Sympozjum we Wrocławiu

Dziś we Wrocławiu odbędzie się sympozjum poświęcone 92 rocznicy zaślubin Polski z Morzem i 72 rocznicy masowej wywózki Polaków na Sybir. Organizatorem spotkania jest Polskie Stowarzyszenie Morskie- Gospodarcze im. Eugeniusza Kwiatkowskiego.

Konferencja rozpocznie się uroczystą Mszą św. o godz. 9.00, której przewodniczył będzie ordynariusz diecezji wrocławskiej ks. abp Marian Gołębiewski. Natomiast homilię wygłosi ks. bp Ignacy Dec – Ordynariusz Diecezji Świdnickiej.

Zbigniew Wysocki, przewodniczący Stowarzyszenia Morskiego- Gospodarczego im. Eugeniusza Kwiatkowskiego poinformował, że pierwszym prelegentem będzie kapitan Żeglugi Wielkiej Józef Gawłowicz ze Szczecina, który przedstawi referat dotyczący zaślubin Polski z morzem. Z kolei Piotr Szubarczyk, historyk gdańskiego IPN-u zaprezentuje referat poświęcony wywózce ludności Polskiej na Sybir. Natomiast o sprawach ekonomicznych związanych z gospodarką m. in. Morską będzie mówił prof. dr hab. Artur Śliwiński. Ponadto podczas spotkania przyznawane będą nagrody- statuetki Animus et Semper Fidelis.

1920 r -zaślubiny z morzem

Dokładnie 92 lata temu gen. Józef Haller stojący na czele tzw. Błękitnej Armii, wrzucił do wód Zatoki Puckiej dwa platynowe pierścienie ufundowane przez Polonię Gdańską. Gest ten był symbolem dla narodu i reszty Europy, że po latach niewoli Polska, ma prawo otrzymać dostęp do morza. Przez pierwsze lata po odzyskaniu niepodległości, miejsce w którym dokonano zaślubin, Puck, był naszym największym portem morskim, a także główną siedzibą Marynarki Wojennej RP [więcej]

1940 r. -masowe zsyłki na Sybir

Ofiarami zsyłek na Sybir byli głównie mężczyźni, uczestnicy w walkach zbrojnych lub działaniach konspiracyjnych przeciwko rosyjskiemu zaborcy. Represyjne zesłania Polaków rozpoczęły już w XVIII wieku.

Carskie metody walki z politycznymi przeciwnikami zostały przejęte i „udoskonalone” przez komunistyczne władze na Kremlu. Zgodnie z decyzjami

wywożono na Sybir już nie grupy więźniów, lecz tysięczne rzesze ludności cywilnej – kobiety, starców, dzieci. Dotyczyło to osób podejrzewanych o nieprzychylność dla nowej władzy.

Po 17 września 1939 roku, na zagarniętych przez Armię Czerwoną terenach Rzeczpospolitej Polskiej rozpoczęła się eksterminacja ludności polskiej na niespotykaną dotychczas skalę. Zapoczątkowały ją aresztowania 110 tysięcy osób cywilnych, głównie mężczyzn. Później nastąpiły masowe deportacje całych rodzin.

W czterech, głównych, akcjach deportacyjnych wywieziono łącznie około miliona osób cywilnych. Deportacje były niezwykle sprawnie zorganizowane i realizowane według wcześniej sporządzonych imiennych spisów opracowanych przez służby NKWD przy aktywnej współpracy miejscowych komunistów. Masowe deportacje miały miejsce 10 lutego, 13 kwietnia, na przełomie czerwca i lipca 1940 roku oraz w maju i czerwcu 1941 roku. Pomiędzy tymi głównymi akcjami wywózek trwał nieprzerwanie proces deportacji mniejszych, kilkusetosobowych, grup (m.in. w maju 1940 r.) Dokładna liczba deportowanych jest trudna do ustalenia, wokół tego problemu trwają obecnie dyskusje
historyków [więcej]

RIRM