Koronacja na Białorusi
Łaskami słynąca ikona Najświętszej Maryi Panny w Gudohajach w diecezji grodzieńskiej na Białorusi od wczoraj przyozdobiona jest papieskim koronami. Ceremonii przewodniczył niezmordowany pasterz Kościoła katolickiego w Republice Białoruskiej ks. kard. Kazimierz Świątek z Mińska, były więzień sowieckich obozów pracy, a homilię wygłosił ks. abp Tadeusz Kondrusiewicz z Moskwy, były ordynariusz diecezji grodzieńskiej.
Uroczystości koronacyjne poprzedziła nowenna, której w poszczególne dni przewodniczyli księża biskupi z całej Białorusi. Na wczorajszą celebrację licznie przybyli wierni i duchowieństwo. Obecny był cały Episkopat, a także nuncjusz apostolski z Mińska ks. abp Ivan Jurkovi˘c . Przybyli wyżsi przełożeni zakonu karmelitów bosych, w tym o. Alojzy Arostega Gamboa OCD, przełożony generalny z Rzymu, i o. Bernard Radzik, delegat prowincjalny na Białorusi. W uroczystości udział wzięły także władze państwowe na czele z wojewodą grodzieńskim.
Nieznanego pochodzenia ikona Najświętszej Maryi Panny typu Eleusy Włodzimierskiej jako „od przeszło stu lat cudowna” została w 1764 r. przekazana karmelitom bosym z Wilna, zakładającym wówczas nowy klasztor w Gudohajach. Jak poinformował „Nasz Dziennik” o. Szczepan T. Praśkiewicz OCD, uczestnik koronacji, do tej uroczystości przygotowywano się od kilku lat. Jej pomysłodawcą i inspiratorem był o. Bronisław Tarka OCD, delegat prowincjała karmelitów bosych do pomocy Kościołowi w Związku Sowieckim w latach osiemdziesiątych minionego stulecia, zmarły w 2005 roku. W dniu 18 października 2003 r. Sługa Boży Jan Paweł II z radością pobłogosławił w Watykanie korony przeznaczone do przyozdobienia cudownego wizerunku gudohajskiej Madonny. W ubiegłym roku nadeszły na ręce o. Kazimierza Morawskiego OCD, kustosza sanktuarium, stosowne dokumenty Stolicy Apostolskiej upoważniające do dokonania tejże koronacji.
Kult maryjny w Gudohajach rozwijał się pod opieką karmelitów bosych od założenia klasztoru do upadku Powstania Listopadowego, kiedy to dom zakonny został zniesiony dekretem carskim, a zakonnicy musieli się udać na tułaczkę. Jak wykazał w swej monografii o. prof. Benignus J. Wanat OCD, łaskami słynącą ikonę przeniesiono wtedy do kościoła w Oszmianie, gdzie przebywała przez 75 lat. Do świątyni w Gudohajach, odnowionej staraniem miejscowego ludu, ikona powróciła dopiero 2 lipca 1907 roku. Opiekę duszpasterską nad utworzoną tam parafią sprawowali kapłani diecezjalni. W 1972 r. zmarł ostatni jej proboszcz – ks. Adam Wojciechowski, nękany przez kilka lat przez władze komunistyczne ówczesnej Białoruskiej Republiki Sowieckiej. Kościół w Gudohajach, pomimo ograniczeń ze strony władz, pozostał jednak otwarty i kilka razy w miesiącu celebrował w nim Liturgię, wychodząc ofiarnie naprzeciw zapotrzebowaniom wiernych, ks. Alojzy Tomczyk, proboszcz z Ostrowca.
W 1990 r., włączając się ochoczo do pracy reewangelizacyjnej na Białorusi, do Gudohaj powrócili karmelici bosi, obejmując duszpasterstwo w parafii i szerząc kult maryjny zgodnie z charyzmatem swego zakonu. Podjęli starania o koronację łaskami słynącej ikony Matki Bożej, co poparł ks. bp Aleksander Kaszkiewicz, ordynariusz diecezji grodzieńskiej, oraz Konferencja Episkopatu Białorusi.
Jak zwrócił uwagę o. Praśkiewicz, uroczystość przyozdobienia papieskimi koronami ikony Matki Bożej w Gudohajach stała się okazją do odnowy życia religijnego w całym regionie. – Wolno nam żywić nadzieję, że za przyczyną Maryi, Gwiazdy Nowej Ewangelizacji, będzie ona nadal przynosić owoce umocnienia w wierze dla pasterzy i dla całego ludu Bożego białoruskiej ziemi. Ojcom karmelitom bosym, wiernym stróżom gudohajskiego sanktuarium i organizatorom uroczystości koronacyjnych, składamy serdeczne gratulacje i życzymy troskliwej opieki Maryi, Matki i Królowej Karmelu, na której skroniach widnieje korona z gwiazd dwunastu – stwierdził.
AKJ