Święty Maksymilian uczy nas miłości

/w

Uroczysta Eucharystia w Niepokalanowie zainauguruje w sobotę obchody Roku
Kolbiańskiego, stanowiącego formę przygotowania do 70. rocznicy męczeńskiej
śmierci świętego Maksymiliana Marii Kolbego, która przypada 14 sierpnia 2011
roku. W trakcie tego roku w całej Polsce zorganizowane zostaną różne
uroczystości upamiętniające świętego męczennika. Już jutro w Państwowym Muzeum
Auschwitz-Birkenau odbędzie się sympozjum poświęcone tematowi ofiary św. ojca
Kolbego.

– W tym Roku Kolbiańskim przyjdzie nam przyjrzeć się bliżej sobie. Ile jest w
nas chrześcijaństwa i człowieczeństwa. Ile jesteśmy zdolni dać Chrystusowi i
człowiekowi w potrzebie. Czy potrafimy kochać nad życie – wyjaśnia o. Stanisław
Piętka, gwardian klasztoru w Niepokalanowie. – Ufam, że nie zmarnujemy tego
czasu, że sięgniemy po kolbiańskie dziedzictwo i zaczerpniemy z niego pełnymi
garściami – dodaje.
Każda z prowincji zakonu braci mniejszych konwentualnych, do którego należał św.
Maksymilian, wnosi swój wkład w obchody Roku Kolbiańskiego. Głównym miejscem
obchodów roku jubileuszowego w prowincji krakowskiej będzie Centrum św.
Maksymiliana w Harmężach k. Oświęcimia. Uroczystości rozpoczną się w kościele
Franciszkanów w Harmężach i w kościele św. Maksymiliana w Oświęcimiu
nabożeństwem Transitus – upamiętniającym męczeńską śmierć założyciela "Rycerza
Niepokalanej". Następnie z obu tych miejsc wyruszą piesze pielgrzymki do byłego
niemieckiego obozu Auschwitz, gdzie o godz. 10.30 na placu apelowym w pobliżu
bloku 11 zostanie odprawiona uroczysta Msza Święta.
Na cały Rok Kolbiański zaplanowano liczne uroczystości upamiętniające świętego
męczennika. – Jak co roku w drugą niedzielę października będziemy przeżywać
rocznicę kanonizacji św. Maksymiliana; w marcu 2011 odbędą się kolejne Dni
Kolbiańskie; 28 maja to rocznica deportacji świętego franciszkanina do KL
Auschwitz; a 13 i 14 sierpnia odbędą się w naszym Centrum ogólnopolskie
uroczystości 70. rocznicy śmierci ojca Maksymiliana – wyjaśnia o. dr Piotr Cuber
OFMConv, dodając, że w parafiach i kościołach krakowskiej prowincji odprawiona
zostanie dziewięciomiesięczna nowenna (14. dnia miesiąca, przez dziewięć
kolejnych miesięcy) do św. Maksymiliana w celu przybliżenia wiernym jego
duchowości. – Wspólnie z Instytutem Duchowości KUL przygotowujemy w Lublinie na
przyszły rok sympozjum naukowe na temat duchowości św. Maksymiliana – zapowiada
o. dr Cuber.
 

Małgorzata Pabis

———————————

Z o. dr. Piotrem Cubrem OFMConv, prowincjalnym asystentem Rycerstwa
Niepokalanej, rozmawia Małgorzata Pabis

