Święty Stanisławie módl się za nami!

8 maja przypada liturgiczne wspomnienie św. Stanisława ze Szczepanowa, głównego patrona Polski. Święty biskup Krakowa zapisał się w historii Rzeczypospolitej jako patron ładu moralnego i społecznego.

Według tradycji św. Stanisław urodził się 26 lipca 1030 r. w Szczepanowie. Był synem Wielisława i Bogny, najprawdopodobniej z rodu Turzyna. Kształcił się w Genewie, Paryżu i Liège – gdzie studiował teologię. W 1072 r. został biskupem krakowskim. Był uważany za gorliwego pasterza, który zabiegał o dobro wiernych, często odwiedzał swych kapłanów, a także wspomagał ubogich.

„Jako Biskup i Pasterz głosił naszym praojcom wiarę w Boga, zaszczepiał w nich zbawczą moc Męki i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa przez Chrzest święty, Bierzmowanie, Pokutę i Eucharystię. Uczył ładu moralnego w rodzinie opartej na sakramentalnym małżeństwie. Uczył ładu moralnego w Państwie, przypominając nawet królowi, że w swym postępowaniu musi się liczyć z niezmiennym Prawem Boga samego” – napisał św. Jan Paweł II w liście na 750. rocznicę kanonizacji Świętego Stanisława do Archidiecezji Krakowskiej i Kościoła w Polsce.

Jednak Jego posługa jako pasterza diecezji krakowskiej, nie trwała długo. W 1079 r. zginął śmiercią męczeńską w kościele na Skałce, zabity na rozkaz króla Bolesława Śmiałego, któremu wypominał jego nadużycia. Według legendy posiekane podczas zabójstwa ciało Stanisława miało się na nowo zrosnąć, co rodziło nadzieje, że Polska przetrwa dynastyczne rozbicie i wróci jako państwo do trwałej jedności. Na przełomie XI i XII w. przeniesiono ciało biskupa Stanisława do katedry na Wawelu.

W 1253 r. w kościele św. Franciszka z Asyżu papież Innocenty IV dokonał kanonizacji św. Stanisława.

„Beatum Stanislaum episcopum digne Sanctorum Catalogo duximus ascribendum”. (Uznaliśmy za godne onego błogosławionego biskupa Stanisława wpisać do Katalogu Świętych) – tymi słowami, 17 września 1253 roku, papież Innocenty IV potwierdzał akt kanonizacji krakowskiego Męczennika.

Postać św. Stanisława odegrała bez wątpienia ogromną rolę w kształtowaniu polskiej świadomości narodowej. To przy Jego grobie w katedrze wawelskiej modlono się o pomyślność dla Ojczyzny, a polscy królowie i wodzowie zawieszali przy jego ołtarzu zdobyczne chorągwie, m.in. chorągwie krzyżackie, czy chorągiew turecka zdobyta pod Wiedniem w 1683 r.

O heroiczności postawy krakowskiego biskupa zapewniał Ojciec Święty Jan Paweł II.

„Ten łańcuch świętości, którego pierwszym ogniwem na polskiej ziemi jest św. Stanisław, nie może zostać przerwany. Trzeba, abyśmy wszyscy, synowie polskiej ziemi, poczuli się odpowiedzialni za jego przedłużanie i byśmy przekazali go przyszłym pokoleniom jako najcenniejszy skarb. Oto wyzwanie, jakie dziś stawia św. Stanisław wszystkim wiernym: wzrastajcie w świętości” – wskazywał w liście na 750. rocznicę kanonizacji Świętego Stanisława do Archidiecezji Krakowskiej i Kościoła w Polsce.

Św. Stanisław ze Szczepanowa jest znany również na świecie. Podczas środowej audiencji generalnej Ojciec Święty Franciszek zwrócił się do Polaków, aby nie zapominali o wielkim rodaku, którego postawa i życie jest drogowskazem dla całego Kościoła.

– Od wieków ten wielki święty pozostaje w pamięci i duchowości Polaków jako nieugięty obrońca wiary, porządku moralnego, społecznego, opiekun najsłabszych i bezbronnych. Pasterz gotowy oddać życie za Chrystusa i za swoje owce – powiedział Ojciec Święty Franciszek.

Do uroczystości ku czci głównego patrona polski archidiecezja krakowska przygotowywała się poprzez specjalną nowennę. W tym roku trwała ona od 29 kwietnia. Codziennie o godz. 17.30 przy konfesji św. Stanisława na Wawelu sprawowana była uroczysta Msza święta. W tym roku ze względu na epidemię nie odbyła się procesja ulicami miasta z Wawelu na Skałkę, która jest ważnym elementem obchodów.

Anita Suraj Bagińska/radiomaryja.pl