Papieska Intencja Misyjna na marzec 2006Świadomość misyjna
Aby w całym Kościele wzrastała powszechna świadomość misyjna,
która sprzyja współpracy i wymianie misjonarzy
Kościół katolicki jest wspólnotą wiary o wymiarach powszechnych w wielu aspektach.
Od zawsze obejmuje wszystkie ludy i narody, wszystkie kultury i wszystkie obszary
geograficzne (por. Mt 28, 16). Jest to piękny i trwały owoc odkupienia, które
dokonało się w Jezusie Chrystusie. Uczestnicząc w tej historii Bożej miłości,
Kościół na przestrzeni wieków głosi Dobrą Nowinę, wypełniając tym samym misję
powierzoną mu przez Chrystusa.
W obecnej papieskiej intencji misyjnej, która ma być przedmiotem naszej troski,
pragniemy się modlić, aby świadomość misyjna, która jest częścią naszego chrześcijańskiego
życia – ponieważ na mocy sakramentu chrztu wszyscy jesteśmy misjonarzami, jak
napisał Jan Paweł II w encyklice "Redemptoris missio" – uzdalniała
wszystkich ochrzczonych do współpracy misyjnej. Geografia misyjna z początku
XX w. miała orientację na osi Północ – Południe. Misjonarze z Europy lub ze
Stanów Zjednoczonych jechali na misje, a Kościoły na tych kontynentach wspierały
kraje misyjne duchowo i materialnie. Dziś w soborowym rozumieniu Kościoła,
o którym mówimy, że cały ze swojej natury jest misyjny, nie ma znaczenia kierunek
misyjnego przejazdu (por. DM 2). Dziś bowiem misjonarze z młodych Kościołów
Afryki, Azji, Ameryki Południowej, a nawet Oceanii pracują na innych kontynentach
niż swój. W dziele powszechnej solidarności ofiary na rzecz Papieskich Dzieł
Misyjnych zbierane są w Niedzielę Misyjną we wszystkich kościołach, nawet tych
bardzo ubogich materialnie. Powszechna świadomość misyjna sprawia, że Kościół
jest jedną wielką rodziną braci i sióstr zdolnych do wzajemnej pomocy duchowej
i materialnej. Jedną z piękniejszych refleksji na ten temat znajdziemy w adhortacji "Ecclesia
in Europa", w której Jan Paweł II pisał, że wspólnoty chrześcijańskie,
pogłębiając swój własny wymiar misyjny, winny stale dawać świadectwo, że Jezus
jest Odkupicielem (20).
Świadomość misyjna jest czymś więcej niż dobrym stanem wiedzy o potrzebach
misyjnych. Jest ona przede wszystkim owocem dojrzałej wiary w myśl prawdy,
że misje są sprawą wiary w Jezusa Chrystusa (por. RMis 11). Z kolei tylko współpraca
zakorzeniona w osobistym zjednoczeniu z Chrystusem może przynosić oczekiwane
owoce (por. RMis 77). W nowo opublikowanej encyklice Ojca Świętego Benedykta
XVI "Deus caritas est" znajdujemy uzasadnienie prawdy, że wszystko,
co czynimy z miłości do Chrystusa, ma głęboki sens i nigdy nie jest to stratą
czasu, środków ani ludzi. Dlatego tylko prawdziwa świadomość misyjna pasterzy
Kościoła – biskupów i kapłanów – oraz wiernych może dać oczekiwane owoce. Wtedy
posłanie misjonarza czy przeznaczenie ofiar na misje nie będzie stratą, ale
darem miłości, solidarności i nadziei. Módlmy się więc w marcu, aby Kościół
w Polsce został ubogacony nową jakością świadomości i współpracy misyjnej również
w posyłaniu nowych misjonarzy i misjonarek.
ks. Jan Piotrowski, dyrektor
krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych
