Oświadczenie i wnioski z kongresu w Ottawie (wyślę) daj to także na baner – do protestów

 

Ottawa, 10 lutego 2012

 

Pan Antoni Macierewicz, Przewodniczący Zespołu Parlamentarnego
d/s zbadania
przyczyn katastrofy samolotu TU-154M pod Smoleńskiem, 10 kwietnia 2010 r., Poseł
na
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa, Polska

 

Pani Teresa Berezowska,
Prezes Kongresu Polonii Kanadyjskiej, Zarząd Główny,

Toronto, Ontario, Kanada

OŚWIADCZENIE

W sobotę, 4 lutego 2012 r., w Sali Parafialnej kościoła św. Jacka Odrowąża w Ottawie,
odbyło się spotkanie i panel dyskusyjny p.t.: "Pytania oczekujące odpowiedzi 
-katastrofa polskiego rządowego samolotu TU-154M 10 kwietnia 2010 r.”.
W spotkaniu i panelu wzięli udział:

Antoni Macierewicz, Poseł na Sejm RP, PiS, Przewodniczący Zespołu Parlamentarnego d/s zbadania przyczyn katastrofy smoleńskiej,

Prof. dr inż. Wiesław Binienda, University of Akron, Ohio

Prof. dr Kazimierz Nowaczyk, University of Maryland at Baltimore, Maryland

Mec. Maria Szonert-Binienda, Libra Institute, Cleveland, Ohio

Uczestnicy spotkania i panelu uchwalili jednogłośnie następującą uchwałę:

Wszyscy uczestnicy spotkania i panelu w Ottawie, zgromadzeni 4 lutego 2012 r.,
jednogłośnie wyrażają swoje poparcie dla projektu stworzenia Międzynarodowej Komisji do

zbadania tragicznej katastrofy polskiego rządowego samolotu TU-154M, pod Smoleńskiem,
10 kwietnia 2010 r.

Spotkanie i ten panel, zostały zorganizowane przez Oddziały Ottawskie: Stowarzyszenia
Inżynierów Polskich w Kanadzie i Polskiego Instytutu Naukowego w Kanadzie, oraz Gminę
Nr 25, Związku Narodowego Polskiego w Kanadzie, pod patronatem Kongresu Polonii
Kanadyjskiej, Okręg – Ottawa.

Przypominamy, że oświadczenie tej samej treści zostało również jednogłośnie uchwalone
przez osoby zebrane na podobnym spotkaniu-panelu w Sali Towarzystwa Orła Białego, w
Montrealu 2 lutego 2012 r., zorganizowanego przez te same organizacje pod patronatem
Kongresu Polonii Kanadyjskiej, Okręg – Quebec.

Stwierdzamy również, że podobnej treści wniosek został uchwalony znaczną większością
głosów przez Delegatów Polonii z całej Kanady, na Walnym XLI Zjeździe Kongresu Polonii
Kanadyjskiej w Montrealu, 17 października 2010 r.

W imieniu Komitetu Organizacyjnego spotkań i paneli w lutym 2012 r.:

Dr inż. Bogdan Gajewski, Prezes, Stowarzyszenie Inżynierów Polskich w Kanadzie, Oddział
Ottawa

Dr inż. Aleksander Maciej Jabłoński, Prezes, Polski Instytut Naukowy w Kanadzie, Oddział
Ottawa

Stefan Skulski, Prezes, Gmina Nr 25 w Ottawie, Związek Narodowy Polski w Kanadzie

Jerzy Czartoryski, Prezes, Kongres Polonii Kanadyjskiej, Okręg Stołeczny Ottawa.

 

Oświadczenie otrzymują:

J.E. Zenon Kosiniak-Kamysz, Ambasador RP w Kanadzie

Prof. dr inż. W. Binienda, University of Akron, Ohio

Prof. dr K. Nowaczyk, University of Maryland at Baltimore, Maryland

Mec. Maria Szonert-Binienda, Esq., Libra Institute, Cleveland, Ohio

Stowarzyszenie Inżynierów Polskich w Kanadzie, Zarząd Główny, Toronto

Stowarzyszenie Inżynierów Polskich w Kanadzie, Oddział Ottawa

Polski Instytut Naukowy w Kanadzie, Zarząd Główny, Montreal

Polski Instytut Naukowy w Kanadzie, Oddział Ottawa

Związek Narodowy Polski w Kanadzie, Zarząd Główny, Toronto

Związek Narodowy Polski w Kanadzie, Gmina Nr 25, Ottawa

Kongres Polonii Kanadyjskiej, Okręg Stołeczny Ottawa

 

***

 

Refleksje ze spotkania z zespołem naukowców z USA w sprawie
katastrofy smoleńskiej10 kwietnia 2010 r.


Radio Maryja, 2012-02-14

W dniach 3 i 4 lutego b.r. gościliśmy w Ottawie Antoniego Macierewicza, Posła
na Sejm RP, PiS, Przewodniczącego Zespołu Parlamentarnej d/s zbadania przyczyn
katastrofy smoleńskiej oraz naukowców z USA:  Prof. dr inż. Wiesława
Biniendę z Uniwersytetu w Akron, Ohio, Prof. dr Kazimierza Nowaczyka z
Uniwersytetu Maryland w Baltimore, oraz Mec. Marię Szonert-Biniendę z Libra
Institute w Cleveland, Ohio.

