Komunikat dla środków przekazu wydany przez grupę 16 profesorów w sprawie katastrofy smoleńskiej.
przekazu kierowanymi do sygnatariuszy listów w sprawie "katastrofy
smoleńskiej" po nieuprawnionym upublicznieniu treści tych listów oraz innych
danych związanych z listami pragniemy wyjaśnić, co następuje.
W czerwcu br. grupa 3 profesorów zwróciła się do Komitetu Mechaniki PAN z
wnioskiem, aby Komitet Mechaniki rozważył powołanie oficjalnego zespołu
analitycznego, którego celem byłoby wykonanie ekspertyzy dotyczącej
mechanizmu zniszczenia samolotu w "katastrofie smoleńskiej" wskazując, że
jest rzeczą konieczną przecięcie sporów i ukrócenie szkodliwych i
niefachowych dywagacji potęgujących podziały społeczne. W liście swym
nadawcy stwierdzali, że ich zdaniem jedynym skutecznym na to sposobem jest
wykonanie naukowej ekspertyzy dotyczącej mechanizmu zniszczenia samolotu.
Wobec braku dostępu do materialnych szczątków samolotu ekspertyza taka
musiałaby być przeprowadzona na podstawie dokumentacji technicznej samolotu
oraz dokumentacji fotograficznej jego szczątków i ich usytuowania. Dokumenty
takie mają charakter obiektywny. Mogą więc być przedmiotem badań naukowych i
posłużyć do wykonania tzw. zadania odwrotnego, czyli ustalenia położenia
samolotu i prędkości jego szczątków w momencie zdefragmentowania.
Autorzy listu stwierdzali, że "Ze względów oczywistych wiarygodność
wyników i znaczenie takiego rozwiązania wymagają oficjalnego zaangażowania
się naukowych komitetów Polskiej Akademii Nauk, a w pierwszym rzędzie
Komitetu Mechaniki". Przewodniczący Komitetu Mechaniki PAN odpowiadając na
ten list stwierdził, że Komitet podziela pogląd, że powinno być jak
najwięcej wiarygodnych informacji na temat przebiegu katastrofy, lecz
Komitet, ani nie dysponuje osobowością prawną, ani siedzibą, ani środkami
finansowymi na prowadzenie badań, które ze względu na trudności merytoryczne
byłyby kosztowne i długotrwałe. Kończąc Przewodniczący stwierdzał, że
"Biorąc pod uwagę powyższe względy merytoryczne i formalne, Komitet
Mechaniki Polskiej Akademii Nauk nie może podjąć Panów inicjatywy
prowadzenia badań związanych z katastrofą samolotu pod Smoleńskiem". Pojawił
się więc problem uzyskania dla Komitetu Mechaniki PAN wsparcia finansowego,
organizacyjnego i merytorycznego. W celu pokonania tych ograniczeń grupa 16
profesorów nauk technicznych i ścisłych wystąpiła w październiku br. z dwoma
listami. Trzeba w tym miejscu wyraźnie podkreślić, że sygnatariusze listu
ani też jednostki, w których pracują, nie prowadzą badań naukowych we
wnioskowanym zakresie. Występując z odpowiednimi listami zamierzali zwrócić
uwagę instytucji i osób kształtujących programy badawcze na potrzebę
prowadzenia badań, które umożliwiłyby udzielenie wiarygodnej odpowiedzi na
pytania dotyczące przebiegu "katastrofy smoleńskiej".
Pierwszy list miał na celu usunięcie bariery finansowej. Został on
zaadresowany do Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju i zawierał
prośbę, aby "korzystając ze swoich statutowych uprawnień NCBiR otworzyło
możliwość sfinansowania badań naukowych mających na celu analizę i
wyjaśnienie mechanizmu zniszczenia w tzw. "katastrofie smoleńskiej" z dnia
10 kwietnia ub. r., a także ogólny rozwój technologii badawczych w zakresie
testów zderzeniowych. " List drugi został skierowany do dziekanów tych
wydziałów i dyrektorów tych instytutów na uczelniach polskich, które
zawierają w swych nazwach słowo "mechanika". Są więc statutowo zobowiązane
do prowadzenia badań w dziedzinie mechaniki i do rozwoju tej dyscypliny.
Łącznie list został wysłany do 27 adresatów. W liście tym sygnatariusze
prosili o pomoc organizacyjną i merytoryczną dla Komitetu Mechaniki PAN i
proponowali jako pierwszy krok w takiej pomocy zorganizowanie konferencji,
na której środowisko naukowe mogłoby podzielić się już istniejącymi wynikami
badań i ustalić tryb dalszych prac. Na list pierwszy dyrektor NCBiR
odpowiedział kilkanaście dni temu listem, który zakończył słowami "…
zmuszony jestem poinformować, że postulatów przez Panów zgłoszonych do
realizacji przyjąć nie mogę". Na list drugi, mimo upływu miesiąca czasu
nadeszły do chwili obecnej jedynie 2 odpowiedzi, w tym tylko jedna
zawierająca wstępną deklarację udziału w badaniach.
Prof. dr hab. inż. Władysław Dybczyński
Prof. zw. dr hab. inż. Kazimierz Flaga, dr h.c. Politechniki Krakowskiej
Prof. dr hab. inż. Jacek Gieras, JEEE Fellow, Hamilton Sundstrand Fellow
Prof. dr hab. inż. Zdzisław Gosiewski
Prof. dr hab. Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz, dr h.c. Uniwersytetu w
Kaliningradzie
Prof. dr hab. inż. Grzegorz Jemielita
Prof. zw. dr hab. inż. Janusz Kawecki
Dr hab. inż. Marek Łagoda, prof. ndz. PL
Prof. dr hab. inż. Piotr Małoszewski
Prof. zw. dr hab. inż. Jan Obrębski
Prof. zw. dr hab. inż. Bolesław Orłowski
Dr hab. inż. Jan Pawlikowski, prof. ndz. PW
Prof. dr hab. inż. Jacek Rońda
Dr hab. inż. Zdzisław Józef Sloderbach, prof. ndz. PO
Prof. zw. dr hab. inż. Janusz Turowski, dr h.c. Universita di Pavia
Dr hab. inż. Piotr Witakowski, prof. ndz. AGH
Warszawa – Kraków, dnia 28 listopada 2011 r.
***
Polecamy audycję "Głos z Krakowa" –
prof. dra hab. inż. Janusza Kaweckiego