17. Dziękczynienie w rodzinie: Homilia ks. abpa Antonio Guido Filipazziego wygłoszona podczas Mszy świętej w Sanktuarium NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II w Toruniu

1. Cieszę się, że mogę razem z Wami w tę pierwszą sobotę sierpnia dziękować Panu Bogu i Matce Najświętszej za rodziny oraz za Rodzinę Radia Maryja. Tak, powinniśmy dziękować za rodzinę, bo rodzina jest rzeczywistością pozytywną, wielką i piękną, rzeczywistością fundamentalną dla naszego życia osobistego, a także dla Kościoła i społeczeństwa.

Jako przedstawiciel Ojca Świętego w Polsce jestem tu dzisiaj, aby prosić Was o wsparcie misji papieża Leona Czternastego poprzez nieustanną modlitwę za niego i słuchanie jego nauczania w duchu wiary. Jestem tu także po to, aby przekazać Wam jego pozdrowienia i ojcowskie błogosławieństwo, które powinno Was utwierdzić w Waszym zaangażowaniu w obronę rodziny i promowanie jej w prawdzie i miłości.

2. Od początku posługi Piotrowej Ojciec Święty przypominał światu, że „Kościół nigdy nie może uchylać się od mówienia prawdy o człowieku i o świecie, sięgając, w razie potrzeby, po język stanowczy, który może wywołać na początku pewne niezrozumienie. Prawda jednak nigdy nie jest oderwana od miłości, u której korzeni zawsze leży troska o życie i dobro każdego mężczyzny i każdej kobiety” (Przemówienie, 16.05.2025 r.). Aby wypełnić tę misję, Leon Czternasty przypomniał małżonkom i wszystkim ludziom prawdę, że małżeństwo „nie jest ideałem, ale kanonem prawdziwej miłości między mężczyzną i kobietą: miłości całkowitej, wiernej, płodnej (por. Humanae vitae, 9)” (Homilia, 1.06.2025). W coraz bardziej zagmatwanym kontekście społeczno-kulturowym, również w odniesieniu do rzeczywistości małżeństwa i rodziny, papież skierował do przedstawicieli państw następujące jasne słowa: „Zadaniem osób odpowiedzialnych za sprawowanie władzy, jest podejmowanie starań na rzecz budowania harmonijnych i pokojowych społeczeństw obywatelskich. Można to osiągnąć przede wszystkim poprzez inwestowanie w rodzinę, opartą na trwałym związku mężczyzny i kobiety – to «społeczność domowa, jakkolwiek bardzo mała, jest jednak prawdziwą społecznością i jest starsza od wszelkiego państwa» (Leone XIII)” (Przemówienie, 16.05.2025). Ogólniej rzecz biorąc, papież ostrzegł, że „nie można budować prawdziwie pokojowych relacji, także w ramach wspólnoty międzynarodowej, bez prawdy. Tam, gdzie słowa nabierają konotacji dwuznacznych i ambiwalentnych, a świat wirtualny, wraz ze swoim zmutowanym postrzeganiem rzeczywistości, zaczyna panować bez kontroli, trudno jest budować autentyczne relacje, ponieważ zanikają obiektywne i rzeczywiste podstawy komunikacji” (idem).

Jako ambasador Papieża w waszej ojczyźnie mam za zadanie głosić te i wszystkie jego słowa, których powinniśmy zawsze słuchać, a nie tylko wtedy, gdy odpowiadają one naszym oczekiwaniom, poglądom i interesom. W szczególności proszę całą Rodzinę Radia Maryja, aby przyjęła i rozpowszechniała to, czego Następca Piotra naucza Kościół i świat.

3. Dzisiejsze obchody Dziękczynienia w Rodzinie są rozjaśnione nie tylko słowami Papieża, ale przede wszystkim celebracją Eucharystii ku czci Niepokalanego Serca Maryi z dwoma czytaniami biblijnymi. Trzy słowa mogą podsumować przesłanie, które Bóg kieruje do nas podczas tej Mszy Świętej: Jubileusz – Męczeństwo – Serce.

