Niepokalane Serce Królowej Świata

Cztery lata po ogłoszeniu dogmatu o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi
Panny (1.11.1950 r.), w setną rocznicę ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym
Poczęciu (8.12.1954 r.), Ojciec Święty Pius XII ustanowił święto
Najświętszej Maryi Panny Królowej (11.10.1954 r.). Choć prawda o
królewskiej godności Maryi nie była w Kościele nowa, gdyż od IV w.
Ojcowie Kościoła nazywali Najświętszą Maryję Pannę Królową, to jednak
bardzo interesujące są racje przemawiające za ustanowieniem tego święta,
które jednoznacznie wypływają z treści fatimskiego orędzia.

W
encyklice „Ad Caeli Reginam” z 11 października 1954 r. czytamy: „Naszą
Apostolską Władzą wyznaczamy i ustanawiamy święto Maryi Królowej, które
cały świat winien obchodzić corocznie w dniu 31 maja. (Dziś po reformie
kalendarza jest to dzień 22 sierpnia). Równocześnie zarządzamy, aby w
tym dniu odnawiano poświęcenie ludzkości Niepokalanemu Sercu
Najświętszej Maryi Panny. To bowiem pozwala żywić niepłonną nadzieję, że
nadejdą czasy pomyślne, rozjaśnione triumfem religii i chrześcijańskim
pokojem”. Nie sposób nie zauważyć, że końcowe zdanie, a zwłaszcza prośba
o poświęcenie się Niepokalanemu Sercu Maryi, odnosi się wprost do żądań
Matki Najświętszej, jakie zostały sformułowane w Fatimie w 1917 roku.
Dziś, kiedy spoglądamy do kalendarza liturgicznego, nie zawsze
uświadamiamy sobie treść zalecenia Ojca Świętego Piusa XII: ten dzień,
kiedy oddajemy cześć Maryi Królowej, winien być również dniem, w którym
cały Kościół jednoczy się we wspólnej modlitwie, odnawiając poświęcenie
się Niepokalanemu Sercu Maryi.
Zarządzenie Piusa XII – jak należy
sadzić – nie jest wezwaniem jedynie do jednorazowego aktu. Ojciec Święty
był niezmiernie poruszony treścią słów Matki Bożej z Fatimy i w tym
orędziu dostrzegł ratunek dla świata. Dlatego też w czasie II wojny
światowej, odpowiadając na prośbę Matki Bożej, w 1942 r. poświęcił świat
Niepokalanemu Sercu Maryi. Pius XII wiązał z tym aktem wielkie
nadzieje, widząc, co dzieje się na świecie.
Papież Pius XII,
wskazując na Fatimę, oprócz poświęcenia świata i ustanowienia święta
Maryi Królowej, wydał ponadto 4 maja 1944 r. dekret rozszerzający na
cały świat święto Niepokalanego Serca Maryi, a to „w tym celu, by za
przyczyną Najświętszej Bożej Rodzicielki nastał dla wszystkich narodów
pokój, dla Kościoła Chrystusowego wolność, by grzesznicy uzyskali
wyzwolenie z win własnych, by wreszcie wszyscy wierni wzrośli w
umiłowaniu czystości i w ćwiczeniu się w cnotach”. Słowa te również,
czego nie sposób nie dostrzec, odnoszą się do treści przesłania Matki
Bożej z Fatimy. Dostrzegając zatem, jak bardzo Ojciec Święty Pius XII
był poruszony fatimskim przesłaniem, nie bądźmy obojętni na wezwanie
płynące z Fatimy. Niech zatroskanie Piusa XII stanie się wezwaniem i
katechezą dla nas, ludzi współczesnych. Czy nie dostrzegamy zmian, które
dokonują się na naszych oczach? Czy nie myślimy, jak im zaradzić dla
dobra Kościoła i świata? Niebo potwierdziło wieloma znakami, że fatimska
droga odnowy świata jest drogą pewną. Przypomina o tym zarówno Ojciec
Święty Paweł VI, który w adhortacji Signum Magnum z dnia 13 maja 1967 r.
wzywa „wszystkich synów Kościoła, aby osobiście ponowili to poświęcenie
się Niepokalanemu Sercu Matki Kościoła”, jak również Papież Jan Paweł
II, którego całe życie wskazywało treść fatimskiego przesłania i było w
nie wpisane.
Przeżywając czas Wielkiej Nowenny Fatimskiej, która jest
wezwaniem do tego, by powracać do pierwotnej gorliwości, do wierności
fatimskiemu orędziu, zwróćmy się ufnie w stronę Niepokalanego Serca
Maryi. Skoro taka była prośba Matki Najświętszej, skoro do tego wzywają
nas kolejni Papieże, jako ludzie wierzący i kochający Maryję, zjednoczmy
się we modlitwie poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi. Niech w
dniu 22 sierpnia – święto Maryi Królowej, za naszą przyczyną mocniej
zabrzmi głos z Fatimy, aby w ten sposób przyspieszyć zapowiadany triumf
Niepokalanego Serca Maryi ku chwale Trójcy Przenajświętszej.

ks. Krzysztof Czapla SAC,
dyrektor Sekretariatu Fatimskiego na Krzeptówkach w Zakopanem