Majowe zamyślenia z Janem Pawłem II – dzień 10
9 maja
Piękno kształtem jest miłości
Nie wszyscy, którzy piszą wiersze
są poetami.
Poeta pamięta i widzi daleko.
Papież był poetą najpierw dlatego,
że znał poezję, znał poetów.
On pierwszy odważył się
w swoich oficjalnych pismach
i przemówieniach cytować poetów.
Wygląda na to, że najbardziej
cenił Cypriana Kamila Norwida.
Ten był przecież myślicielem,
mistykiem, człowiekiem wiary
i kochającym Ojczyznę.
Nie ośmielam się mówić
o poezji Papieża, ale
najbliższy dla mnie jest
Tryptyk Rzymski.
To trzeba przeczytać i odczuć,
jak ta Zguba w Rzymie,
w ciszy Kaplicy Sykstyńskiej
natchnieniem, refleksją,
modlitwą biegł daleko
aż pod dęby Mamre,
by składać Bogu ofiarę.
Papież znał I pieśń
z poematu Beniowski
Juliusza Słowackiego:
O Polsko!
Jeśli masz z twoją rycerską urodą
Iść między ludy, jak wąż co się wije
Jeśli masz zrównać się
z podstępnym Włochem:
Zostań, czym jesteś
– ludzi wielkich prochem!
Jesteś córą Boga
I siostrą jesteś Ukrzyżowanego.
Ciebie się żadna trucizna nie imie,
Krzyż twym papieżem jest,
Twoja zguba w Rzymie!
Papież rozumiał ten bunt
Słowackiego, bo Grzegorz XVI
potępił Powstanie Listopadowe,
ale Papież Błogosławiony
mówił w Krakowie tak:
I teraz ja, przybywszy do Krakowa,
pomyślałem sobie:
Miał rację.
Twoja zguba w Rzymie!
Zgubił się człowiek z Polski,
z Krakowa i jest w Rzymie.
Zgubił się!
Teraz pójdę go przeprosić
w katedrze na Wawelu.
Oj, Kochany ten Błogosławiony,
ale więcej kochany za to,
że do Artystów mówił Norwidem:
Piękno jest po to, aby zachwycało
a praca na to, by się zmartwychwstało.
Piękno kształtem jest miłości.
O Ty! Co jesteś Miłości profilem,
któremu na imię Dopełnienie…
O Ty! Co w dziejach zwiesz się erą…
i consummatum est.
O Ty! Doskonałe wypełnienie.
Ponad wszystkie wasze uroki
Ty Poezjo i Ty Wymowo!
Jeden tylko będzie wysoki
Odpowiednie dać rzeczy – SŁOWO!
ks. bp Józef Zawitkowski