Nowa ewangelizacja przez Różaniec

O pilnej potrzebie uczenia ludzi modlitwy, a szczególnie Różańca, który
jest najpełniejszą i najbardziej uniwersalną formą modlitwy, mówił ks. abp
Henryk Hoser SAC, biskup diecezji warszawsko-praskiej, podczas drugiego
Ogólnopolskiego Spotkania Moderatorów Żywego Różańca. W czasie zorganizowanego z
inicjatywy Sióstr Loretanek w Warszawie Rembertowie spotkania zostały omówione
m.in. wyniki rozesłanych ankiet o funkcjonowaniu Żywego Różańca w Polsce.
Wytyczono też plan kolejnych działań, aby Żywy Różaniec stawał się coraz
bardziej narzędziem nowej ewangelizacji.

Słowami Jana Pawła II, wielkiego promotora modlitwy różańcowej, drugie spotkanie
moderatorów Żywego Różańca otworzył ks. Szymon Mucha, redaktor naczelny
miesięcznika formacyjnego "Różaniec" wydawanego przez Zgromadzenie Sióstr
Loretanek. Przypominając podjęte do tej pory działania, wskazał na pomyślne
przyjęcie przez ks. abp. Józefa Michalika, przewodniczącego Konferencji
Episkopatu Polski, inicjatywy stworzenia ogólnopolskiego centrum podlegającego
Episkopatowi, które zajęłoby się zjednoczeniem rodziny różańcowej w Polsce i
koordynowaniem działań związanych z krzewieniem idei Żywego Różańca.
W listopadzie ub.r., podczas pierwszego zjazdu, podjęto decyzję przeprowadzenia
ankiety w diecezjach, która dotyczyłaby organizacji, formacji i apostolstwa
Żywego Różańca w poszczególnych jednostkach Kościoła w Polsce. Jej wyniki – choć
jeszcze niekompletne, gdyż odpowiedzi spłynęły dopiero z 15 diecezji – pokazują,
że modlitwa różańcowa rzeczywiście jest w Polsce żywa, jednak potrzebuje
"głębokiego oddechu" – jak mówił obecny na spotkaniu ks. abp Henryk Hoser SAC,
pewnego pokierowania i formacji. W związku z tym uczestnicy spotkania
zadecydowali o stworzeniu zespołu roboczego, który zająłby się opracowaniem
ogólnopolskiego statutu Żywego Różańca – z wykorzystaniem statutów już
istniejących. W jego składzie znaleźli się: ks. Szymon Mucha, o. Stanisław
Przepierski OP, ks. Bogdan Michalski, sekretarz krajowy Papieskiego Dzieła
Rozkrzewiania Wiary i Papieskiego Dzieła Świętego Piotra Apostoła, ks.
Franciszek Jabłoński, dyrektor diecezjalny Papieskich Dzieł Misyjnych w
Archidiecezji Gnieźnieńskiej.
Wyłoniono też kandydata wśród biskupów, któremu zaproponowane zostanie objęcie
stanowiska przewodniczącego mającej powstać Krajowej Rady Żywego Różańca. Z
ciekawą inicjatywą wystąpił o. Stanisław Przepierski. Nawiązując do majowej
beatyfikacji Jana Pawła II, wielkiego promotora Różańca, zaproponował, by w
pierwsze soboty miesiąca od maja do stycznia podjąć modlitwę w intencji
zintegrowania i szerzenia dzieła Żywego Różańca w Polsce. Nowenna kończyłaby się
w styczniu, tj. w miesiącu, kiedy przypadać będzie 150. rocznica śmierci Sługi
Bożej Pauliny Jaricot, założycielki Żywego Różańca. Nabożeństwo, które łączyłoby
się z wynagrodzeniem Niepokalanemu Sercu Maryi i dziękczynieniem za beatyfikację
Jana Pawła II stanowiłoby też wspaniałą okazję, by omodlić powstanie dzieła
różańcowego w Polsce, prosić o rychłą beatyfikację Pauliny Jaricot, gorliwej
propagatorki kultu maryjnego blisko związanej ze św. Janem Vianneyem, i
przypominać jej życie i dzieło. Z pewnością już niebawem propagowanie wiedzy o
tej "pionierce społecznej nauki Kościoła" – jak nazwał Paulinę Jaricot ks. abp
Hoser, będzie łatwiejsze dzięki obszernej biografii, która w przyszłym miesiącu
ukaże się w księgarniach nakładem Wydawnictwa Sióstr Loretanek.
Trzeba też wspomnieć, że to właśnie wśród Sióstr Loretanek, które każdego
miesiąca za pośrednictwem wydawanego miesięcznika "Różaniec" docierają do
wiernych z maryjnym przesłaniem, zrodził się pomysł stworzenia kościelnych
struktur, które zajęłyby się duszpasterstwem Żywego Różańca.

 

Anna Paliczka

 

**************

Uczmy ludzi modlitwy

Ks. abp Henryk Hoser, ordynariusz warszawsko-praski:
To bardzo ważne spotkanie i ważna inicjatywa. Również widzę potrzebę stworzenia
być może krajowej rady różańcowej dla koordynacji różnych inicjatyw. Różaniec
jest wielkim skarbem Kościoła, z tego zdawał sobie sprawę nasz błogosławiony
Papież Jan Paweł II.
Proszę zauważyć, że zanik wiary jest poprzedzony zanikiem modlitwy. Jest bardzo
pilną potrzebą w Polsce uczenie ludzi modlitwy. Tego jest za mało w katechezie,
za mało w homiletyce, za mało w naszym przepowiadaniu. Dorośli ludzie znają
tylko modlitewkę przedszkolaka i tej modlitwy nie rozwijają. A Różaniec jest
najpełniejszą i najbardziej uniwersalną formą modlitwy. Jest tak skomponowany,
że niesie w sobie ogromną treść – główne momenty z życia Jezusa Chrystusa,
tajemnice naszej wiary – i jednocześnie zajmuje całą ludzką świadomość. To jest
bardzo ważne, żeby Różaniec był obecny w naszych szkołach modlitwy.

 

not. AP