Modlitwa dzieci uratuje świat

Biała Armia walczy Różańcem

„Czy chcecie poświęcić się Bogu, gotowi przyjąć wszystko, co zechce wam zesłać, za pokój na świecie i za nawrócenie grzeszników?” – to pytanie Matka Boża skierowała do Łucji, Franciszka i Hiacynty, gdy objawiła się im w 1917 roku w Fatimie. To samo pytanie kierowane jest do dzieci na całym świecie. Tak powstaje Biała Armia, ruch, który przede wszystkim przez modlitwę chce ratować świat. Ale to także ruch, który prowadzi wieloraką działalność na rzecz potrzebujących, zwłaszcza dzieci poczętych.

Biała Armia to gałąź należąca do Apostolatu Fatimskiego (obok Apostolatu Rodzin Fatimskich i Krucjaty Różańca Rodzinnego), ruchu, do którego należą rodziny katolickie pragnące pogłębić swoją formację chrześcijańską w duchu orędzia fatimskiego. Biała Armia skupia dzieci do lat 12 na całym świecie. Założył ją w 1973 roku we Włoszech ojciec Andrea d?Ascanio, kapucyn. Jest on nadal jej głównym koordynatorem. Inicjatorami powstania ruchu byli kapucyni: święty Ojciec Pio z Pietrelciny, a także Sługa Boży Ojciec Pio Dellepiane. Święty Ojciec Pio często podkreślał wagę potężnej broni w walce duchowej, jaką jest modlitwa dzieci. Nieraz mówił, że dzieci ocalą świat. Powtarzał, że Różaniec jest najpotężniejszą bronią, dzięki której można pokonać zło. Właśnie stąd wzięła się nazwa „Armia”, a „Biała” – od koloru niewinności i pokoju.

Głównym celem Białej Armii jest doprowadzenie dzieci do ofiarowania się Bogu w intencjach, o które prosiła Matka Boża w czasie objawień w Fatimie. Dzieci – podczas specjalnych spotkań – słuchają opowieści o historii fatimskich objawień Matki Bożej. Wyjątkową chwilą jest pytanie, które zostaje postawione dzieciom. Jest to to samo pytanie, które usłyszało od Matki Bożej troje pastuszków: „Czy chcecie ofiarować się Bogu, gotowi przyjąć wszystko, co zechce wam zesłać, za pokój na świecie i za nawrócenie grzeszników?”. Przez pozytywną odpowiedź dzieci zawierzają swe życie Bogu. Wiele z nich łączy się w grupy, tworząc „gniazda modlitwy”.


Dzieci spełniają prośby Maryi

Głównym zadaniem dzieci należących do Białej Armii jest codzienna modlitwa różańcowa i odmawianie modlitw fatimskich. Biała Armia ma pomóc w naśladowaniu fatimskich dzieci i w wypowiedzeniu całym sercem „tak” w spełnianiu wszystkich próśb Maryi. Duchowość dzieci zjednoczonych w ruchu składa się z kilku elementów, których spełnienie jest odpowiedzią na prośby Maryi. Przede wszystkim jest to adoracja Najświętszego Sakramentu. Dlatego cotygodniowe spotkania często odbywają się w kaplicy czy w kościele, dzieci modlą się przed wystawionym Najświętszym Sakramentem, odmawiając Różaniec. Następnie jedną z intencji ich modlitwy powinno być wynagrodzenie Matce Bożej za ból, jaki grzesznicy zadają Jej Niepokalanemu Sercu. Kolejnym zadaniem jest modlitwa i pokuta w intencji nawrócenia grzeszników, modlitwa w intencji Ojca Świętego i o pokój na świecie.


Na całym świecie i w Polsce

Biała Armia z Włoch rozlała się na cały świat. Należy do niej ponad 1,5 miliona dzieci. Obecnie najprężniej działa w Ameryce Łacińskiej, zwłaszcza w Meksyku i Kolumbii. W Polsce sprawa wygląda nieco inaczej. Jest kilka ośrodków, w których są „gniazda modlitwy” – m.in. w sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, w Stalowej Woli, Białymstoku, Drohiczynie. Jest ona wszędzie tam, gdzie dotarła, zanim pojawiły się w danym miejscu Podwórkowe Koła Różańcowe Dzieci założone przez Magdę Buczek. W tych miejscach, gdzie są działające Koła, dzieci przyłączają się do nich. Celem PKRD jest ofiarowanie się Matce Bożej i modlitwa różańcowa.

Działalność Białej Armii dotyczy wielu dziedzin życia. Ruch prowadzi m.in. działalność misyjną, przede wszystkim w Europie Wschodniej oraz w Ameryce, pomaga dzieciom najbardziej opuszczonym, zajmuje się budową i restauracją kościołów oraz podejmuje różne inicjatywy duszpasterskie, pozostając w jedności z Ojcem Świętym i z władzami Kościoła.


