Potęga i siła Różańca
Różaniec to dla jednych modlitwa nużąca, dla innych sposób na życie, akt zawierzenia i droga ku pogłębieniu relacji z Bogiem przez Jego Najświętszą Matkę. To kotwica, która cumuje człowieka przy Jezusie, dźwiga z upadków i zanurza w morzu miłości miłosiernej.
Różaniec to jedna z najbardziej rozpowszechnionych modlitw Kościoła. To modlitwa uwielbienia, dziękczynienia i prośby, w której zawiera się historia zbawienia. O potrzebie odmawiania i skuteczności Różańca mówiła podczas objawień fatimskich Maryja. Papież Pius IX, który w 1854 r. ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, zapytany o najwspanialszy skarb Watykanu wskazał na Różaniec. Z Różańcem od najmłodszych lat nie rozstawał się także Sługa Boży Jan Paweł II, dając nam przykład zawierzenia Bogu przez Maryję – „Totus Tuus”, często też nazywając Różaniec „streszczeniem Ewangelii”. Pomocą i drogowskazem ku głębszemu rozważaniu tajemnic życia Jezusa i Maryi ukrytych w paciorkach świętego różańca z pewnością będą „Krótkie wskazówki, jak w odmawianiu Różańca modlitwę ustną łączyć z rozmyślaniem z dodatkiem godziny adoracji Przenajświętszego Sakramentu”. To już trzecie wydanie uzupełnione o rozważania tajemnic światła, zredagowane w oparciu o dzieło autorstwa św. Józefa Sebastiana Pelczara pt. „Rozmyślania o życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa do zakonnic”. Książeczka przedstawia historię Różańca, z którego siłę i moc czerpały i wciąż czerpią pokolenia wiernych. Wymienia też encykliki i adhortacje apostolskie poszczególnych Papieży, począwszy od Piusa XI, a skończywszy na Janie Pawle II, w których Kościół ustami namiestników Chrystusa zachęca do modlitwy różańcowej, wskazując na jej moc. 16 października 2002 r. w liście apostolskim „Rosarium Virginis Mariae” Ojciec Święty Jan Paweł II, ogłaszając rok 2003 Rokiem Różańca Świętego, zaproponował dodanie do trzech części tej modlitwy czwartą – obejmującą tajemnice światła, które koncentrują się na publicznej działalności Jezusa Chrystusa. Omawiana publikacja w bardzo przystępnej formie daje wiele cennych wskazówek, jak odmawiać Różaniec, jak, rozważając poszczególne tajemnice, na drodze kontemplacji przemieniać swoje życie, zmierzać ku Bogu i Jego Matce. Uzupełnieniem książeczki są bardzo głębokie rozmyślania św. Józefa Sebastiana Pelczara w godzinie Adoracji Przenajświętszego Sakramentu. Ich treść biskup przemyski zaczerpnął z nauk głoszonych kapłanom.
O modlitwie różańcowej jako rozmowie z Maryją można by wiele mówić. Pożyteczniej jednak wziąć różaniec do ręki i zatopić się w cichej rozmowie z Maryją i Jej Synem, czerpiąc radość i pokój, jakie płyną z tej modlitwy. Z pewnością pogłębieniu tej więzi i ubogaceniu duchowemu służyć będzie ten modlitewnik. Serdecznie polecam!
„Krótkie wskazówki, jak w odmawianiu Różańca modlitwę ustną łączyć z rozmyślaniem z dodatkiem godziny adoracji Przenajświętszego Sakramentu”. Wydawnictwo św. Józefa Sebastiana Pelczara, Rzeszów 2007