Na pamiątkę Papieża Polaka

„Pan kiedyś stanął nad brzegiem…” – tą ulubioną pieśnią Jana Pawła II rozpoczęła się uroczysta liturgia Mszy Świętej w Tabdze, nad brzegiem jeziora Genezaret, gdzie Pan powiedział do Piotra: „Pójdź za Mną”.

Dobiegła końca pielgrzymka ks. kard. Stanisława Dziwisza, metropolity krakowskiego, do Ziemi Świętej. Ostatnim przystankiem była Tabga. To tutaj Pan Jezus nauczał tłumy i po raz pierwszy rozmnożył chleb (Mk 6, 30-44). W tym miejscu powiedział też do Piotra: „Ty jesteś Piotr, opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą” (Mt 16, 18). To również tutaj po zmartwychwstaniu Pan Jezus zjadł z uczniami śniadanie i skierował do Piotra to znamienne pytanie: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?” (J 21, 16). W tym świętym miejscu, w sanktuarium Prymatu św. Piotra, postanowiono uczcić osobę Jana Pawła II. Z inicjatywy Civitas Christiana i Komisariatu Ziemi Świętej nad jeziorem Genezaret umieszczono piękną mozaikę Rybaka znad Wisły – tego, który jako Papież wypływał znad Tybru na połów ludzkich serc. Mozaika przedstawia Jana Pawła II w szatach liturgicznych na tle Jeziora Galilejskiego i rybaków zarzucających sieci, na dole widnieje napis po łacinie: „Janowi Pawłowi II ofiaruje Polska zawsze wierna”. Ponadto Bractwo Kurkowe z Krakowa zatroszczyło się o to, aby w kościele w Tabdze wstawić nowe drzwi upamiętniające pielgrzymkę do tego miejsca dwóch Papieży: Pawła VI i Jana Pawła II.
Po Eucharystii, w której uczestniczyło ponad pół tysiąca Polaków przybyłych z Pielgrzymką Komisariatu Ziemi Świętej z Krakowa, ks. kard. Stanisław Dziwisz dokonał uroczystego poświęcenia mozaiki i pamiątkowych drzwi. Podczas homilii ks. kard. Dziwisz – wyraźnie wzruszony – powiedział, że kiedy Pan Jezus zadawał to zasadnicze pytanie św. Piotrowi: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?”, w oczach Piotra widział wszystkich jego następców, widział także Jana Pawła II, widział pasterzy Kościoła, widział każdego z nas. Wizerunek Papieża z dalekiego kraju umieszczony w Tabdze jest trwałą pamiątką odpowiedzi, jaką Jan Paweł II dawał Jezusowi każdego dnia słowem i czynem.