W obronie życia

Jako odpowiedź na apel Sługi Bożego Jana Pawła II o ochronę życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci Biała Armia angażuje się także w obronę życia. Jest to bardzo istotna część działalności ruchu. W 1988 roku w mieście Akwileja we Włoszech powstał oddział Ruchu Obrony Życia Biała Armia. Pierwszą kwestią do uzgodnienia była forma działalności nowo powstałego ruchu. Oczywiście członkowie Białej Armii zwrócili się do Matki Bożej, prosząc Ją o światło. Udali się z pielgrzymką do maryjnego sanktuarium w Roio we Włoszech (leżącym nad Adriatykiem). Jeszcze w czasie pielgrzymki powstało pytanie, co dzieje się z ciałami dzieci, które zostały zabite przez aborcję? Okazało się, że rzeczywistość jest straszna. Ciała dzieci są palone w szpitalnych spalarniach wraz z odpadami, wyrzucane do ścieków lub utylizowane w zakładach kosmetycznych. Biała Armia rozpoczęła więc walkę o życie dzieci poczętych przez pochówek dzieci zabitych przez aborcję. Członkowie ruchu odbierali ciała dzieci ze szpitala miejskiego i chowali je na cmentarzu, w miejscu wyznaczonym przez władze miejskie. Chodziło o uświadomienie ludziom ogromnej wartości życia każdego człowieka od poczęcia. Pochówek pokazuje, że te dzieci należą do rodziny ludzkiej, że ich ciałom należy się taki sam szacunek jak wszystkim innym zmarłym, że to nie tylko zlepek tkanek czy komórek, to nie odpad, który wystarczy spalić.


Jan Paweł II prosił o modlitwę za Polskę

Biała Armia zawsze była blisko Ojca Świętego Jana Pawła II, który z ojcowską troską interesował się apostolatem. Do ostatnich miesięcy przed śmiercią utrzymywał kontakty z osobami odpowiedzialnymi za ruch. Z dziećmi z ruchu spotykał się kilkakrotnie. One zawsze odwdzięczały się Papieżowi modlitwą różańcową.

30 sierpnia 1980 roku Papież Polak przybył do Akwilei z okazji 600-lecia narodzin św. Bernarda ze Sieny, patrona miasta. W Polsce był to czas bardzo trudny, nasilały się napięcia pomiędzy komunistycznymi władzami a rodzącym się związkiem zawodowym „Solidarność”. Jan Paweł II prosił wtedy o modlitwę w intencji naszego kraju. Biała Armia zorganizowała na stadionie miejskim spotkanie 4 tys. dzieci wraz z rodzinami. Odmówiono cały Różaniec. W kronice wydarzeń w Akwilei z 31 sierpnia obok wiadomości o wizycie Ojca Świętego można było przeczytać: „Warszawa, 31 sierpnia – porozumienie w Polsce: rząd uznaje prawo do strajku. (?) Porozumienie nie dokonało się automatycznie, ale w ogniu zażartej batalii politycznej”. Do porozumienia w Warszawie doszło w tym samym czasie, kiedy dzieci odmawiały w Akwilei Różaniec. Jednak 4 tys. dzieci nie doczekały się papieskiego słowa, ale następnego dnia tytuły gazet podawały wypowiedź Ojca Świętego: „Zostałbym dłużej razem z dziećmi”.

3 grudnia 1980 roku Ojciec Święty Jan Paweł II zaprosił 400 dzieci z Białej Armii w Akwilei do Watykanu. Pisał o tym dziennik „Il Messagero” z 10 grudnia 1980 roku: „Rewanż dla czterystu dzieci”. „W ubiegłym tygodniu liczna reprezentacja uczniów ze szkół podstawowych w Akwilei zajęła honorowe miejsce na papieskiej audiencji generalnej, która odbyła się w Auli Pawła VI w Watykanie (?). Przechodząc przez aulę, Jan Paweł II zatrzymał się przed grupą z Akwilei, a dzieci zaintonowały „Cześć Maryi”, przejmującą polską pieśń ku czci Matki Bożej. Papież uśmiechnął się (?). Podczas pozdrowień raz jeszcze zwrócił się do dzieci: „Szczególne pozdrowienie kieruję do czterystu dzieci z archidiecezji w Akwilei, które swą radosną obecnością nadały tej audiencji nutę entuzjazmu i chrześcijańskiego optymizmu””.

8 kwietnia 1981 roku 700 dzieci z Białej Armii w Neapolu spotkało się z Janem Pawłem II na placu św. Piotra. Polska przeżywała trudne chwile z powodu protestów rolniczych. Dzieci zobowiązały się do modlitwy i kilka dni później został uznany niezależny związek zawodowy rolników.


Modlitwa za Papieża Polaka

Wymowny był dzień 13 maja 1981 roku. Sanktuarium Capodimonte w Neapolu było wypełnione dziećmi, które poświęciły się Bogu Ojcu przez ręce Maryi, ofiarowując swe życie za Kościół i za Papieża. Tego dnia Jan Paweł II został postrzelony na placu św. Piotra; tylko cud sprawił, że uniknął śmierci. Ojciec Święty wielokrotnie powtarzał, że życie zawdzięcza Maryi. 3 czerwca 1981 r. ponad tysiąc dzieci zebrało się w katedrze w Chieti na prośbę tamtejszego arcybiskupa ks. Vincenzo Fagiolo, który odprawił Mszę Świętą. Dokonały aktu zawierzenia i odmawiały Różaniec, by Jan Paweł II wyszedł ze szpitala. Już tego samego dnia wieczorem o godz. 19.00 – wbrew wcześniejszym opiniom lekarzy – Ojciec Święty powrócił do Watykanu, aby spędzić tam uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

Jan Paweł II jeszcze parę razy spotkał się z dziećmi z Białej Armii. Największe spotkanie miało miejsce 27 maja 1989 roku. Uczestniczyło w nim 10 tys. członków apostolatu. Było ono uwieńczeniem wieloletniej współpracy dzieci z Ojcem Świętym.