Zbigniew Wassermann

Urodził się 17 września 1949 r. w Krakowie w rodzinie z tradycjami
kolejarskimi. Był absolwentem wydziału prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracę
zawodową rozpoczął w 1972 r. w Prokuraturze Powiatowej w Chrzanowie, po trzech
latach trafił do Prokuratury Powiatowej w Jaworznie, a potem przez prawie 9 lat
pracował w Prokuraturze Rejonowej w Brzesku (1975-1984). Następnie trafił do
Krakowa: do Prokuratury Rejonowej dla dzielnicy Krowodrza (1984-1989),
prokuratury wojewódzkiej, gdzie (1989-1991) był zastępcą szefa prokuratury. W
1993 roku przeszedł do prokuratury apelacyjnej i pracował tam do 2000 roku.
Przez pięć miesięcy w 1993 r. był delegowany do Prokuratury
Krajowej.

Równocześnie w latach 1989-1990 pracował w Komisji Wojewódzkiej ds.
Weryfikacji Pracowników Służby Bezpieczeństwa w Krakowie. W latach 2000-2001
pełnił obowiązki prokuratora krajowego w rządzie Jerzego Buzka. W październiku
2001 został wybrany do Sejmu z listy PiS (wiceprzewodniczący sejmowej Komisji
Sprawiedliwości i Praw Człowieka, przewodniczący sejmowej Komisji ds. Służb
Specjalnych). Zapisał się jako dociekliwy członek sejmowej komisji śledczej ds.
PKN Orlen. W 2005 r. został ministrem do spraw służb specjalnych w rządzie
premiera Kazimierza Marcinkiewicza. W lipcu 2006 ponownie był powołany na to
stanowisko w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Odwołano go 7 września 2007 r. z
jednoczesnym powołaniem na sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
ds. służb specjalnych; 11 września powrócił na uprzednio zajmowany urząd. W
wyborach parlamentarnych w 2007 r. po raz trzeci uzyskał mandat poselski. Od
listopada 2009 roku zasiadał w sejmowej komisji śledczej ds. tzw. afery
hazardowej. Zawsze znalazł czas na rzeczową rozmowę z dziennikarzami „Naszego
Dziennika”.
Zginął 10 kwietnia br. w katastrofie prezydenckiego samolotu pod
Smoleńskiem. 16 kwietnia pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Komandorskim
Orderu Odrodzenia Polski. Zostawił żonę i troje dorosłych dzieci.

MA