Laboratorium wiary – Dekalog – Objawienie Boga

Dla przeciętnego chrześcijanina Dekalog jest zbiorem zakazów
i nakazów, które Bóg przez Mojżesza ogłosił narodowi wybranemu. Jest
to najistotniejszy aspekt
Dekalogu, ale nie jedyny. Dekalog jest zbiorem norm postępowania moralnego,
za którymi stoi Bóg. Poznając je, możemy nie tylko nauczyć się, jak żyć
na miarę
naszego człowieczeństwa i naszego powołania do świętości, lecz także możemy
więcej dowiedzieć się o samym Bogu. Każde słowo Dekalogu objawia nam, kim
On jest i
jakie wartości są Mu drogie.

Sam fakt, że Bóg przekazał ludziom Dekalog, mówi nam o tym, że Panu Bogu na
nas zależy. Czuje się On odpowiedzialny za swoje stworzenie; za człowieka,
którego powołał do istnienia. Gdyby Bóg nie interesował się naszym życiem,
byłoby Mu obojętne, co robimy, jakimi wartościami kierujemy się w życiu. Pan
Bóg postępuje wobec nas jak rozsądny rodzic wobec swego dziecka: czuwa nad
nami i wymaga od nas. Chce w ten sposób nie tylko zabezpieczyć nam szczęśliwą
przyszłość, lecz również zmobilizować nas do rozwoju. Wymagania (wysoko postawiona
poprzeczka, jaką jest świętość) będą zawsze zachęcały nas do pracy nad sobą,
do walki o dobro. Będą pobudzały nas do rozwoju.
Warto też zauważyć, że stawiając nam wymagania moralne, Pan Bóg ma pozytywną
wizję człowieka. Wie, że współpracując z Jego łaską, jesteśmy w stanie sprostać
zadaniom, które stawia przed nami. On nigdy nie żąda od nas rzeczy niemożliwych.
Przykazania Boże odsłaniają przed nami prawdę o sprawiedliwości Bożej. Bóg
jest sprawiedliwy i kieruje się zasadą sprawiedliwości i wierności wobec człowieka.
Jeśli uważnie prześledzimy Boże przykazania, to dostrzeżemy, że Bóg jest Bogiem,
który pragnie wyłączności w naszym życiu. Jest Bogiem jedynym. Chce, abyśmy
dali Mu w naszym sercu pierwsze miejsce. Wyłączne i niepodzielne. Szczególną
charakterystyką Pana Boga jest świętość. Oznacza ona, że Bóg nie jest człowiekiem,
ale Kimś zupełnie innym. Stąd też nie możemy się z Nim spoufalać, lekceważyć
Go, traktować niepoważnie. Jego Imieniu należy się szacunek religijny. Pan
Bóg – o tym pouczają nas przykazania – pragnie, abyśmy żyjąc zanurzeni w codzienności,
nie zapominali o Nim, o wieczności. Dlatego zobowiązuje nas do zachowania świątecznego
charakteru dnia Pańskiego. Kolejne przykazania uczą nas, że dla Boga najważniejsza
jest miłość. Dlatego uczy nas szacunku dla poszczególnego człowieka, dla rodziny,
dla życia każdej istoty ludzkiej, nawet najsłabszej i niedoskonałej. Bóg upomina
się o prawo człowieka do godnego życia, prawdy, poszanowania jego dobrego imienia,
własności.
Boże przykazania świadczą o tym, że Bóg pragnie chronić ludzką wolność. One
wyznaczają granice, których przekraczać człowiekowi nie wolno, gdyż przekraczając
je, popada w niewolę. To bardzo ważne (i trudne zarazem) spostrzeżenie. Bóg
ma swoją koncepcję wolności człowieka. Służy ona naszemu dobru, rozumianemu
nie jako chwilowa korzyść czy przyjemność. Poprzez przykazania Bóg oznacza
wszystkie "pola minowe", na których człowiek może stracić siebie.
Są one gwarancją udanego życia. Dekalog rozpoczyna formuła autoprezentacji
Pana Boga: "Jam jest Pan Bóg Twój, którym Cię wywiódł z ziemi egipskiej,
z domu niewoli". Nie tylko ona – wszystkie przykazania odsłaniają nam
cząstkę prawdy o Bogu.

ks. Zbigniew Sobolewski