A) JUBILEUSZ. Tekst z Księgi Kapłańskiej, czytany jako pierwsze czytanie, ma dla nas, którzy obchodzimy Jubileusz, szczególne znaczenie. Według Starego Testamentu, dawny jubileusz był okresem, który co pięćdziesiąt lat pozwalał przywrócić właściwe relacje z Bogiem, ludźmi i stworzeniem. Skierujmy naszą uwagę na następujące słowa z pierwszego czytania: „Każdy z was powróci do swojej własności i swojej rodziny”. Nie jest to tylko norma społeczno-ekonomiczna, ale zaproszenie to ma również wartość moralną i duchową. Nasze rodziny potrzebują powrotu, czyli odnowy i pojednania, które są możliwe tylko wtedy, gdy nasze życie i nasze relacje nawrócą się ku Bogu. Módlmy się, aby każda rodzina przeżywała ten Rok Jubileuszu poprzez takie gesty, które będą prowadziły do nawrócenia.

B) MĘCZEŃSTWO. Fragment Ewangelii, który właśnie został odczytany, przypomina o powadze, a nawet dramatyzmie, jaki wiąże się z życiem i promowaniem rodziny zgodnie z zamysłem Boga. Wysłuchaliśmy przed chwilą opowieści o męczeństwie świętego Jana Chrzciciela, który był świadkiem prawdy o małżeństwie. Odważnie odrzucił kompromis z niesprawiedliwą władzą i niemoralnością, głosząc swoją krwią prymat Boga i Jego przykazań. Dlatego święty Jan Paweł Drugi w encyklice „Veritatis splendor” stawia go wśród „świętych, którzy głosili i bronili prawdę moralną aż do męczeństwa, albo woleli umrzeć niż popełnić choćby jeden grzech śmiertelny” (nr 91). W obliczu tego wzniosłego świadectwa musimy pamiętać, że „jeśli męczeństwo jest najwyższym świadectwem o prawdzie moralnej, do którego stosunkowo nieliczni są wezwani, to istnieje także obowiązek świadectwa, które wszyscy chrześcijanie winni być gotowi składać każdego dnia, nawet za cenę cierpień i wielkich ofiar” (nr 93).
C) SERCE. Pierwsza sobota miesiąca zachęca nas do kontemplacji i celebrowania Niepokalanego Serca Maryi, aby czerpać z niego przykład i siłę. Cnoty tego Serca – wiara, posłuszeństwo, czystość, pokora, milczenie, modlitwa – są bowiem fundamentalne również dla autentycznego życia rodzinnego. Świat gardzi tymi cnotami, ale są one potrzebne bardziej niż kiedykolwiek, a właśnie ich brak często powoduje trudności, a nawet niepowodzenia w życiu rodzinnym. Ponadto Niepokalane Serce Maryi chroni i wzmacnia rodziny również w naszych trudnych czasach. Jak napisała siostra Łucja, jedna z widzących z Fatimy: „Decydująca bitwa między szatanem a Królestwem Chrystusa będzie dotyczyła małżeństwa i rodziny. Ci, którzy je bronią, będą prześladowani, ale niech się nie boją: Matka Boża już zmiażdżyła głowę wroga”. Ochrona Maryi jest dobrym powodem do świętowania rodziny!

4. Celebrujemy Eucharystię w tym dniu Dziękczynienia za Rodzinę, ponieważ z tego Sakramentu rodzi się zdolność do życia w komunii i pokonywania ran i prób w życiu rodzinnym. Jezus Chrystus, Chleb życia, jest bowiem źródłem pojednania i nadziei dla każdej rodziny chrześcijańskiej. Niech Eucharystia będzie zatem naszą opoką! Módlmy się, aby nauczyła nas ona i uczyniła nas zdolnymi do życia zgodnie z logiką daru z siebie, o której tak często przypominał święty Jan Paweł Drugi. Módlmy się, aby wszystkie rodziny znalazły w celebracji eucharystycznej, zwłaszcza niedzielnej, światło i łaskę, by wzrastać w prawdziwej miłości.