fot. Joanna Adamik/Archidiecezja Krakowska

Wilno: Obchody Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

23 czerwca Kościół na Litwie obchodzi uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Podobnie jak w Polsce, w tym dniu ulicami litewskich miast przechodzą procesje eucharystyczne.  W procesji odbywającej się w Wilnie wzięła udział krakowska delegacja, która przybyła na litewskie dziękczynienie za dar beatyfikacji bł. Michała Giedroycia.

Tegoroczne obchody uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa zbiegły się w czasie z litewskim dziękczynieniem za dar beatyfikacji bł. Michała Giedroycia. Z Polski obecni byli: metropolita krakowski ks. abp Marek Jędraszewski, ks. dr Andrzej Wójcik, ks. Piotr Zioło, ks. dr Michał Jagosz, Siostry Jadwiżanki Wawelskie z matką Marzeną Władowską oraz s. prof. Adelajdą Sielepin. Wizyta krakowskiej delegacji na Litwie była okazją, by podziękować Bogu za dar jego beatyfikacji oraz łączyć się we wspólnej modlitwie. Podczas uroczystości w Wilnie metropolita krakowski podkreślił, że bł. Michał buduje duchowy pomost między Polską i Litwą.

Na Litwie uroczystość, którą w Polsce nazywa się Bożym Ciałem, obchodzona jest w niedzielę, ponieważ czwartek pozostaje dniem pracującym. W Wilnie odbywa się uroczysta Msza św. w bazylice archikatedralnej św. Stanisława Biskupa i św. Władysława, której przewodniczy arcybiskup wileński Gintaras Grušas. Następnie procesja eucharystyczna spod katedry ulicą Zamkową zmierza do Ostrej Bramy. Tradycyjna modlitwa po polsku odbywa się przy ołtarzu obok cerkwi Piątnickiej, który przygotowuje parafia Ducha Świętego.

Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Władysława w Wilnie, spod której wyrusza procesja, jest jednym z najważniejszych litewskich kościołów. Pełni ona również znaczącą rolę dla polskiej kultury. Zbudowano ją w połowie XII wieku, ponownie została wzniesiona przez króla Polski i Litwy – Władysława Jagiełłę. Wtedy jednym z jej patronów został św. Stanisław, który jest także głównym patronem Polski. W 1931 roku po wielkiej powodzi dokonano remontu fundamentów i dzięki temu odnaleziono w niej grobowce królewskie i puszkę z sercem króla Władysława IV oraz kryptę mieszczącą szczątki króla Aleksandra Jagiellończyka, pierwszej żony Zygmunta Augusta – Elżbiety oraz Barbary Radziwiłłówny. Skarbiec katedry powstał dzięki hojności wiernych, biskupów, Jagiellonów, Wazów oraz rodów: Sapiehów, Chodkiewiczów, Paców, Tyszkiewiczów. Najstarszym relikwiarzem jest ten zawierający rękę św. Stanisława.

Ostra Brama, do której zmierza wileńska procesja eucharystyczna ma także swoje ogromne znaczenie nie tylko dla Litwinów, również dla Polaków.  Została wzniesiona w XV-XVI wieku jako jedna z bram miejskich i umieszczono w niej obraz Matki Boskiej, który od około XVII w zasłynął wieloma cudami. W 1671 roku przeniesiono go do drewnianej kaplicy, którą w latach 1712-1715 zastąpiono murowaną. Obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej koronowano 2 lipca 1927 r. w obecności Józefa Piłsudskiego, Ignacego Mościckiego oraz przedstawicieli władz kościelnych Litwy i Polski. Do tej pory na filarze między oknami kaplicy wisi tablica pamiątkowa od Piłsudskiego „Dzięki Ci Matko za Wilno”. W 1993 roku kaplicę odwiedził Jan Paweł II, który ofiarował Matce Boskiej Ostrobramskiej złotą różę oraz czapkę papieską.

Justyna Tyrka, Joanna Adamik/Archidiecezja Krakowska/RIRM

drukuj