do wiadomości Dyrektorów Oddziałów Wojewódzkich, Narodowy Fundusz
Zdrowia nie ma możliwości finansowania świadczeń innych niż świadczenia
gwarantowane, niezgodnych z opisem zawartym w przywołanym akcie prawnym.
Kryteria włączenia pacjentów do programu są ściśle określone i nie mają
charakteru fakultatywnego”.
Wobec powyższego, Czy Pan Minister dokona w trybie pilnym zmianę filozofii
kryteriów włączenia do programu terapeutycznego leczenia biologicznego u
pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna?