Wkrótce błogosławiona
Ten rok będzie obfitował w uroczystości beatyfikacyjne związane z polskimi Sługami Bożymi. W związku z niedawną kanonizacją Szymona z Lipnicy i zapowiedzianym na 16 września wyniesieniem do chwały ołtarzy o. Stanisława Papczyńskiego już wiemy, że kolejną orędowniczkę w Niebie będziemy mieli 30 września. Wtedy to beatyfikowana zostanie s. Maria Merkert, współzałożycielka i pierwsza przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety.
Uroczystości beatyfikacyjne o. Stanisława Papczyńskiego (1631-1701) odbędą się w niedzielę, 16 września, bieżącego roku w sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Licheniu. Natomiast s. Maria Merkert do chwały ołtarzy zostanie wyniesiona w niedzielę, 30 września br., w kościele pw. Świętego Jakuba w Nysie. Z tym miastem związane było jej święte życie.
– Świadectwo życia Matki Marii, pomimo upływu lat, nie straciło na aktualności i jest godne naśladowania. Pozostaje ona wzorem w dążeniu do świętości w heroicznym praktykowaniu cnót, uczy nas szacunku do każdego człowieka, bezinteresownej i ofiarnej służby w duchu miłości miłosiernej – stwierdziła s. Samuela Werbińska, przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety.
Siostra Maria Merkert urodziła się w 1817 r. w Nysie – mieście należącym wówczas do archidiecezji wrocławskiej, gdzie razem z innymi dziewczętami służyła biednym i chorym w ich mieszkaniach. Razem z siostrą ukończyły Katolicką Szkołę dla Dziewcząt. Już w domu wychowywana była w duchu aktywnej postawy wobec cierpienia drugiego człowieka. Opiekowała się matką chorą na gruźlicę płuc. Po jej śmierci podjęła decyzję opieki nad chorymi w ich własnych domach. Kierowała się miłością do ludzi i przekonaniem, że każdy, bez różnicy na narodowość, płeć, stan i wyznanie, zasługuje na sprawiedliwe traktowanie. Wraz z rodzoną siostrą Matyldą oraz koleżanką ze szkolnej ławy – Franciszką Werner i przybyłą z Prudnika Klarą Wolff w 1842 r. rozpoczęła zorganizowaną pielęgnację ambulatoryjną. Było to nowatorskie jak na owe czasy dzieło. W 1846 r. Klara i Maria udały się do Pragi w celu zdobycia formacji zakonnej w Zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza. Maria Merkert – nowicjuszka Sióstr Boromeuszek, posługiwała chorym w szpitalach w Melnik, Podoli i Litomierzycach oraz w Nysie. Przez 3,5 roku zdobyła najlepszą, jak na ówczesne czasy, praktykę pielęgniarską. W 1850 r. Maria odeszła z nowicjatu, a kilka miesięcy później, wraz z Franciszką Werner, ponownie rozpoczęła opiekę nad najbiedniejszymi chorymi. W grudniu 1850 r. władze cywilne miasta Nysy zarejestrowały Stowarzyszenie św. Elżbiety. Po upływie dziewięciu miesięcy uczyniły to także diecezjalne władze kościelne. W 1859 r. Maria została wybrana na przełożoną generalną nowej wspólnoty zakonnej. Dzięki jej staraniom w latach 1863-1865 w Nysie powstał dom macierzysty zgromadzenia, w którym członkinie otrzymywały formację zakonną i przygotowywały się do posługi pielęgniarskiej. W 1871 r. Ojciec Święty Pius IX dekretem pochwalnym uznał zgromadzenie i jego działalność. Siostra Maria zmarła 14 listopada 1872 roku.
Od 1897 r. zaczęto zbierać jej pisma i świadectwa o jej życiu. Etap diecezjalny procesu beatyfikacyjnego rozpoczął się 19 lutego 1985 roku. W czasie dochodzenia kanonicznego zebrano i opracowano wówczas dokumenty dotyczące życia s. Marii Merkert, cnót i sławy świętości. Sporządzono także dokumentację biograficzną, fotograficzną i kartograficzną. Proces diecezjalny zakończono 9 września 1997 r. i akta dochodzenia przewieziono do Rzymu. 20 grudnia 2004 r. podczas konsystorza Ojciec Święty Jan Paweł II uroczyście ogłosił heroiczność cnót Matki Marii Merkert, zatwierdził dekret i polecił go opublikować.
Uwieńczeniem długoletnich starań o beatyfikację było zatwierdzenie na początku tego miesiąca przez Ojca Świętego Benedykta XVI dekretu dotyczącego aprobaty cudu przypisywanego wstawiennictwu Sługi Bożej Marii Merkert i wyznaczenie daty uroczystości.