Już niebawem rozpocznie się Rok Kolbiański. Czym będzie on dla rodziny
franciszkańskiej?
– Niewątpliwie dla nas, franciszkanów, współbraci i spadkobierców świętego z
Niepokalanowa, będzie to okazja do odkrycia na nowo tej niezwykłej postaci. Jako
duchowi synowie św. Franciszka często zadajemy sobie pytanie, jak w dzisiejszym
świecie naśladować naszego założyciela? Święty Maksymilian, który jest nazywany
współczesnym św. Franciszkiem, pokazał nam, jak to robić w dzisiejszym świecie.
W jaki sposób samemu żyć Ewangelią i jednocześnie przekazywać ją skutecznie
innym.
Święty Maksymilian postrzegany jest w Polsce przede wszystkim przez pryzmat jego
męczeńskiej śmierci w KL Auschwitz. Tymczasem we Włoszech, w Stanach
Zjednoczonych, w Niemczech ojciec Kolbe jest uznawany za człowieka
wyprzedzającego swoją epokę, prekursora nowych form ewangelizacji otwartego na
natchnienia Ducha Świętego. Podczas zbliżającego się roku jubileuszowego
będziemy chcieli przede wszystkim sami na nowo odczytać duchowość świętego ojca
Maksymiliana i spróbować przybliżyć ją współczesnemu człowiekowi.

Rycerstwo Niepokalanej to organizacja założona przez św. Maksymiliana. Jak
dzisiaj ono działa?
– Święty Maksymilian założył Rycerstwo (Militia Immaculata) w 1917 r. jako ruch
zrzeszający osoby pragnące aktywnie żyć swoją wiarą, zdobywając świat dla
Chrystusa przez Niepokalaną. Dziś Rycerze Niepokalanej działają nie tylko przy
parafiach i kościołach franciszkańskich, włączają się aktywnie w duszpasterskie
działania księży i zakonników, ale także chociażby wydają czasopisma, m.in.
"Rycerza Niepokalanej". Oblicza się, że na całym świecie do Rycerstwa należy
obecnie ok. 4 mln osób. W Polsce liczba członków przekracza 2 miliony.

Kto może zostać Rycerzem Niepokalanej, jakie ma obowiązki i przywileje?
– Rycerzem Niepokalanej może zostać każdy ochrzczony. Święty Maksymilian,
powołując MI do życia, podzielił ruch na trzy grupy. MI 1 – skupia wszystkich,
którzy kochają Matkę Bożą, zobowiązują się nosić Cudowny Medalik i odmawiać Akt
Oddania Niepokalanej ułożony przez św. Maksymiliana. MI 2 – to wspólnota
skupiająca rycerzy pragnących bardziej zaangażować się w życie kościoła i
parafii. MI 3 – to już bardzo ścisła grupa osób żyjących na co dzień duchowością
ojca Kolbego we wspólnotach zakonnych i stowarzyszeniach życia apostolskiego.
Wszyscy rycerze mogą korzystać z licznych odpustów przypadających głównie w
uroczystości i święta maryjne oraz kolbiańskie.

Co Maksymilian i jego duchowość mogą dać współczesnemu człowiekowi?
– Sam św. ojciec Maksymilian może nauczyć współczesnego człowieka wierności.
Chyba tego brakuje nam ostatnio najbardziej. Rozbite małżeństwa, odejścia z
kapłaństwa i zakonu świadczą o przeżywanym przez współczesnego człowieka
kryzysie wierności. Ojciec Maksymilian swoją postawą w KL Auschwitz pokazał, że
można pozostać wiernym Panu Bogu i swoim ideałom do końca, nawet za cenę życia.
Ponadto nas, ludzi wierzących, chrześcijan XXI w., o. Maksymilian uczy mądrego
wykorzystania mediów w apostolstwie. Gdy współczesny świat zalewa nas
antywartościami, relatywizuje zasady etyczne i moralne, propaguje praktyczny
ateizm, nie możemy dać się zamknąć z naszymi wartościami w zakrystii. Musimy
umieć wyjść poprzez prasę, radio, telewizję i internet do współczesnego
człowieka, pokazać mu alternatywę, przekonać, że może wybrać inaczej niż
podpowiada mu świat. Ponadto współczesnemu człowiekowi wołającemu o miłość św.
Maksymilian może pomóc odkryć na nowo Matkę Bożą – Maryję, która na miłość Boga
potrafiła w sposób doskonały odpowiedzieć bezwarunkową miłością.

Dziękuję za rozmowę.

drukuj