Akcja ratunkowa 10 kwietnia w Smoleńsku według raportu MAK

Na pokładzie było obecnych 96 osób, w tym 3 osoby personelu pokładowego i
4 członków załogi w kokpicie. Medyczne badanie wykazało, że samolot został
zniszczony w wyniku uderzenia, odwrócony, osoby na pokładzie zostały poddane
przeciążeniu ok. 100 g. Na podstawie ekspertyzy medycznej śmierć osób na
pokładzie nastąpiła natychmiast w momencie kolizji, ze względu na liczne
obrażenia mechaniczne oraz niepozwalające przeżyć urazy wywołane ogromną siłą
związaną z utratą prędkości oraz zniszczonymi elementami samolotu.
Poszukiwania i działania ratunkowe zostały podjęte przez Ministerstwo ds.
Nadzwyczajnych i Regionalne Służby Ratunkowe i Ratownicze oraz administrację
samorządową i federalną. Poszukiwania i działania ratunkowe podjęto w
następującej kolejności.

10.42 – informacja o utraceniu kontaktu radiowego z samolotem otrzymana przez
oficera Regionalnych Służb Ratunkowych i Ratowniczych (RSRS) od szefa Jednostki
Wojskowej 06755;
10.43 – stan alarmowy ogłoszony przez RSRS oraz wydanie rozkazu dla wszystkich
jednostek na służbie do wyjazdu;
10.46 – wóz pożarniczy Kamaz 42108 służby pożarniczej Jednostki Wojskowej 06755
wyjeżdża na miejsce zdarzenia;
10.48 – GAZ 4795, samochód NPGS (3 osoby) z RSRS, wyjeżdża z lotniska Jużnyj w
Smoleńsku na lotnisko Siewiernyj w Smoleńsku;
10.50 – informacja o wypadku otrzymana przez oficera dyżurnego lokalnych służb
ratunkowych regionu Smoleńsk od szefa RSRS;
10.51 – wyjazd jednostek ratunkowych na miejsce zdarzenia (Straż Pożarna-3 –
pełniąca dyżur na lotnisku Siewiernyj Smoleńsk od godziny 8.00 dla
zabezpieczenia lotów VIP, Straż Pożarna-2, Służby Sanitarne-5) razem 40 osób i
11 pojazdów;
10.53 – przewodniczący Biura Szefa ds. Nadzwyczajnych Federacji Rosyjskiej
wydaje rozkaz wszystkim ekipom ratunkowym wyjazdu na miejsce zdarzenia;
10.54 – kordon policji i lokalnych służb bezpieczeństwa Regionu Smoleńsk
odgradza miejsce wypadku w promieniu 500 metrów przez 180 osób i 16 samochodów;
10.55 – pierwsza brygada Straży Pożarnej-3 przybywa na miejsce;
10.57 – informacja otrzymana przez Regionalne Centrum Kryzysowe od lokalnych
służb ratunkowych Smoleńsk;
10.58 – zawiadomienie otrzymane przez Regionalne Centrum Kryzysowe od Rosyjskiej
Agencji Żeglugi Powietrznej;
10.58 – pierwsze jednostki sanitariuszy przybywają na miejsce wypadku;
10.59 – otwarty ogień jest gaszony na miejscu zdarzenia;
11.00 – dyżurna brygada ratunkowa Regionu Smoleńsk (4 osoby, 1 samochód),
dyżurna brygada ratunkowa Smoleńska (4 osoby, 1 samochód), drużyna Federalnych
Służb Bezpieczeństwa (7 samochodów, 7 osób), drużyna lokalnej policji (40 osób,
12 samochodów) wyjeżdżają na miejsce zdarzenia;
11.00 – GOTOWOŚĆ nr 1 w pełni służb ratunkowych Regionu Smoleńsk;
11.00 – przewodniczący Biura Szefa ds. Nadzwyczajnych Federacji Rosyjskiej
rozkazuje stawić się wszystkim oficerom;
11.00 – kordon policyjny wokół miejsca zdarzenia rozstawiony;
11.03 – zakończenie gaszenia pożaru;
11.03 – wyruszenie drużyny federalnych służb ratunkowych Regionu Smoleńsk
(przewodniczący Biura Szefa ds. Nadzwyczajnych Regionu Smoleńsk wraz z 3 innymi
