Przemówienie Ojca Świętego Benedykta XVI

wygłoszone 9 marca 2007 r. podczas audiencji

dla uczestników Zgromadzenia Ogólnego Papieskiej Rady

ds. Środków Społecznego Przekazu, Sala Klementyńska

Pragnę wyrazić wam wszystkim moją wdzięczność za wasze zaangażowanie w apostolstwo środków społecznego przekazu, którego znaczenia nie można nie doceniać w naszym świecie coraz bardziej technologicznym.

Pole środków społecznego przekazu zmienia się szybko. Gdy środki przekazu drukowanego z trudem są upowszechnianie, to inne środki przekazu, takie jak radio, telewizja i internet rozwijają się z niezwykłą szybkością. Na gruncie globalizacji to wchodzenie mediów elektronicznych zbiega się z coraz większą koncentracją w rękach niektórych firm międzynarodowych, których wpływ przekracza wszelkie granice społeczne i kulturowe.

Jakie są skutki tego wzrostu środków społecznego przekazu i działalności przemysłu rozrywkowego? Wiem, że to pytanie wymaga wielkiego zainteresowania z waszej strony. Zważywszy na perswazyjną rolę środków społecznego przekazu w kształtowaniu kultury, dotyczy tych wszystkich, którym leży na sercu dobro społeczeństwa obywatelskiego.

Niewątpliwie, różne elementy środków społecznego przekazu wniosły wielki wkład do cywilizacji. Ponadto, jeśli chodzi o internet, należy przypomnieć, że udostępnił świat wiedzy i nauki, który wcześniej mógł być trudno dostępny dla wielu osób, jeżeli nie dla wszystkich.

Z drugiej strony, jest także rzeczą oczywistą, że wiele treści przekazywanych w różnych formach do milionów domów na całym świecie jest destrukcyjnych. Kierując światło Chrystusowej prawdy na te cienie, Kościół rodzi nadzieję.

W związku z tym moje Orędzie na Dzień Środków Społecznego Przekazu na ten rok koncentruje się na relacji między środkami społecznego przekazu a młodzieżą. Mój lęk nie różni się od lęku matki, ojca, nauczyciela czy odpowiedzialnego mieszkańca miasta.

Zwracam się jeszcze raz do osób odpowiedzialnych za sektor środków społecznego przekazu, aby zalecali producentom troskę o dobro wspólne, wspieranie prawdy, ochronę indywidualnej godności ludzkiej i otaczanie szacunkiem wymagań rodziny.

Zachęcając was wszystkich dziś tu zebranych, ufam, że dołożycie starań, aby owoce waszych przemyśleń i studiów stanowiły przedmiot efektywnej współpracy z Kościołami partykularnymi za pośrednictwem parafii, szkoły i struktur diecezjalnych.

tłum. WL