Naukowcy z USA przedstawili swoje opracowania polemizujące z kluczowymi
fragmentami Raportu MAK oraz jego polskiego odpowiednika, znanego jako raport
komisji Millera. Ich prezentacje pozwoliły w czterech podstawowych punktach
wykazali celowe działania MAK niezgodne z etyką inżynierską:

1. Celowe fałszowanie przez MAK odczytów z komputera TWAS (Terrain Warning
and Avoidance System). W szczególności odczytu lokatora #38, którego odczyt
potwierdza, że samolot TU-154M leciał prosto kursem 267 stopni, minął brzozę w
odległości 20 metrów i dopiero po pokonaniu odległości ok.69 m, nastąpiła
katastrofa samolotu (Nagłe zastopowanie wszystkich urządzeń pokładowych na
wysokości ok. 15 m, poprzedzone dwoma gwałtownymi wstrząsami). Zespół Antoniego
Macierewicza jest w posiadaniu tych samych danych co MAK; odczytanych z
komputera w USA.

2. Postawienie fałszywej tezy o uderzeniu w brzozę. Po pierwsze, nie ma
wyników mikroskopijnego badania powierzchni uszkodzonego skrzydła by potwierdził
uderzenie w brzozę, a po drugie, uderzenie skrzydłem w brzozę nie może
spowodować oderwania skrzydła, jak to udowodniono w symulacji komputerowej.
Uszkodzony kawałek skrzydła nie wykazuje zniszczeń, jakich ten kawałek doznałby,
gdyby oderwał się na wysokości złamanej brzozy (6.5m). Uszkodzenie kawałka
skrzydła stwierdzone na podstawie zdjęć wykazuje, że odpowiada ono uszkodzeniom
występującym przy znacznie mniejszych prędkościach przy zetknięciu z ziemią. Te
obserwacje pokrywają się z odczytem z TWAS, który umiejscawia samolot na
wysokości 15 m w momencie utraty z nim kontaktu.

3. Fałszywe oskarżenie generała Błasika o wywieranie presji na pilotów w ich
kabinie. Odczyt zapisu głosów w kabinie pilotów komisja MAK błędnie (lub celowo)
przypisała generałowi. Jak się okazało, był to głos drugiego pilota. Nie ma
żadnych odczytów sugerujących jakąkolwiek presję na załogę samolotu TU-154M.

4. Fałszywe oskarżenie pilotów o nieprawidłowe prowadzenie samolotu oraz
podważanie ich kwalifikacji zawodowych. Postępowanie pilotów było do końca
prawidłowe jak wykazuje zapis TWAS oraz CVR (rejestrowanie rozmów w kabinie
pilotów). Działania pilotów były odpowiednie do sytuacji, w jakiej się znaleźli
– próba odejścia na drugi krąg. Ich kwalifikacje zawodowe, w tym znajomość
języka rosyjskiego, były odpowiednie do wykonywanego lotu.

Aby dokładniej określić, co rzeczywiście stało się z samolotem, potrzeba
badań oderwanej końcówki skrzydła oraz urządzeń samolotu. Profesor Binienda
zgłosił nawet chęć zapłacenia kosztów przesyłki urwanej końcówki skrzydła do USA
w celu zbadania jej pod okiem niezależnych fachowców. Jak dotychczas, nikt ze
strony rosyjskiej, ani polskiej nie wyraził zgody na przeprowadzenie takich
badań. Raporty MAK i Komisji Millera po podważeniu ich wiarogodności zarówno
przez badania prof. W. Biniendy i prof. K. Nowaczyka, jak i przez niezależną
ekspertyzę Instytutu Ekspertyz Sądowych im. Prof. dr Jana Sehna z Krakowa, nie
zawierają przekonywujących dowodów na obecnie przyjęty przez stronę rosyjską i
polską przebieg wypadków w ostatniej fazie tragicznego lotu. Celowym krokiem
powinno być powołanie niezależnej międzynarodowej komisji do zbadania przyczyn
katastrofy smoleńskiej na podstawie dokładnej ewidencji istniejących zapisów
instrumentów pokładowych, badań resztek wraku samolotu, przekazanych stronie
polskiej czarnych skrzynek oraz szczegółowych badań pozostałych dowodów
rzeczowych.

Dr inż. Bogdan Gajewski – Stowarzyszenie Inzynierów Polskich
w Kanadzie – Oddział w Ottawie
Dr inż. Aleksander Maciej Jabłooski – Polski Instytut Naukowy w Kanadzie –
Oddział w Ottawie
Stefan Skulski – Związek Narodowy Polski w Kanadzie, Gmina Nr 25 w Ottawie
Jerzy Czartoryski – Kongres Polonii Kanadyjskiej – Okręg Stołeczny – Ottawa