Fryderyk II o Polakach:

„Biednych tych Irokezów będę się starał oswoić z cywilizacją europejską”.
(po dokonaniu I rozbioru Polski pisał tak w liście do filozofa Jeana d”Alemberta)

„Im bardziej Polska będzie skłócona, im więcej w niej będzie rozbratu i zamętu(…)tym to dla mnie lepiej, tym korzystniej dla mych interesów”.
(z listu do pruskiego rezydenta w Warszawie Gedeona Benoit, 1775 r.)

„Moim życzeniem jest, by jeśli Polacy będą przeciw nam krzyczeć, Pan winien krzyczeć jeszcze głośniej przeciw nim”.
(z tajnej korespondencji Fryderyka z rezydentem pruskim w Warszawie Gedeonem Benoit)

„I oto król Polski jak głupi pozwolił sobie umrzeć; muszę Ci wyznać, że nie lubię ludzi, którzy robią wszystko w niewłaściwym momencie”.
(z listu do brata Henryka na temat śmierci Augusta III Sasa)

„Żałuję filozofów, którzy zajmują się losem tego pod każdym względem godnego pogardy narodu”.
(z listu do Jeana d”Alemberta, 26 stycznia 1772 r.)

drukuj