Bądźmy świadkami Bożego NarodzeniaPapieska Intencja Misyjna na grudzień 2009 r.

Aby w Boże Narodzenie narody ziemi uznały w Słowie Wcielonym światłość oświecającą każdego człowieka, a kraje otwarły drzwi Chrystusowi, Zbawicielowi świata.

Świętowanie w sposób naturalny wpisane jest w kulturę wszystkich ludów i narodów na całym świecie. Natomiast Święta Bożego Narodzenia to czas, który wyrasta z tradycji chrześcijańskiej i na przestrzeni wieków inspirowany Ewangelią został głęboko zakorzeniony w kulturze europejskiej i kulturach południowoamerykańskich. Z czasem, dzięki misyjnej posłudze wielu pokoleń misjonarzy, w krąg ten weszły również inne kontynenty. Dziś jest to oczekiwany czas nie tylko w wymiarach przeżyć religijnych chrześcijańskich wspólnot wyznaniowych i poszczególnych osób, ale także rodzinnych i wypoczynkowych. Ojciec Święty w tegorocznej grudniowej intencji misyjnej zwraca naszą uwagę na ponowne i głębokie odkrycie tajemnicy Bożego Narodzenia, która przypomina, że Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami (por. J 1, 14). Nie jest to zatem jakiekolwiek święto, ale dzień, który wprowadza człowieka w tajemnicę Bożej miłości objawiającej się w Jezusie Chrystusie, Bożym Synu. Tajemnica wcielenia jest piękną i nigdy niekończącą się katechezą, która pozwala zrozumieć prawdę, że Bóg jest miłością (por. 1 J 4, 16) i uzdalnia człowieka do przechodzenia z horyzontalnych wymiarów życia do jakże osobistej relacji z Bogiem w wymiarach wertykalnych. Inaczej mówiąc, dzięki tej tajemnicy człowiek sięga nieba.

Dzieło misyjne powierzone wspólnocie apostołów jest wciąż kontynuowane w życiu Kościoła, ponieważ nadal widać niezmierzone horyzonty misji – jak uczył Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris missio”. Jego aktualność i wyzwania to nie tylko mało satysfakcjonujące statystyki o liczbie katolików na świecie, ale przede wszystkim konieczność dawania świadectwa o Słowie Wcielonym. „W Nim było życie – jak napisał św. Jan Ewangelista – a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła” (J 1, 4-5). Na nic się zdadzą wysiłki misjonarzy i misjonarek, ich ofiarna praca, często ponad siły, łącznie z ofiarą życia, jeśli misje nie staną się, zgodnie z nauczeniem Jana Pawła II, sprawą całego ludu Bożego (por. NMI 40). Każdy chrześcijanin ma swój klucz, by otwierać drzwi kolejnego ludzkiego serca na zbawczą miłość Chrystusa i Jego łaskę. Promieniami Jego światła są miłość, szacunek, solidarność, a przede wszystkim modlitwa, która zbliża ludzi do Boga i wzajemnie ku sobie.

Niech zatem nasza grudniowa modlitwa w papieskiej intencji misyjnej wniesie nadzieję, że w Boże Narodzenie narody ziemi uznają w Słowie Wcielonym światłość oświecającą każdego człowieka, a kolejne kraje z zaufaniem otworzą drzwi Chrystusowi, Zbawicielowi świata. Jego obecność wnosi w świat ludzkich spraw nową jakość życia, ponieważ On sam jest życiem i miłością. Bądźmy więc nieustannie świadkami tej Miłości.