Uprzejmość

Miguel-Angel Marti Garcia

Uprzejmość to przejaw lub akt wyrażający uwagę, szacunek i serdeczność w stosunku do drugiej osoby.
Uwaga to pierwszy wymóg dobrego wychowania, słuchanie bez przerywania i niezmienianie kapryśnie tematu rozmowy, unikanie objawów roztargnienia lub zmęczenia. Nie jest to zdolność łatwa, konieczne staje się odkrycie na nowo sztuki rozmowy, bez której mniej jesteśmy ludźmi. Szacunek zdaje się mieć zastosowanie wyłącznie w stosunku do osób starszych wiekiem, gdy tymczasem winni go jesteśmy każdej osobie przez sam fakt bycia człowiekiem, bez względu na jej status społeczny. Możliwe jest przestrzeganie zasad dobrego wychowania bez żadnego przekonania jednak dla tego, co się za nimi kryje. Najlepszą oznaką szacunku jest widzieć w drugim osobę ludzką, choćby odmienny był jej sposób widzenia życia czy osobiste przekonania.
Uczucie – to najwartościowszy składnik uprzejmości, jako że jest objawem miłości. Chłód i dystans są same w sobie oznaką braku wychowania. Uczucie jest do pogodzenia z powagą, gdy sytuacja tego wymaga. Te trzy elementy składają się na uprzejmość, która czyni życie przyjemniejszym i z której rodzi się tyle dobra.
Uprzejmość trzeba praktykować także – i przede wszystkim – w stosunku do osób najbliższych, z którymi obcujemy nieustannie.
Temperuje ona wzburzone stany ducha, opanowuje zdenerwowanie, a przede wszystkim stwarza klimat sprzyjający serdeczności. Wielkich sporów rodzinnych można by uniknąć, gdybyśmy nie zaniedbywali norm stojących na jej straży.