Zamyślenia wielkopostne
Sobota po II niedzieli W. Postu
Synu, cóżeś ty nam narobił?
Kochani moi!
Pytasz mnie, czy Matka Boska
naprawdę miała zawał serca,
gdy Pan Jezus dwunastoletni
zagubił się w świątyni?
Nie wiem, czy miała zawał serca,
lekarze tego nie stwierdzili,
ale wiem na pewno,
że bolało Ją serce.
Przeczytajmy więc spokojnie Łukaszowy opis
tego wydarzenia.
Rodzice Jezusa, co roku chodzili
na święto Paschy do Jerozolimy.
Gdy Jezus miał lat dwanaście,
również udali się tam,
zgodnie ze zwyczajem.
Po uroczystościach,
gdy byli w drodze powrotnej,
Jezus – jeszcze dziecko
– został w Jerozolimie,
o czym nie wiedzieli Jego rodzice,
sądząc, że jest wśród krewnych i znajomych…
Wrócili do Jerozolimy, szukając Go.
Znaleźli Go w świątyni.
Siedział między rabinami.
Słuchał ich i zadawał im pytania.
Wszyscy, którzy Go słuchali,
byli zdumieni
Jego rozsądkiem
i odpowiedziami.
Zobaczywszy Go, Matka zawołała:
Synu cóżeś Ty nam uczynił?
Ojciec Twój i ja z bólem serca
szukaliśmy Ciebie.
No więc już wiem.
Może to nie był zawał,
może stan przedzawałowy,
ale serce bolało.
Tak przecież było w domu,
w dzieciństwie
u każdego z nas.
Gdzieś ty był tak długo?
Dlaczego nie powiedziałeś dokąd idziesz?
Były gorsze rzeczy.
Musiał ingerować tata
i przepędził skutecznie rozum z dołu do góry,
i pomogło.
Mój Boże!
Dziś wspominam to wszystko
i serce skowyczy
i rozmawiam z nimi w pamięci:
Mamo, dlaczego płakałaś?
Tak mało ci mówiłem – dziękuję!
Tata, dlaczego się złościłeś?
Przecież Was kocham.
Nie prawda!
Za mało was kochałem,
tak rzadko wam dziękowałem.
Ale to moja dziś spowiedź
przed Wami.
Znam rodziców,
którzy naprawdę cierpią, płaczą,
przypłacają zdrowiem.
Zrobiliśmy wszystko.
Był ministrantem, lektorem,
modliliśmy się razem.
I zdziczał.
Uciekł z domu.
Nie uczy się, nie pracuje,
wpadł w towarzystwo, kradnie, pije,
włóczy się z jakąś dziewczyną,
ćpa narkotyki.
Boże!
Serce pęknie – proszę księdza.
Nie pęknie.
Matka wszystko przetrzyma.
Módl się, mama!
Znajdziesz go w kościele.