osobami, 1 samochód) wraz z mobilnym wyposażeniem wideo (5 osób, 1 samochód);
11.05 – zorganizowanie na miejscu zdarzenia kwatery głównej służb ratunkowych;
11.10 – 7 ambulansów przybywa na miejsce wypadku;
11.25 – samochód GAZ 4795 NPGS z RSRS przybywa na miejsce zdarzenia;
11.40 – GOTOWOŚĆ nr 1 w pełni personelu federalnych służb ratunkowych regionu
Briańsk i Kaługa;
11.40 – orzeczenie o nieobecności ocalałych na miejscu zdarzenia, 7 ambulansów
odjeżdża z miejsca wypadku;
11.50 – NPSG RPSB dołącza do generalnych ratunkowych sił likwidacyjnych;
12.15 – GOTOWOŚĆ nr 1 Biura Szefa ds. Nadzwyczajnych Regionu Moskwa;
13.00 – przewodniczący biegłych medycznych przybywa na lotnisko Siewiernyj w
Smoleńsku wraz z 7 osobami i 16 patomorfologami, w tym z ich szefem będącym
przewodniczącym regionalnego instytutu patomorfologii;
13.00 – spotkanie Komitetu ds. Nadzwyczajnych pod przewodnictwem gubernatora
Regionu Smoleńsk;
13.02 – znalezienie dwóch rejestratorów lotu na miejscu wypadku;
14.00 – utworzenie specjalnych służb komunikacyjnych w hotelu Novy;
14.27 – helikopter BK-117 przybywa na miejsce zdarzenia, przywożąc ministrów ds.
sytuacji nadzwyczajnych i spraw wewnętrznych Federacji Rosyjskiej;
14.58 – helikopter Mi-8 z ministrem transportu Federacji Rosyjskiej przybywa na
miejsce zdarzenia;
14.58 – przygotowanie miejsc na ciała – kostnica miejska – 100 miejsc, 1 klinika
smoleńska – 5 miejsc;
15.12 – ewakuacja ciał zmarłych rozpoczęta, miejsce katastrofy podzielone na 14
sektorów;
16.10 – na miejsce katastrofy przyjeżdża ekipa ratunkowa i poszukiwawcza z
Możajska, Region Moskwa;
16.20 – 25 ciał znalezionych na miejscu katastrofy;
16.30 – zespół komunikacji wideo przybywa na miejsce (6 osób, 1 samochód);
16.35 – jeszcze jedna drużyna przybywa na miejsce katastrofy (4 osoby, 1
samochód);
16.45 – 5 drużyn opuszcza miejsce zdarzenia (Czekow, Odińcowo, Krasnogórsk,
Podolsk, Wołkokłamsk) z Regionu Moskwa;
16.59 – helikopter Mi-26 z lotniska Dobrynskoje (Jednostka Wojskowa 42663) z
Regionu Władimir z 3 osobami personelu ratunkowego;
17.00 – drużyna-5 (5 osób, 1 samochód, Naro-Fomińsk) przybywa z Regionu Moskwy;
17.15 i 17.35 – dwa śmigłowce Mi-8 przybywają na miejsce zdarzenia z lotniska
Ramienskoje z personelem ratunkowym – 24 osoby;
17.38 – specjalna drużyna-28 przybywa na miejsce zdarzenia z Regionu Moskwa (8
osób, 1 samochód, Możajsk);
19.00 – ciała załadowane do helikoptera Mi-26;
19.45 – przewodniczący Centrum Regionalnego przybywa na miejsce katastrofy;
20.23 – Tu-134 A3 przybywa na miejsce z premierem rządu;
20.54 – helikopter Mi-26 odlatuje na lotnisko Domodiedowo w Moskwie z ciałami
zmarłych na pokładzie;
23.01 i 23.05 – moduły pneumatyczne przywiezione na miejsce katastrofy.

Operacje ratunkowe trwały na miejscu zdarzenia do 16 kwietnia, w sumie brało w
nich udział 1110 osób, 7 kynologów wraz z psami, 221 pojazdów. 425 policjantów
było zaangażowanych w ochronę terenu o powierzchni 1,5 hektara.
Konkluzje ogólne: działania wszystkich poszukiwawczych i ratunkowych grup były
prawidłowe i na czas, co zapobiegło rozprzestrzenieniu się ognia i ochronę
rejestratorów lotu, elementów samolotu i ciał osób będących na pokładzie.

tłum. Łukasz Sianożęcki